Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2007

ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;


Μίλησε ο Παπανδρέου πριν λίγες μέρες για τον πολιτισμό και δεν μπορώ να πω ότι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι συντάκτες των εφημερίδων έδωσαν την πρέπουσα προσοχή. Έθιξε καίρια ζητήματα που αγγίζουν όλο φάσμα του εποικοδομήματος, δίχως να παραβλέπει κι εκείνο που είναι σημαντικό: ότι δηλαδή ο πολιτισμός έχει άμεση συνάφεια με την καθημερινότητά μας, τη ζωή μας, το παρόν και το μέλλον μας. Οι επισημάνσεις του υπογραμμίζουν εντονότερα τα προβλήματα του νεοέλληνα και της νεοελληνικής κοινωνίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι «το μοντέλο ανάπτυξης στην χώρα μας αιχμαλώτισε την Ελλάδα σε αδιέξοδα»! Οι διαπιστώσεις σοκάρουν:

  • Το δημόσιο είναι αιχμάλωτο στην γραφειοκρατία, το ρουσφέτι και τη διαφθορά. Το Πανεπιστήμιο, αιχμάλωτο ενός κρατικού συγκεντρωτισμού και, ο φοιτητής, αιχμάλωτος του ενός και μοναδικού συγγράμματος.
  • Ο ασθενής, αιχμάλωτος της υπερεξειδίκευσης και της έλλειψης πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην γειτονιά του. Τα Νοσοκομεία, αιχμάλωτα των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων των προμηθευτών.
  • Ο τηλεθεατής, αιχμάλωτος του ανταγωνισμού των τηλεπαράθυρων. Ο νέος άνθρωπος, αιχμάλωτος της πελατειακής αντίληψης, του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας και της υπέρτατης ανάγκης να έχει, όπως λέει η ίδια η νέα γενιά, το «κονέ», για να προχωρήσει στη ζωή του.
  • Ο πεζός, αιχμάλωτος της έλλειψης πεζοδρομίων. Η Αθήνα, αιχμάλωτη των σκουπιδιών και, η περιφέρεια, αιχμάλωτη της Αθήνας. Ο μαθητής, αιχμάλωτος του καταναγκαστικού έργου της αποστήθισης για τις εξετάσεις. Οι Αθηναίοι, αιχμάλωτοι ενός περιβάλλοντος που υποβαθμίζεται, αιχμάλωτοι των ρύπων στα πνευμόνια τους, αλλά και ενός υδροφόρου ορίζοντα που, σιγά - σιγά, θα μας δηλητηριάζει.
  • Τα μικρά παιδιά, αιχμάλωτα της έλλειψης πρασίνου, χώρων αναψυχής και παιχνιδιού. Οι κολυμβητές, αιχμάλωτοι των αυθαιρέτων στις παραλίες μας. Οι οδηγοί, αιχμάλωτοι της κίνησης, οι αγρότες, αιχμάλωτοι των μεσαζόντων, η μητέρα, ο γονιός, αιχμάλωτοι του ωραρίου των σχολείων.
  • Οι καλλιτέχνες, αιχμάλωτοι πολέμου, αυτού του πολέμου των πληροφοριών, που κατακλύζουν και βομβαρδίζουν την ζωή μας και πνίγουν την ποιότητα του πολιτισμού μας. Οι φτωχότεροι, αιχμάλωτοι της ακρίβειας, οι μετανάστες, αιχμάλωτοι μιας πολιτείας, που δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματά τους.
  • Το άτομο με αναπηρία, αιχμάλωτο μιας πολεοδομίας, που ποτέ δεν το υπολόγισε. Ο μηχανικός, αιχμάλωτος της τσιμεντοκρατίας. Την τελευταία δεκαετία, χτίσαμε 1.000.000 σπίτια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Και τι σπίτια!
  • Οι δημότες, αιχμάλωτοι των ιδιωτικών τους χώρων, ελλείψει δημοσίων χώρων πολιτισμού και συμμετοχής. Και οι πολιτικοί; Οι πολιτικοί, αιχμάλωτοι των μεγάλων ή και μικρότερων συμφερόντων της μιντιοκρατίας, της μετρησιοκρατίας και της μετριοκρατίας.

