ΣΤΟΝ "ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ" ΓΙΑ ΤΑ ΙΟΥΛΙΑΝΑ ΤΟΥ 1965

Τα «Ιουλιανά» και το σήμερα

Η συζήτηση ανάμεσα στις αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις για τα γεγονότα του Ιουλίου 1965, τα γνωστά ως «Ιουλιανά», επανήλθε. Θα βρεθεί ξανά στο προσκήνιο σε λίγο καιρό, με αφορμή την επέτειο. Και θα συνεχιστεί, όπως γίνεται εδώ και πολλά χρόνια, αν και από τα τότε γεγονότα έχουν περάσει πάνω από 4 δεκαετίες.

Γιατί, άραγε, τόσο ζωηρό ενδιαφέρον για εκείνη την περίοδο; Αρκεί, για να το εξηγήσει, η εγκαθίδρυση της 7χρονης στρατιωτικής δικτατορίας, που ως πηγή της θεωρείται το 1965; (αν και δε βρίσκεται σε αυτό η απαρχή της).

Βεβαίως, πάντα δίνεται η αφορμή για να ανακινείται διαρκώς η ίδια συζήτηση, ενώ η κάθε πλευρά εκείνης της εποχής και οι πολιτικοί της απόγονοι θεωρούν όλοι τον εαυτό τους δικαιωμένο για τις τότε βασικές επιλογές τους (κάνοντας και λίγη ...αυτοκριτική για τα επιμέρους...). Δικαιωμένοι εμφανίζονται και οι γηραιοί του οπορτουνισμού (Κύρκος, Γλέζος, Μπενάς κ.ά.)! Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη λεγόμενη «αποστασία» του 1965, στους αντιπάλους της αστούς του «Κέντρου» και στους εκπροσώπους του οπορτουνισμού, περιστρέφεται μονίμως στα παρακάτω:

α) Ποιοι ευθύνονται για το 1965 και ποιοι όχι. Ο Κ. Μητσοτάκης, από τους τότε πρωταγωνιστές, ρίχνει τις ευθύνες κυρίως στους Παπανδρέου και οι απόγονοι των δεύτερων στον Μητσοτάκη. Με την κάθε πλευρά, αντίστοιχα, συντάσσονται τα ΜΜΕ. Τα μεν με τον Μητσοτάκη, τα δε με την «Ενωση του Κέντρου» και με το ΠΑΣΟΚ. Το σκοτάδι και το φως!! Ετσι, το σχήμα «δεξιά - αντιδεξιά» συνεχίζει να μεταφέρεται και στο παρόν, ως βασική (δήθεν) αντίθεση στην κοινωνία.

β) Η παραπάνω αντιπαράθεση συνοδεύεται βεβαίως με τις διαβεβαιώσεις όλων των πλευρών, ότι σήμερα είναι υψηλού επιπέδου η δημοκρατία «μας» και πρέπει να την προφυλάγουμε ως κόρη οφθαλμού! Και ότι κάθε πλευρά, κατά τον ισχυρισμό της, αποτελεί τον καλύτερο εγγυητή για την προαγωγή της δημοκρατίας. Κατά τους μεν, η ΝΔ και όχι το ΠΑΣΟΚ. Κατά τους δε, το ΠΑΣΟΚ και όχι η ΝΔ. Στη συζήτηση ξεπροβάλλει και μια τρίτη, που λέει ούτε η ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ, αλλά η Κεντροαριστερά...

Ετσι ο χορός καλά κρατεί, στο πλαίσιο των ενδοαστικών αντιθέσεων, δηλαδή εντός των τειχών. Από τη μια η «ιστορική δικαίωση» και σε συνάρτηση με αυτήν το πολιτικό παρόν. Τελευταία απόδειξη αυτών, η «κόντρα» των προηγούμενων ημερών ανάμεσα στον Γ. Παπανδρέου, τον Κ. Μητσοτάκη και τον Λ. Κύρκο, μετά από όσα ισχυρίστηκε ο «αρχιαποστάτης» Μητσοτάκης στις 6 Μαΐου 2008, για τη στάση του το 1965. «Αψευδείς» μάρτυρες (δηλαδή αφερέγγυοι) το ΜΕΓΚΑ, ΤΑ ΝΕΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ και λοιποί «κεντρώοι» και νυν Πασοκτζήδες, που είναι κατά των «αποστατών»!.. Εξίσου ...φερέγγυοι με αυτούς η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ και άλλοι, που είναι με τον Μητσοτάκη... [Του Μάκη ΜΑΪΛΗ, Ριζοσπάστης, 11/5/2008]

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

15/7/2007

-- Η πολιτική κρίση του Ιούλη 1965

17/7/2005

-- ΓΙΑ ΤΑ «ΙΟΥΛΙΑΝΑ»

13/7/2003

-- Γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότερη ιστορία

16/7/2000

-- Ιούλης 1965

6/2/2000

-- Αιτίες επιβολής

ΤΑ ΝΕΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!

Διαψεύδονται οι ισχυρισμοί του επιτίμου της Ν.Δ., ότι δεν υπήρξε όχι μόνο προετοιμασία, αλλά ούτε καν συνωμοσία, και βεβαίως καμία συνεννόηση με το Παλάτι

Χέρι χέρι, τέως και Μητσοτάκης έριξαν τον Παπανδρέου

«ΤΑ ΝΕΑ» φέρνουν στο φως έκθεση της CΙΑ που επί 43 χρόνια ήταν διαβαθμισμένη ως «άκρως απόρρητη»- Η αποστασία είχε οργανωθεί με κάθε λεπτομέρεια, 6 μήνες πριν, με τη βοήθεια των ΗΠΑ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ, ΤΑ ΝΕΑ, 10/5/2008

Ο τέως εύχαρις χαιρετά διά χειραψίας τον πρώτο «πρωθυπουργό» της αποστασίας Γεώργιο Αθανασιάδη- Νόβα, ενώ στην αναμνηστική φωτογραφία της κυβέρνησης των αποστατών υπό τον Στ. Στεφανόπουλο λάμπει από ικανοποίηση για την ολοκλήρωση της συνωμοσίας ο Κων. Μητσοτάκης, που έως χθες επέχαιρε ότι «δεν τον έχει διαψεύσει κανείς» για όσα ισχυρίστηκε για τα Ιουλιανά...

Όμως, σύμφωνα με τον στρατιωτικό υπασπιστή του Κωνσταντίνου, Μ. Αρναούτη, ο Μητσοτάκης είχε διαρκή επικοινωνία με το Παλάτι για τις μελλοντικές κυβερνητικές εξελίξεις πολύ πριν εκδηλωθεί η ρήξη του Γεωργίου Παπανδρέου με τον τέως βασιλιά. Μεθοδικά προετοιμασμένη πολλούς μήνες πριν, και με τη CΙΑ να είναι απολύτως ενημερωμένη για ολόκληρο τον σχεδιασμό και να δίνει το «πράσινο φως», ήταν η αποστασία του 1965, που οδήγησε στη χούντα των συνταγματαρχών και στην εθνική τραγωδία της Κύπρου.

Μυστική έκθεση της CΙΑ που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ» και η οποία επί 43 χρόνια παρέμενε διαβαθμισμένη ως «άκρως απόρρητη», αποκαλύπτει ότι η αποστασία που οδήγησε στην πτώση της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, τον Ιούλιο του 1965, είχε οργανωθεί ήδη ώς τις τελευταίες λεπτομέρειες από τα μέσα του Ιανουαρίου του ίδιου χρόνου, ήτοι 6 ολόκληρους μήνες πριν. Και προφανώς δεν ήταν αποτέλεσμα μιας «πολιτικής απόφασης» της στιγμής μέσα στην κρίση του Ιουλίου, όπως ισχυρίζεται τώρα ο εκ των πρωταγωνιστών εκείνων των τραγικών γεγονότων Κων. Μητσοτάκης.

Τηλεγράφημα της CΙΑ. Το έγγραφο που ανατρέπει ολόκληρη τη φιλολογία που αναπτύσσει το τελευταίο διάστημα ο κ. Μητσοτάκης, αλλά και διάφοροι ιστορικοί, είναι ένα τηλεγράφημα της CΙΑ σταλμένο από τον «σταθμό» της Αθήνας, έχει ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1965 και επιγράφεται «Σχέδια του βασιλέως Κωνσταντίνου να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Παπανδρέου». Το τηλεγράφημα που βρέθηκε από Έλληνα ιστορικό, τον κ. Σπ. Δράινα, στη βιβλιοθήκη του Λίντον Τζόνσον, τότε προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, εξακολουθεί να παραμένει δεσμευμένο από τη CΙΑ, με το αιτιολογικό ότι «ορισμένα εκ των προσώπων που αναφέρονται σ΄ αυτό είναι εν ζωή και η δημοσίευσή του ενδεχομένως να προκαλούσε αντιθέσεις και έξαψη πολιτικών παθών». Το απόρρητο έγγραφο της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των ΗΠΑ βασίζεται σε πληροφορίες «πηγής» που δεν κατονομάζε- ται, πλην όμως από την εξέλιξη των γεγονότων μπορεί κανείς να επισημάνει με βεβαιότητα ότι αυτή η μη κατονομαζόμενη «πηγή» μετείχε στον σχεδιασμό της συνωμοσίας. Η βεβαιότητα προέρχεται από το γεγονός ότι η «πηγή» επιβεβαιώνεται τόσο από το πώς εξελίχθηκε η σειρά των γεγονότων- έξι ολόκληρους μήνες μετά όσο και από πληροφορίες που διακινούνταν σε έναν στενότατο κύκλο ανθρώπων, και επίσης επιβεβαιώθηκαν μεταγενέστερα από τις εξελίξεις. Η αυθεντικότητα του συγκεκριμένου εγγράφου διασταυρώνεται με τα αρχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τα πιο «ανώδυνα» από τα οποία αποδεσμεύθηκαν πρόσφατα, μεταξύ αυτών και το έγγραφο «173», το οποίο αναφέρει ότι το συγκεκριμένο έγγραφο της CΙΑ, που φέρνουν σήμερα στη δημοσιότητα «ΤΑ ΝΕΑ», είχε αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στις 27 Ιανουαρίου 1965 μεταξύ του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου και του τότε Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα Χένρι Λαμπουίς. Μάλιστα, στο έγγραφο αυτό του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αναφέρεται ότι ο Κωνσταντίνος «εξέφρασε - στον Λαμπουίς- την πρόθεσή του να ενεργήσει εναντίον της κυβερνήσεως Παπανδρέου».

Ο «ΑΣΠΙΔΑ». Οι βασικοί πρωταγωνιστές της ανατροπής της νόμιμης κυβέρνησης τον Ιούλιο του 1965 (Κωνσταντίνος, Γαρουφαλιάς, αποστάτες κ.λπ.), επικαλούνται ως αιτία της κρίσης την υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ», η οποία οδήγησε σε αδιέξοδο τις σχέσεις Παλατιού- Παπανδρέου. Όπως όμως αποκαλύπτεται από το δημοσιευόμενο έγγραφο, η ανατροπή του Γεωργίου Παπανδρέου είχε δρομολογηθεί ήδη από τον Ιανουάριο του 1965 (τουλάχιστον), όταν δηλαδή η υπόθεση «ΑΣΠΙΔΑ» δεν είχε εμφανιστεί ούτε καν ως όνομα. Το Κυπριακό. Το συγκλονιστικό απόρρητο έγγραφο της CΙΑ αποκαλύπτει οτι οι συνωμότες- κατονομάζεται μάλιστα ο τέως- πίεζαν τους Αμερικανούς να μη βρεθεί λύση για το το Κυπριακό στο πλαίσιο του ΟΗΕ- ήταν η περίοδος που το θέμα είχε παραπεμφθεί στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, μετά τα γεγονότα του καλοκαιριού του 1964, με τις αεροπορικές επιθέσεις των Τούρκων κατά κυπριακών χωριών- επειδή κάτι τέτοιο θα αύξανε τη «λαϊκή υποστήριξη» στον Γεώργιο Παπανδρέου, τον οποίο είχαν αποφασίσει να ανατρέψουν.

Επίσης, το έγγραφο διαψεύδει παντελώς τους ισχυρισμούς του κ. Μητσοτάκη, ότι δήθεν δεν υπήρξε όχι μόνο προετοιμασία, αλλά ούτε καν συνωμοσία, και βεβαίως καμία συνεννόηση με το Παλάτι. Όπως αναφέρεται συγκεκριμένα, και ονομαστικά, ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος είχε απευθείας επαφή με τον Κων. Μητσοτάκη (και όταν κωλυόταν, την επαφή είχε ο έμπιστός του, ταγματάρχης, τότε, Αρναούτης) με αντικείμενο, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται, «σχετικό με μελλοντικές κυβερνητικές αλλαγές».

Ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, στην προσπάθειά του να δικαιολογήσει τη συμμετοχή του στην αποστασία, είπε στο πρόσφατο συνέδριο που οργάνωσε το προσωπικό του ίδρυμα κάτι που ουσιαστικά επιβεβαιώνει όλα τα προηγούμενα. Είπε συγκεκριμένα: «Ήμουν πανίσχυρος υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπανδρέου, πανίσχυρος υπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση Στεφανόπουλου, υπό φυσιολογικές συνθήκες ήμουν ο σχεδόν βέβαιος διάδοχος του Γεωργίου Παπανδρέου. Ζημιώθηκα από τα όσα συνέβησαν. Πήρα όμως την απόφαση να συνεργαστώ με τον Νόβα γιατί αισθανόμουν ότι η ρήξη οδηγούσε ευθέως στη δικτατορία. Δυστυχώς, όμως, καήκαμε, χωρίς να αποτρέψουμε τελικά την εκτροπή».

Σε βιβλίο. Το έγγραφο της CΙΑ, που όπως προαναφέρθηκε ανακάλυψε ο ιστορικός κ. Δράινας στη βιβλιοθήκη του Λίντον Τζόνσον στην πόλη Όστιν του Τέξας, θα περιλαμβάνεται στο υπό έκδοση βιβλίο του για τα γεγονότα εκείνης της ταραγμένης πολιτικά περιόδου, που χάραξαν την πολιτική ζωή της χώρας για πολλές δεκαετίες. Κατά τον κ. Δράινα, βρέθηκε ανάμεσα σε άλλα έγγραφα ενός φακέλου με τον οποίο αναλυτής της CΙΑ, αρμόδιος για θέματα Μεσογείου στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, ονόματι Ρόμπερτ Γ. Κόμερ, ενημέρωνε τον πρόεδρο Τζόνσον για την κατάσταση. Τίτλος του φακέλου: «1965 Κυβερνητική κρίση». Το έγγραφο όπως είναι φυσικό ανατρέπει ολόκληρη την επιχειρηματολογία του Κ. Μητσοτάκη για την «αποστασία» και τις δικές του τεράστιες ευθύνες, και προφανώς αποδεικνύει οτι δεν «έχει λύσει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία», όπως τώρα υποστηρίζει...

Ολόκληρο το αποκαλυπτικό έγγραφο-φωτιά

Φόβος για άνοδο της Αριστεράς

Ο ρόλος του εκδότη της «Ελευθερίας» Πάνου Κόκκα

ΑΙΧΜΕΣ: «Φαντάσματα» Παντελής Καψής

ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΩΝ ΙΟΥΛΙΑΝΩΝ

Η CIA τα γνώριζε όλα από τον Ιανουάριο του 1965

Απόρρητο τηλεγράφημα αποκαλύπτει ότι η μυστική υπηρεσία είχε προβλέψει και τον διάδοχο του Παπανδρέου

Από τον Ιανουάριο του 1965 η CIA ήταν ήδη ενήμερη ότι ο βασιλιάς Κωνσταντίνος σχεδίαζε να ασκήσει πίεση στον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου να παραιτηθεί. Αυτό που όλοι είχαν υποπτευθεί τότε, ότι δηλαδή η αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών, η διαβόητη CIA, γνώριζε τις κινήσεις του βασιλιά την ταραγμένη περίοδο του 1965, που οδήγησαν στην αποστασία και στην πτώση της κυβέρνησης Παπανδρέου τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου, επιβεβαιώνεται από το απόρρητο τηλεγράφημα της CIA με τον τίτλο «Σχέδια του βασιλέως Κωνσταντίνου να εξαναγκάσει σε παραίτηση τον πρωθυπουργό Παπανδρέου», με ημερομηνία 21 Ιανουαρίου 1965, που αποκάλυψαν χθες «Τα Νέα». Αυτό που το τηλεγράφημα δεν αναφέρει (πώς θα μπορούσε άλλωστε) είναι με ποιον τρόπο οι αμερικανικές υπηρεσίες βοήθησαν τον βασιλιά να θέσει σε εφαρμογή τα σχέδιά του.

