Μαρία Δαμανάκη: Περάσαμε τον κάβο, αλλά πάμε με ρυθμό αραμπά...

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος 

• Επίτροπος για τις Θαλάσσιες Υποθέσεις και την Αλιεία

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/01/2014

 

Η Μαρία Δαμανάκη βρέθηκε στις Βρυξέλλες το 2010. Είναι περιττό να περιγράψει κανείς ποια ήταν η εικόνα της Ελλάδος την περίοδο εκείνη, αλλά και στη συνέχεια. Η πρόκληση της θέσης του επιτρόπου υπήρξε μεγάλη, όχι όμως ανέφελη όπως παλαιότερα. Με τη χώρα στα πρόθυρα χρεοκοπίας, η κυρία Δαμανάκη έπρεπε να βρει μια ισορροπία ανάμεσα στο καθήκον των επιτρόπων «να σκέφτονται και να δρουν ευρωπαϊκά», υπεράνω εθνικών συμφερόντων, και στην αναγκαιότητα να προασπίζει, όπου και όποτε χρειαζόταν, τις ελληνικές θέσεις.  
 

«Τα τελευταία χρόνια ήταν τρικυμιώδη. Στα όρια της θύελλας» παραδέχτηκε μιλώντας στο «Βήμα» πριν από λίγες ημέρες. «Η μάχη που έδωσε η Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολη. Κατά συνέπεια και ο δικός μου ρόλος διαρκώς στην κόψη του ξυραφιού για μεγάλο διάστημα» προσθέτει, κοιτώντας πλέον όμως μπροστά: «Αυτά είναι παρελθόν. Σήμερα είμαστε σε καλύτερη θέση και μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι στρίψαμε τον κάβο, για να δανειστώ μια ναυτική ορολογία».

5 σενάρια για την πορεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος 

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/01/2014

Πώς θα μπορούσε να μοιάζει η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ) του μέλλοντος; Υπάρχει η δυνατότητα και η επιθυμία για περισσότερη ολοκλήρωση ή η οικονομική κρίση που απείλησε την ίδια την επιβίωση του ενιαίου νομίσματος, του σπουδαιότερου συμβόλου της μεταπολεμικής ευρωπαϊκής ιδέας, από το 2010 και μετά, οδηγεί τα κράτη-μέλη σε αποκλίνουσες πορείες και σε επανεθνικοποίηση των επιλογών τους;

Σε αυτά, μεταξύ πολλών άλλων, τα ερωτήματα επιχειρεί να απαντήσει η πρωτοβουλία «Νέα Συμφωνία για την Ευρώπη» (New Pact for Europe) που ανέλαβαν, στα τέλη του 2012, 10 ευρωπαϊκά ιδρύματα σε μια κίνηση που ξεκίνησε από το Ιδρυμα King Baudouin του Βελγίου και Bertelsmann της Γερμανίας. Στην πρωτοβουλία συμμετείχαν πολιτικοί, ακαδημαϊκοί, στελέχη επιχειρήσεων αλλά και συνδικάτων, ειδικοί σε ευρωπαϊκά θέματα, αλλά και διαμορφωτές της κοινής γνώμης.

To φάντασμα του ευρωσκεπτικισμού

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος 

• Από τη Μαρίν Λεπέν και τον Χερτ Βίλντερς ως τον Νάιτζελ Φάρατζ και την Εναλλακτική για τη Γερμανία

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/01/2014

 

Ενα φάντασμα στοιχειώνει τις πρωτεύουσες της Ευρώπης εν όψει των ευρωεκλογών του Μαΐου: το φάντασμα του ευρωσκεπτικισμού. Στις καγκελαρίες, στα ινστιτούτα ερευνών και δημοσκοπήσεων και φυσικά στα think tanks όλοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν ή, καλύτερα, να προβλέψουν τι θα βγάλουν οι κάλπες.

Η άνοδος αντιευρωπαϊκών και ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων, διαφόρων ιδεολογικών αποχρώσεων και αντιφατικών απόψεων, αλλά με βασικό πρόσημο και κοινό παρονομαστή τον λαϊκισμό, προκαλεί τεράστια ανησυχία. Και αυτό διότι μια επιτυχία τους στην Ευρωβουλή θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν φαύλο κύκλο: να διοχετευθεί πίσω στην εθνική πολιτική σκηνή κάθε χώρας και να υψώσει εμπόδια στη λήψη αποφάσεων κρίσιμων για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ).