Και σε όλα αυτά, ο πολίτης, αιχμάλωτος της ανασφάλειάς του. Μιας πεποίθησης ότι, τίποτε δεν αλλάζει. Ότι αυτή η κατάσταση αποτελεί και μοίρα του, μοίρα μας. Ότι αυτός είναι ο προορισμός μας, το πεπρωμένο μας. Ξέρω και, ξέρουμε όλοι σε αυτή την αίθουσα, ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Ότι υπάρχει, πράγματι, άλλος δρόμος. Ότι η Ελλάδα, μπορεί και αξίζει πολύ καλύτερα.

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2007

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ... Ο ΕΠΗΡΜΕΝΟΣ!


Καθημερινά διαβάζουμε κι ακούμε για τη μεγαλαυχία και την έπαρση του Βενιζέλου. Ο άνθρωπος έχει ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία κατασυκοφάντησης του Γιώργου Παπανδρέου, τέτοια που δεν είχε γίνει ούτε από τους αντιπάλους του ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια πριν.
Η προσπάθεια του Βενιζέλου δεν έχει καμιά σχέση με την προβολή των στοιχείων και των χαρακτηριστικών του ως προσωπικότητας πολιτικής, αλλά την έχει περιχαρακώσει σε ύβρεις, υπαινιγμούς γελοίες φιλοφρονήσεις σε βάρος του Παπανδρέου. Είναι απορίας άξιον πώς θέλει και την επόμενη μέρα των εκλογών να είναι μέσα στο Κίνημα! Με τι μούτρα θα αντικρίσει τον Παπανδρέου, όταν επί τόσες μέρες, ο γυρολόγος της πολιτικής τού "ενός" περιδιαβαίνει την ελληνική επικράτεια και "στολίζει" τον αντίπαλό του με απρέπειες.
Τι είδους αγώνας είναι αυτός που κάνει ο τοπάρχης Θεσσαλονίκης [που δεν κατάφερε τόσα χρόνια να κερδίσει έναν ψόφιο Ψωμιάδη και θέλει τώρα νικήσει τον Καραμανλή...], που μισεί τους αντιπάλους και το δείχνει με τα λόγια του, το δείχνει με την όψη του προσώπου του; Είπε σε μια σύναξη των φίλων του στο Μαρούσι ότι η στήριξη που παρέχει η μεγάλη πλειονόητα των κορυφαίων στελεχών στον Παπανδρέου και όχι στον ίδιον «μας επιτρέπει να διαχωρίσουμε τη θέση μας από το ΠΑΣΟΚ των μεγαλοπαραγόντων, από το ΠΑΣΟΚ των βαρόνων»!
Δηλαδή, αυτοί που τον στηρίζουν τον Βενιζέλο τι είναι; Αλέκος Παπαδόπουλος, Παρασκευάς Αυγερινός, Γιάννος Παπαντωνίου, Γιώργος Φλωρίδης, Χρήστος Βερελής, Πάρις Κουκουλόπουλος (που επί 25 χρόνια δεν άφησε στην Κοζάνη κανένα νέο στέλεχος να προκόψει και συνέβαλε τα μέγιστα στην επαγγελματοποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου του, αναχαιτίζοντας την ανανέωση και καλλιεργώντας την συντεχνιοποίηση της πολιτικής, που προσομοιάζει στο θεσμό των κλειστών επαγγελμάτων), Ανδρέας Λοβέρδος, Μιλένα Αποστολάκη, Γιάννης Σουλαδάκης, Συλβάνα Ράπτη... δεν είναι βαρόνοι αλλά... βαρονέτοι;
Όταν η Βάσω Παπανδρέου ανακοίνωσε την υποστήριξή της στον Γιώργο Παπανδρέου, δέχτηκε επιθέσεις από τον Βενιζέλο. Όταν η Άννα Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε την υποστήριξή της στον Γιώργο Παπανδρέου υφίσταται ακόμη τα πάνδεινα από τις λεκτικές και αήθεις επιθέσεις από την πλευρά του Βενιζέλου.
Ο αστόχαστος "ενθουσιασμός" του Βενιζέλου, να βγει δηλαδή το βράδυ των εκλογών, πριν καλά-καλά τελειώσει τα δικά του λόγια ο Παπανδρέου και να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δεν ικανοποίησε κανένα γενικό συμφέρον - αυτά είναι λεκτικές αλχημείες του Βενιζέλου. Το συμφέρον του συνόλου δεν ικανοποιείται με πολιτικούς εκβιασμούς. Ο Βενιζέλος έχει κάνει ένα τεράστιο λάθος: Νομίζει ότι η πολιτική, ως άσκηση, είναι εκβιασμός κι ότι ακόμη πολιτική σημαίνει ενέργεια και ικανότητα ικανοποίησης προσωπικών συμφερόντων. ΑΛΛΑ, θα πρέπει να καταλάβει ότι η συνάρτηση πολιτικής και προσωπικού συμφέροντος αποτελεί άρνηση αυτής της ίδιας της ηθικής της πολιτικής. Ωστόσο, θα πάμε παραπέρα.
Επειδή αυτές οι πρώτες σκέψεις είναι αγωνίες για ευρεία κατανάλωση, θέλω να πω ότι δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ενορχηστρωμένη στάση των εκδοτικών συγκροτημάτων να "ρίξουν" τον Γιώργο Παπανδρέου. Μπορεί ο Βενιζέλος να αρνηθεί ότι η δική του "πολιτική" συμπεριφορά μετά τις εκλογές είναι άσχετη με την τακτική που ακολουθούν πλέον τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα; Οι απλοϊκές του εξηγήσεις είναι για παιδιά του Δημοτικού και όχι για πολιτικά σκεπτόμενους πολίτες.
Η πολεμική του κατά του Παπανδρέου είναι θαυμάσια ενορχηστρωμένη με την πολεμική της εφημερίδας Το Βήμα και των συνεργατών της, δηλαδή του Πρετεντέρη, του Καρακούση, του Μουλόπουλου, του Ρωμαίου και όλων εκείνων που αν δεν "συντονιστούν", δυσκολεύουν την παραμονή τους στο συγκρότημα, ή ακόμα και στο Mega, όπου κάθε βράδυ δίνουν τα ρέστα τους με την αντιπαπανδρεϊκή [και αντιΠΑΣΟΚική] στάση τους οι προύχοντες του βραδινού δελτίου ειδήσεων (κάπως προσπαθούν να κρατήσουν τα προσχήματα ο Τσίμας και ο Καψής, που δείχνουν μια πολιτική λογική).
Πριν κλείσω το σημείωμα, ξαναρωτώ [φυσικά ρητορικό είναι το ερώτημα, αφού ξέρω ότι δεν θα απαντηθεί]: Μπορεί ο Βενιζέλος να μας παραθέσει το έργο του τουλάχιστον στο υπουργείο Πολιτισμού [ας αποφύγει, τουλάχιστον, τις αερολογίες περί Επικράτειας Πολιτισμού...].

ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ... ΚΑΛΑΜΟΚΑΒΑΛΑΡΗΣ!


Στα επιχειρήματα που προτάσσουν, εν όψει της εκλογικής αναμέτρησης, οι δύο συνυποψήφιοί του απάντησε, επί της ουσίας, χθες ο Κ. Σκανδαλίδης μιλώντας στο ραδιόφωνο του «Flash». «Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να εγγυηθεί ούτε την πολιτική αυτονομία του ΠΑΣΟΚ ούτε τη νίκη στις επόμενες βουλευτικές εκλογές», επισήμανε ο κ. Σκανδαλίδης και πρόσθεσε: «Μ' αυτό το ΠΑΣΟΚ ο Βενιζέλος θα χάσει στις επόμενες εκλογές ό,τι και να γίνει. Μόνος του ο Γ. Παπανδρέου να διασφαλίσει την αυτονομία του ΠΑΣΟΚ δεν νομίζω ούτε ότι έχει τη δυνατότητα ούτε τη διαδρομή μπορεί να κάνει».

Τόνισε ότι ο εκάστοτε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όσο χαρισματικός και να είναι, δεν μπορεί μόνος του να σέρνει το τρένο και ότι μόνο το συλλογικό ΠΑΣΟΚ, που θα αλλάξει εκ βάθρων τη σημερινή δομή και τις λειτουργίες του, μπορεί να τα διασφαλίσει αυτά. Άφησε αιχμές για τον Γ. Παπανδρέου, λέγοντας ότι, αν ήταν στη θέση του το βράδυ των εκλογών, θα συγκαλούσε Πολιτικό Συμβούλιο και θα προκήρυσσε συνέδριο σε τρεις μήνες, ώστε να γινόταν διάλογος με νηφαλιότητα. «Εκεί θα λέγαμε τις απόψεις μας, θα παίρναμε τις αποφάσεις μας, θα αλλάζαμε το καταστατικό μας, θα εκλέγαμε τα όργανά μας τα συλλογικά και θα πηγαίναμε μετά σε εκλογή προέδρου, στη βάση αυτών των αποφάσεων», τόνισε.
Ακόμη μιλώντας χθες, σε πρωινή εκπομπή του «Mega», υπογράμμισε: «Ούτε ο κ. Παπανδρέου, ούτε ο κ. Βενιζέλος μπορούν να διασπάσουν το ΠΑΣΟΚ. Να φύγουν μόνοι τους μπορούν. Να διασπάσουν δεν μπορούν με κανένα τρόπο». Εμφανίστηκε αισιόδοξος ότι το ποσοστό που θα πάρει θα είναι διψήφιο. «Θα πάνε στις κάλπες σκεπτόμενοι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ που θα πουν -πρόσθεσε μεταξύ αστείου και σοβαρού- ούτε ΝΑΤΟ ούτε Βαρσοβία. Το ΠΑΣΟΚ στους ΠΑΣΟΚους».
[Μ.Δ., Ελευθεροτυπία, 7/11/2007]
Αυτά διάβασα στην Ελευθεροτυπία και μου σηκώθηκε πάλι η τρίχα... κάγκελο! Τι θέλει ο Σκανδαλίδης; Μήπως κάτι δεν πάει καλά; Κάποια στιγμή νομίζω πως είπε ότι θα τοποθετηθεί υπέρ του ενός ή του άλλου στον δεύτερο γύρο! Μα ποιον "δουλεύει"; Αφού, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις-ενδείξεις, δεν θα υπάρξει Β΄ γύρος και ο Παπανδρέου θα βγει από την πρώτη Κυριακή! Συνεπώς πότε θα πάρει θέση; Κι αυτό "το ΠΑΣΟΚ στους Πασόκους" - τι εννοεί ο ποιητής; Οι άλλοι δυο δεν είναι ΠΑΣΟΚ και είναι μονάχα ο Σκανδαλίδης; Κώστα, σε σκεπτόμενους ανθρώπους απευθύνεσαι και όχι σε κάφρους. Θα σου θυμίσω τους καβαφικούς στίχους:
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα / που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι / να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος το 'χει / έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντάς το πέρα / πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησή του
...
Εσύ κι ο Βενιζέλος καθημερινά δεν κάνετε τίποτε περισσότερο από το γεμίζετε τις φαρέτρες των αντιπάλων, ώστε την άλλη μέρα στις επιθέσεις τους θα χρησιμοποιούν τα δικά σας λόγια και επιχειρήματα. Λοιπόν, πάρε μια απόφαση πριν την Κυριακή για να σωθείς! Αλλά, πάλι, τι να πω; Εσύ δεν πήρες τη σωστή θέση όταν οι Τσουκάτοι κλείσανε την ΕΞΟΡΜΗΣΗ και θα την πάρεις τώρα: Κώστα, μάλλον έκανα λάθος με σένα...

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2007

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΡΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ


Πρόσκληση στους πολίτες να πάρουν την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ στα χέρια τους, μετέχοντας μαζικά στην εκλογική διαδικασία της 11ης Νοεμβρίου, απηύθυνε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, μιλώντας σε στελέχη και υποστηρικτές του στο Μαρούσι.
Το ευτύχημα είναι ότι πράγματι, ο λαός θα πάρει την υπόθεση του ΠΑΣΟΚ στα χέρια του. Κι αυτό, διότι έγινε πλέον αντιληπτό, με σαφήνεια, ότι τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα θέλουν να ποδηγετήσουν την πολιτική ζωή του τόπου - όχι μονάχα το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τη ΝΔ (αν ήδη δεν το κάνουν). Σ' αυτό το σημείο είναι κρυστάλλινες οι θέσεις του Παπανδρέου:
Η αυτονομία της πολιτικής είναι η προϋπόθεση για να αλλάξουμε, να ξεπεράσουμε την κρίση που τώρα ζούμε στο πολιτικό σύστημα. Εχθρός της αυτονομίας της πολιτικής, δεν είναι μόνο τα διαπλεκόμενα, αλλά είναι και εκείνοι που τα υπηρετούν. Και ο τρόπος που ενεπλάκησαν τα μεγάλα συμφέροντα και τα εκδοτικά συγκροτήματα στις εσωτερικές μας διαδικασίες, επιβεβαιώνει την ανάγκη δημοκρατικού και κοινωνικού ελέγχου των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

«Έχει μεγάλη σημασία την ερχόμενη Κυριακή να υπάρξει μεγαλύτερη συμμετοχή, ώστε να έχουμε ανανέωση προσώπων, ξεκαθάρισμα του πολιτικού λόγου και του ιδεολογικού μας στίγματος που είναι η μεγάλη κεντροαριστερά», σημείωσε ο Βενιζέλος και συμπλήρωσε: « Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις της νίκης για τις επόμενες εκλογές, που είναι κοντά. Είναι η ώρα σας, είστε το μυαλό και η συνείδηση της παράταξης».

Ποια κεντροαριστερά εννοεί ο Βενιζέλος; Με όλους εκείνους που έχουν τα στοιχεία του καθεστωτισμού, του κυβερνητισμού, που ήσαν μπλεγμένοι στο έγκλημα του Χρηματιστηρίου, τους αλαζόνες της εκσυγχρονιστικής λαίλαπας (διέλυσαν την ελληνική κοινωνία, αλλά διέλυσαν και το ΠΑΣΟΚ ως οργάνωση), όλους εκείνους που αποτέλεσαν τα παραδείγματα για τους αντιπάλους που βρήκαν την ευκαιρία έτσι να διασύρουν το "όλον" ΠΑΣΟΚ;

Το δίλημμα της Κυριακής δεν αφορά πρόσωπα, συνέχισε ο υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Θα ήταν λάθος να δοθεί ευκαιρία σε πρόσωπα. Ευκαιρία, πρέπει να δοθεί στην παράταξη και στον τόπο. Αυτό είναι το ζητούμενο της 11ης Νοεμβρίου. Η κοινωνία έχει δύο όψεις της παράταξης. Το χθες που έχασε και την όψη του ΠΑΣΟΚ του αύριο, του μέλλοντος, χωρίς βάρη και βαρίδια του παρελθόντος.

Πράγματι, μας ενδιαφέρει το αυτόνομο ΠΑΣΟΚ, το αδέσμευτο ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ του λαού και όιχι το ΠΑΣΟΚ έρμαιο στις διαθέσεις της μιντιοκρατίας, των μεγάλων εκδοτικών και εργολαβικών συμφερόντων. Αποδείχτηκε ότι αυτοί είναι που στηρίζουν την υποψηφιότητα του Βενιζέλου.

Ο κ. Βενιζέλος μίλησε για ΠΑΣΟΚ μεγαλοπαραγόντων και βαρόνων που διαπραγματεύονταν προσπαθώντας να ανεβάσουν τις μετοχές του προσωπικού τους ρόλου. «Την Κυριακή δεν κρίνονται οι ρόλοι προσώπων. Κρίνεται η ανανέωση και το μέλλον της παράταξης», ανέφερε.
"Ποιος θα κάνει την ανανέωση; Οι βαρόνοι που μας κρατούσαν σε αγωνία 60 ημέρες; Ο καθένας μπορούσε να θέσει υποψηφιότητα. Αν δεν τον ικανοποιούν οι προτάσεις που έχουν κατατεθεί. Τι περιμένει; Την επόμενη στιγμή; Δηλαδή την επόμενη ήττα. Η επένδυση στην ήττα είναι απαράδεκτη για τη συνείδηση της παράταξης».