Το τηλεγράφημα της CIA, το οποίο έχει λογοκριθεί προτού δοθεί στη δημοσιότητα και έχει καλυφθεί με ταινία λογοκρισίας ο τόπος και η ημερομηνία της πληροφορίας καθώς και το όνομα της πηγής των πληροφοριών, είναι αντίγραφο του πρωτοτύπου που βρίσκεται στα αρχεία της προεδρικής βιβλιοθήκης «Λίντον Τζόνσον», ο οποίος ήταν πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών την εποχή εκείνη. Σύμφωνα με το τηλεγράφημα: «Ο βασιλεύς Κωνσταντίνος σχεδιάζει να ασκήσει πίεση, χωρίς όμως να απαιτήσει, στον Ελληνα πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου να παραιτηθεί στο εγγύς μέλλον, πιθανόν περί τα τέλη Φεβρουαρίου 1965». Εδώ η CIA έπεσε ελαφρώς έξω στις εκτιμήσεις της, καθώς η αποπομπή του Παπανδρέου έγινε τελικά στις 15 Ιουλίου. Το τηλεγράφημα εμφανίζει τον βασιλιά ως «εξαιρετικά οργισμένο» με την απόφαση της κυβέρνησης που είχε ζητήσει την παραίτηση του 60% των αξιωματικών της Χωροφυλακής… [ΤΟ ΒΗΜΑ, 11/5/2008]

Η ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΟΥΔΕΝ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΝ ΠΡΟΣΕΚΟΜΙΣΕ...

Αναδρομή στα «Ιουλιανά»

Ο κ. Κ. Μητσοτάκης αποφάσισε για λόγους μάλλον δυσνόητους από άποψη πολιτική να αναφερθεί στην «αποστασία» του 1965. Οντως πολύ αργά και πιθανότατα επί ματαίω. Το θέμα έχει κλείσει με συνολική καταδίκη του απονενοημένου εκείνου εγχειρήματος.

Η τοποθέτηση του κ. Μητσοτάκη ουδέν το ουσιαστικόν προσεκόμισε. Επέρριψε ευθύνες στον Γεώργιο Παπανδρέου, στον υιό του Ανδρέα, και φυσικά στον τότε Βασιλέα Κωνσταντίνο, που κατηγορείται κατά συνθήκη για όλες τις κακοδαιμονίες της ελληνικής φυλής.

Αλλά η πολιτική εκτροπή του 1965 έχει και μιαν άλλη ανάγνωση, που ξεκινά μερικά χρόνια πριν από τα «Ιουλιανά». Ειδικότερα, η σύμπηξη της Ενώσεως Κέντρου υπήρξε αποτέλεσμα του πανικού, που δημιούργησε η ανάδειξη της ΕΔΑ σε κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως, με ποσοστό 24%, στις εκλογές του 1958. Η λαϊκή της βάση δεν ήταν ενιαία, και η συνύπαρξη πολιτικών διαφόρων τάσεων –ενίοτε αντιθέτων σε κραυγαλέο βαθμό– υπήρξε αποτέλεσμα διεργασιών πολλών παραγόντων και φυσικά των Ανακτόρων.

Είναι παράδοξο από την άποψη αυτή ότι η Ε.Κ. δεν λειτούργησε –όπως ανέμενε η τότε καθεστηκυία τάξη– ως εναλλακτικό της εξουσίας αστικό κόμμα, αλλά περίπου ως «επαναστατική παράταξη»· μετά την ήττα της στις εκλογές του 1961, επεδόθη σε μία επίθεση, μοναδική σε οξύτητα, εναντίον της ΕΡΕ και του τότε πρωθυπουργού Κων/νου Καραμανλή.

Ο «Ανένδοτος Αγών», ωστόσο, στον οποίο πρωταγωνιστικό ρόλο είχε διαδραματίσει και ο κ. Μητοστάκης, είχε παράπλευρη και ουσιαστικότατη συνέπεια: ριζοσπαστικοποίησε ένα σημαντικότατο –μη κομμουνιστικό τμήμα– της νεολαίας και γενικότερα του πληθυσμού της χώρας.

Καθώς η σύγκρουση, αρχικώς με την ΕΡΕ και στη συνέχεια με τα Ανάκτορα, γινόταν βιαιότερη, οι ριζοσπαστικοποιημένες δυνάμεις του Κέντρου αναζήτησαν ηγέτη· τον βρήκαν στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου και όχι φυσκά στον υπερήλικα Γεώργιο Παπανδρέου, στον κ. Μητσοτάκη ή στον «σκληρό πυρήνα» της Ε.Κ.

Επικρίνει, επίσης, ο κ. Μητσοτάκης τη συμφωνία των Ανακτόρων με τον αρχηγό της ΕΡΕ Παν. Κανελλόπουλο και της Ε.Κ. Γ. Παπανδρέου, που ανέτρεψε την κυβέρνηση του Στ. Στεφανόπουλου, με το επιχείρημα ότι ήταν «μυστική». Η ουσία όμως της συμφωνίας εκείνης ήταν ότι ο Κωνσταντίνος έκρινε τελικά ότι η αποκατάσταση της ομαλότητος μπορούσε να επιτευχθεί μόνον με συνεννόηση –μυστική ασφαλώς– των δύο κομμάτων που εξέφραζαν τη συντριπτική πλειοψηφία των μη κομμουνιστών πολιτών της χώρας. Το ΦΙΔΗΚ, το κόμμα των «αποστατών», δεν μετείχε στον νέο διακανονισμό· είχε περιέλθει πλέον στα αζήτητα... [Tου Κώστα Ιορδανίδη, Η Καθημερινή, 11/5/2008]

Ο ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΕΠΟΝΗΣ ΑΝΤΙΚΡΟΥΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Τα Ανάκτορα ζητούσαν απλώς μια αφορμή...

Πώς βλέπει τα γεγονότα του ’65 ο πρώην υπουργός Αν. Πεπονής

Τη δική του θεώρηση των γεγονότων της ταραχώδους δεκαετίας του '60 καταθέτει μέσω συνέντευξης προς την «Κ», ο πρώην υπουργός κ. Αν. Πεπονής. Ο κ. Πεπονής αντικρούει τον ισχυρισμό του πρώην πρωθυπουργού κ. Κ. Μητσοτάκη πως αφορμή για τη ρήξη μεταξύ Γεωργίου Παπανδρέου και Ανακτόρων υπήρξε η επιμονή του πρώτου να αναλάβει το υπουργείο Αμυνας. «Η αλήθεια είναι ότι ο Κωνσταντίνος και οι γύρω του είχαν προαποφασίσει τη ρήξη και αναζητούσαν αφορμή», υπογραμμίζει. Παράλληλα, δε, σημειώνει πως είναι ανακριβές «ότι ο βασιλιάς είχε αποδεχθεί να υποδείξει ο Παπανδρέου οποιονδήποτε βουλευτή ήθελε γι' αυτό το υπουργείο».

Επίσης, ο πρώην υπουργός σημειώνει πως ο Γεώργιος Παπανδρέου από τα τέλη του 1996 διέβλεπε τον κίνδυνο της δικτατορίας και είχε ως βασική πολιτική επιδίωξη να την αποτρέψει, προς χάριν και του Ανδρέα Παπανδρέου. «Συγκρατώ μια φράση του σε σχετική συνομιλία μας. Την αποδίδω, όσο μπορώ πιο πιστά: "Δεν καταλαβαίνετε ότι θα κινδυνεύσει η ζωή του;"», αναφέρει σχετικά ο κ. Πεπονής.

Τέλος, ο κ. Πεπονής χαρακτηρίζει ως «προκλητικά βασιλική την κυβέρνηση Στεφανόπουλου - Μητσοτάκη κ.λπ.», ενώ παραθέτει τη δική του εκτίμηση για τον βαθμό επιρροής του Ανδρέα Παπανδρέου στον πατέρα του. «Η επιρροή του Ανδρέα Παπανδρέου υπήρχε. Ηταν ηγετικό στέλεχος της Ενωσης Κέντρου με αυτοδύναμη λαϊκή απήχηση. Αλλά καθοριστική δεν ήταν. Απόδειξη ότι δεν μετέβαλε την απόφαση του πατέρα του να ψηφίσει την κυβέρνηση Παρασκευόπουλου», καταλήγει ο πρώην υπουργός... [Συνέντευξη στον Κ. Π. Παπαδιοχο, Η Καθημερινή, 11/5/2008]

Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΔΙΝΕΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΠΑΠΑΧΕΛΑ...

Ήταν καιρός να ξαναδούμε το ’65…

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης «ξανανοίγει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία», μιλάει για πολιτικούς φίλους, αντιπάλους και τα λάθη του

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ασχολείται πολύ με την ιστορία, είναι προφανές πως τον απασχολεί όσο τίποτα άλλο το πώς θα κριθεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος. Στη συνέντευξή του στην «Κ» εξηγεί γιατί αποφάσισε να «ξανανοίξει τους λογαριασμούς του με την Ιστορία». Μιλάει για τα γεγονότα του 1965, απαντά στα ερωτήματα για το αν και τι γνώριζε για τη βασιλική συνωμοσία της αποστασίας, τη σχέση του με τον Γεώργιο και τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και για το τι τον συμβούλευσαν οι δικοί του άνθρωποι εκείνο το κρίσιμο βράδυ της 15ης Ιουλίου. Ο κ. Μητσοτάκης εξομολογείται ακόμη πως ενοχλείται βαθύτατα όταν προβάλλεται ως άνθρωπος των παρασκηνίων. Απαντά επίσης στο ερώτημα γιατί αναφέρεται συχνά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή με πολύ πιο αρνητικό τρόπο από ό,τι στον ιστορικό του αντίπαλο, τον Ανδρέα Παπανδρέου. Ο κ. Μητσοτάκης υποστηρίζει, τέλος, πως το πιο πρόσφατο ιστορικό του λάθος ήταν η παραίτησή του αυτοβούλως από την ηγεσία της Ν.Δ. μετά την ήττα στις εκλογές του 1993... [Συνέντευξη στον Αλέξη Παπαχελά, Η Καθημερινή, 11/5/2008]

ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ... ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΑ ΔΕΜΕΝΟΙ!

Αποστασία και Μητσοτάκης

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είναι μια από τις κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες που πέρασαν από αυτόν τον τόπο. Δεν υπάρχει επίσης η παραμικρή αμφιβολία ότι στην πολιτική ιστορία της χώρας μας θα καταγραφεί αναπόσπαστα συνδεδεμένος με την Αποστασία του 1965, της οποίας υπήρξε κορυφαίο στέλεχος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έτσι αναγνωρίζεται αυθόρμητα από τους πάντες σαράντα και πλέον χρόνια από τότε, παρόλο που έχει διατελέσει μέχρι και πρωθυπουργός. Αυτό δεν οφείλεται σε προπαγάνδα των αντιπάλων του, όπως κατά καιρούς ισχυρίζεται ο ίδιος. Οφείλεται στη βαρύτητα των πολιτικών πράξεων των αποστατών και των αυλικών κυβερνήσεων που σχημάτισαν - στην επαίσχυντη ανατροπή του Γεωργίου Παπανδρέου, που μόλις ενάμιση χρόνο πριν είχε αποσπάσει το 52% των ψήφων του ελληνικού λαού, και στη συνεισφορά των αποστατών στην προετοιμασία και τη διευκόλυνση του στρατιωτικού πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 και της επτάχρονης δικτατορίας που ακολούθησε.

Εύκολα γίνονται αντιληπτοί οι λόγοι, για τους οποίους ο Κ. Μητσοτάκης επιχειρεί χρόνια τώρα -αλλά επί ματαίω- να εξωραϊσει τα κίνητρα των αποστατών και να συσκοτίσει τις πολιτικές συνέπειές της Αποστασίας ή τουλάχιστον να πείσει τον ελληνικό λαό ότι τιμωρήθηκε αρκετά και καιρός είναι να ξεχαστεί αυτή η υπόθεση. «Το προσωπικό τίμημα των γεγονότων του 65, πολιτικά, εκλογικά και ιστορικά το έχω καταβάλει. Και επιτρέψτε μου να πω, ίσως και με το παραπάνω», δήλωσε αυτήν την εβδομάδα. Πολιτικά και εκλογικά, κάθε άλλο παρά χαμένος βγήκε από την Αποστασία ο Κ. Μητσοτάκης, αφού η παράταξη στην οποία εντάχθηκε και οργανωτικά μετά την αποστασία του, η Δεξιά, τον ανέδειξε μέχρι και πρωθυπουργό της χώρας. Αυτό λέγεται γενναία ανταμοιβή, δεν λέγεται... καταβολή τιμήματος.

Ιστορικά, το τίμημα είναι η ταύτιση του πολιτικού βίου του Κ. Μητσοτάκη με την Αποστασία και αυτό το τίμημα όντως το κατέβαλε, αν και όπως αντιλαμβανόμαστε ακριβώς αυτό προσπαθεί τώρα να το πάρει πίσω. Προσπαθεί, όμως, να το κάνει με τρόπο βαθύτατα προσβλητικό για την πολιτική μνήμη του ελληνικού λαού. Ε, όχι και να ισχυρίζεται ότι... «δεν ανατρέψαμε τον Γεώργιο Παπανδρέου, όπως η αντίπαλη προπαγάνδα επί δεκαετίες προσπαθεί να εμφανίσει»!

Ας θυμίσουμε εμείς, λοιπόν, τι δήλωσε μεταξύ άλλων ο Γεώργιος Παπανδρέου την επαίσχυντη και μοιραία νύχτα της 15ης Ιουλίου 1965, όταν ο μονάρχης Κωνσταντίνος διόρισε την πρώτη... τριμελή (!!!) κυβέρνηση αποστατών, στην οποία προσετέθη ο Κ. Μητσοτάκης το επόμενο βράδυ:

«Συνετελέσθη σήμερον παραβίασις του πολιτεύματος. Η κυβέρνησις του λαού εξηναγκάσθη εις παραίτησιν. Και εκλήθη να κυβερνήση μία ομάς προδοτών της Ενώσεως Κέντρου»!

Δεν είναι ανεκτό να μας λέει ο Κ. Μητσοτάκης ότι δεν υπήρξε ανάμειξη των Αμερικανών στην Αποστασία. Βιβλίο, τόμος ολόκληρος είναι μερικά μόνο από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που αναφέρουν ελάχιστο τμήμα από τις καθημερινές επαφές της αμερικάνικης πρεσβείας (χώρια εκείνες της CIA) με τους αποστάτες και τους επίδοξους πραξικοπηματίες.

Να αναφέρουμε π.χ. ενδεικτικά μόνο το τηλεγράφημα της 10ής Αυγούστου 1965 του Αμερικανού επιτετραμμένου Νόρμπερτ Ανσουτς, ο οποίος πληροφορεί το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πως «ο σταθμάρχης της CIA στην Αθήνα πιστεύει ότι εντός των ορίων των μέσων που διαθέτει η πρεσβεία έχουμε δώσει τη μέγιστη δυνατή υποστήριξη στον Νόβα και στον Στεφανόπουλο». Ή το άλλο, της 16ης Ιουλίου 1965, με τα αγωνιώδη τηλεφωνήματα του υπουργού Αμυνας της... τριμελούς κυβέρνησης, του Σταύρου Κωστόπουλου προς τον Ανσουτς, λίγο πριν ορκιστεί υπουργός ο Κ. Μητσοτάκης, όπου εξηγεί στον Αμερικανό επιτετραμμένο πόσο θα ισχυροποιηθούν οι Παπανδρέου, αν δεν ορκιστούν οι Κ. Μητσοτάκης και Δ. Παπασπύρου...

Γιατί να εκπλαγούμε, λοιπόν, που οι αποστάτες διόρισαν από τον Οκτώβριο του 1965 κιόλας Αρχηγό Στρατού τον Γρ. Σπαντιδάκη, καθοριστικό παράγοντα της στρατιωτικής επιτυχίας του πραξικοπήματος, ο οποίος τοποθέτησε σε θέσεις - κλειδιά όλους τους πραξικοπηματίες και τα στελέχη της χούντας που ακολούθησε το 1967;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

«Προδόται ομαδόν προς τα Ανάκτορα»

Καταλυτικός ήταν ο άκρως απαξιωτικός τρόπος, με τον οποίο ο νόμιμος πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου περιέγραψε το πώς οδηγήθηκαν οι αποστάτες για τον σχηματισμό της κυβέρνησης Στέφανου Στεφανόπουλου. «Ενεκλείσθησαν εις μίαν οικίαν γειτονικήν προς τα Ανάκτορα διά να βεβαιωθεί έκαστος ότι υπάρχουν και άλλοι πρόθυμοι προδόται. Και κατόπιν μετεφέρθησαν ομαδόν και πεζή εις τα Ανάκτορα, υπό συνοδείαν, προς αποφυγήν δραπετεύσεως, διά να ορκισθούν ως υπουργοί και κυβερνήται της χώρας! Αίσχος! Αυτό πλέον δεν είναι απλώς παραβίασις του πολιτεύματος. Είναι εξευτελισμός του πολιτεύματος!», δήλωσε με εμφανή περιφρόνηση και απέχθεια.