Βρετανία: Να μείνει ή να βγει από την ΕΕ;

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος 

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/01/2014

 

Πριν από περίπου έναν χρόνο, στις 23 Ιανουαρίου 2013, ο βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον πραγματοποίησε μία από τις σημαντικότερες ομιλίες στην ιστορία των ευρωβρετανικών σχέσεων. Υπό την πίεση ακραίων φωνών μέσα στο ίδιο του το κόμμα, τους Τόρις, αλλά και υπό τη δημοσκοπική άνοδο του εθνικιστικού Κόμματος της Ανεξαρτησίας (UKIP) του Νάιτζελ Φάρατζ, ο Κάμερον υποσχέθηκε ότι εφόσον κερδίσει τις επόμενες εκλογές το 2015, θα επαναδιαπραγματευθεί τη σχέση του Λονδίνου με την Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Στη συνέχεια, μέσα σε δύο χρόνια, ως το 2017, το αποτέλεσμα αυτής της επαναδιαπραγμάτευσης θα τεθεί ενώπιον του βρετανικού λαού σε δημοψήφισμα ώστε αυτός να αποφασίσει αν θέλει να μείνει ή χώρα στην ΕΕ ή όχι.

Γαλλία: Ο «μεγάλος ασθενής»

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος 

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/01/2014

 

Το φθινόπωρο του 2013 στη Γαλλία μοιάζει λίγο με εκείνο του 1983. Τότε, όπως και τώρα, ο πρόεδρος της χώρας, ο Φρανσουά Μιτεράν, έβλεπε τη δημοτικότητά του να κατακρημνίζεται εξαιτίας της υψηλής ανεργίας και της ασθμαίνουσας ανάπτυξης - αποτέλεσμα, σύμφωνα με τους επικριτές του, της πολιτικής λιτότητας που είχε επιβάλει ο υπουργός Οικονομικών Ζακ Ντελόρ ήδη από τον Μάρτιο του 1983.

Σήμερα ο Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος έχει επανειλημμένως παραδεχθεί ότι θεωρεί μέντορά του τον Μιτεράν, βρίσκεται πάνω-κάτω στην ίδια δύσκολη θέση. Αν και στους δρόμους του (χριστουγεννιάτικου) Παρισιού ο επισκέπτης δεν αντιλαμβάνεται ίχνος κρίσης, η δημοτικότητά του είναι η χαμηλότερη στην ιστορία προέδρου της Πέμπτης Γαλλικής Δημοκρατίας - και αυτό μόλις 18 μήνες μετά την εκλογή του.

Γερμανία: Νέα κυβέρνηση, ίδια πολιτική

Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος 

ΤΟ ΒΗΜΑ:  04/01/2014 

 

Οι Ευρωπαίοι περιμένουν πολλά από τη Γερμανία. Πριν από όλα τα υπόλοιπα, θα ήθελαν να αναλάβει επιτέλους την ευθύνη που της αναλογεί ως της σπουδαιότερης οικονομικής - και κατά συνέπεια - πολιτικής δύναμης της Γηραιάς Ηπείρου. Οι περισσότεροι έχουν κουραστεί από τη στρατηγική που ακολούθησε το Βερολίνο από την αρχή της κρίσης, το 2010, την οποία θεωρούν απλώς μια τακτικιστική αντιμετώπιση επειγόντων ζητημάτων, αποστεωμένη όμως από κάθε όραμα.

Η «βήμα προς βήμα» προσέγγιση της Ανγκελα Μέρκελ δεν τους ικανοποιεί, αλλά παρά τη δημιουργία του «μεγάλου συνασπισμού» Χριστιανοδημοκρατών - Σοσιαλδημοκρατών που προέκυψε μετά τις εκλογές της 22ας Σεπτεμβρίου 2013, μάλλον θα πρέπει να κατεβάσουν τον πήχη των προσδοκιών τους. Η σημερινή Γερμανία δεν μοιάζει να μπορεί - ακόμη περισσότερο, να έχει την πολιτική φιλοδοξία - να ηγηθεί της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ).