Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2016

Φρίντριχ Ένγκελς: «Σε αυτόν ενώθηκαν η θεωρία με την πράξη»!!!

Ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Ένγκελς και παλαιότερα απαντώμενος εξελληνισμένα ως Φρειδερίκος Έγγελος([Friedrich Engels, Μπάρμεν 28 Νοεμβρίου 1820 – Λονδίνο 5 Αυγούστου 1895] επεξεργάστηκε μαζί με τον Καρλ Μαρξτην θεωρία του επιστημονικού Κομμουνισμού και του διαλεκτικού υλισμού. Συνέγραψε επίσης, μαζί με τον Μαρξ, το Κομμουνιστικό Μανιφέστο και Το Κεφάλαιο. Είναι γνωστός και με το προσωνύμιο Στρατηγός λόγω της αγάπης του για την στρατιωτική ιστορία.

Φερνάν Μπρωντέλ: μορφή της ιστοριογραφίας

Ο Φερνάν Μπρωντέλ [Fernand Braudel, 24 Αυγούστου 1902 – 27 Νοεμβρίου 1985], ήταν ο σπουδαιότερος Γάλλος ιστορικός της μεταπολεμικής περιόδου, και εξέχουσα μορφή της Σχολής Annales. Οργάνωσε την ακαδημαϊκή του πορεία γύρω από τρεις μεγάλες εργασίες, καθεμιά από τις οποίες πήρε δεκαετίες εντατικής μελέτης: «Η Μεσόγειος» (1923-49, έπειτα 1949-66), «Πολιτισμός και Καπιταλισμός» (1955-79), και το ανολοκλήρωτο, «Ταυτότητα της Γαλλίας» (1970-85).

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2016

Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας: «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα» [Σωκράτης]

Η Παγκόσμια Ημέρα Φιλοσοφίας εορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Πέμπτη του Νοεμβρίου. Με την καθιέρωση αυτής της Ημέρας, η UNESCO υπογραμμίζει τη διαχρονική αξία της Φιλοσοφίας για την ανάπτυξη της ανθρώπινης σκέψης, για κάθε άτομο, σε κάθε πολιτισμό. Η UNESCO είναι πάντα στενά συνδεδεμένη με τη φιλοσοφία, όχι τη θεωρητική  ή κανονιστική φιλοσοφία, αλλά την κριτική διερεύνηση που δίνει νόημα στη ζωή και δράση σε διεθνές επίπεδο.

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2016

Jürgen Habermas: ο Γερμανός φιλόσοφος που θέλει να σώσει την ΕΕ και την Ελλάδα. Κι εμείς τί κάνουμε;

File:JuergenHabermas crop2.jpg
Jürgen Habermas: ο Γερμανός φιλόσοφος που θέλει να σώσει την ΕΕ και την Ελλάδα. Κι εμείς τί κάνουμε;
‘Ένας «μοναχικός» Γερμανός φιλόσοφος, ο Jürgen Habermas αγωνίζεται, μάταια νομίζω, να σώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση από τον κακό εαυτό της αλλά και την Ελλάδα που καταγράφεται ήδη ως «παράπλευρη απώλεια».
Ευγενής η προσπάθεια αλλά χωρίς ελπίδα να τελεσφορήσει, αν και η παρέμβασή του έχει τη διδακτική και ηθική της αξία. Ας δούμε γιατί:

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ;;;



Μας ενδιαφέρει στην εποχή μας ο άνθρωπος να είναι μοχλός της Ιστορίας και θεμέλιο ζωής και όχι η τεχνολογική εξέλιξη, που άλλαξε τις ισορροπίες στις κοινωνίες. Ο άνθρωπος μπορεί να ήταν μοχλός της τεχνολογικής εξέλιξης, όμως ο ίδιος αφοπλίστηκε και γι’ αυτό έχει γίνει έντονα αισθητό το πένθιμο χάσμα ανάμεσα στην τεχνική πρόοδο και στον άνθρωπο που περνάει στο περιθώριο.
Ο άνθρωπος όμως είναι καταδικασμένος να προοδεύει και γι’ αυτό η στροφή προς την κοινωνική οικονομία προβάλλει τώρα ως αναγκαιότητα περισσότερο από ποτέ άλλοτε. Στην καρδιά της οικονομικής κρίσης η ασκούμενη κυβερνητική πολιτική, δεν πρόκειται να ανακάμψει, εάν δεν αξιοποιήσει τους νέους θεσμούς της συνεργατικής οικονομίας.

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2015

Mort d’André Glucksmann, le philosophe en colère

LE MONDE | • Mis à jour le | Par

Le philosophe André Glucksmann, né à Boulogne-Billancourt (Hauts-de-Seine) le 19 juin 1937, est mort à Paris, dans la nuit du 9 au 10 novembre. Il faisait le lien entre deux générations d’intellectuels, celle des Sartre, Aron et Foucault et les « nouveaux philosophes » ayant formé un groupe en rupture avec le marxisme dans les années 1970.

André Glucksmann a grandi dans un milieu juif d’Europe centrale et orientale. Ses parents, venus de la Palestine mandataire, passent à l’Internationale communiste en se réfugiant en France à partir de 1933. Sous l’Occupation, André Glucksmann subit le sort des enfants cachés. Tandis que son père meurt au début de la guerre, sa mère s’engage dans la Résistance.

Ο ταραχώδης βίος του Α. Γκλικσμάν

ΚΩΣΤΑΣ Θ. ΚΑΛΦΟΠΟΥΛΟΣ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 11.11.2015
Ο θάνατος του Α. Γκλικσμάν δεν πέρασε απαρατήρητος στον ευρωπαϊκό Τύπο. 
Ο θάνατος του Α. Γκλικσμάν δεν πέρασε απαρατήρητος στον ευρωπαϊκό Τύπο.

Ο θάνατος του Αντρέ Γκλικσμάν (1935-2015) δεν πέρασε απαρατήρητος από τις ευρωπαϊκές επιφυλλίδες, όπως ήταν αναμενόμενο, ακόμα κι αν η επίδρασή του, ως ενός εκ των «Νέων Φιλοσόφων», είχε ήδη ατονήσει τα τελευταία χρόνια. Στην περίπτωσή του έχει κανείς την αίσθηση ότι ο ταραχώδης βίος του φιλόσοφου ίσως να έχει περισσότερο ενδιαφέρον από το έργο του. Εβραϊκής καταγωγής και κομμουνιστικού, αρχικά, προσανατολισμού (ο πατέρας του, στέλεχος της Κομιντέρν, «εξαφανίστηκε» υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες έναν χρόνο πριν εισβάλλει η Βέρμαχτ στη Γαλλία), κατέφυγε οικογενειακώς στη Γαλλία.