Ο κ. Βενιζέλος τόνισε ακόμα ότι «τους θέλουμε όλους μαζί μας την επόμενη μέρα» και σημείωσε ότι σε αυτούς που τον ρωτούν, ακόμα και αυτούς που βρίζουν, λοιδορούν και απαξιώνουν, απαντάει «ναι». Διότι, συνέχισε ο κ. Βενιζέλος, «αυτά που λένε για μένα είναι πταίσματα μπροστά σε κακουργηματικού χαρακτήρα εκφράσεις που έχουν διατυπώσει για τον Γιώργο Παπανδρέου». Η "ανανέωση και το μέλλον της παράταξης" κρίνονται την ερχόμενη Κυριακή. Πράγματι, κρίνονται. Ψηφίζοντας τον ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ψηφίζουμε την ενότητα και την προοπτική του Κινήματος. Ο Βενιζέλος θα μας παραδώσει σαν πρόβατα επί σφαγή...

Ο Βενιζέλος επιτέθηκε στον Κώστα Καραμανλή λέγοντας ότι έχει οριακή αυτοδυναμία και είναι αιχμάλωτος των δυσαρεστημένων στελεχών του. Επίσης, σημείωσε ότι έχει οδηγήσει τα μεσαία νοικοκυριά σε οικονομικό αδιέξοδο, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση ωρολογιακή βόμβα. «Δεν θέλουμε έναν αντι-Καραμανλή. Δεν θέλουμε ένα αντίγραφο της πολιτικής της δεξιάς» είπε ο κ. Βενιζέλος και έκανε λόγο για επιχείρηση πολιτικής παραπλάνησης του ελληνικού λαού και της προοδευτικής παράταξης. Την ημέρα των εθνικών εκλογών ζητούσαμε την εξουσία, ζητούσαμε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ να αναλάβει πρωθυπουργός. Θα ήταν ο αντι-Καραμανλής; Η πολιτική που θα εφαρμόζαμε θα ήταν αντίγραφο και συνέχεια της Νέας Δημοκρατίας; Στις 17 του Σεπτέμβρη, ήρθε όμως το αστροπελέκι της ήττας».

Χρειαζόμαστε, ένα ΠΑΣΟΚ ανανεωμένο, ιδεολογικά σαφές και πολιτικά κρυστάλλινο, είπε ο κ. Βενιζέλος κλείνοντας την ομιλία του.

Δεν μας τα λέει καλά ο Βενιζέλος! Μιλάει για τους "βαρόνους" και ξεχνάει τους δικούς του "βαρόνους". Δηλαδή ο Λοβέρδος, ο Αλέκος Παπαδόπουλος, ο Παπαντωνίου και άλλοι, τι είναι; Λέει ότι την άλλη μέρα τους θέλει όλους μαζί του! Μεγαλύτερη αντίφαση και υποκρισία δεν υπάρχει. Από τη μια τους βρίζει όσους δεν είναι μαζί του και από την άλλη τους θέλει στην παρέα του. Διατυπώνει κραυγαλέα ευφάνταστες προτάσεις για να χρησιμοποιηθούν έτοιμες από τους πολιτικούς αντιπάλους. Λέει ότι δεν θέλουμε έναν αντι-Καραμανλή! Μα, εμείς το λέμε αυτό. Που επαίρεται ότι θα νικήσει αυτός μόνος του τον Καραμανλή! Τον Καραμανλή θα τον νικήσει ο λαός, με αιχμή του δόρατός του το ΠΑΣΟΚ, υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου.

ΕΥΤΥΧΩΣ, ΕΦΕΥΡΕΘΗΚΕ Ο ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ!

Με τη φράση «αν δεν υπήρχε ο Σκανδαλίδης, έπρεπε να τον εφεύρει το ΠΑΣΟΚ σήμερα» ο Σκανδαλίδης αιτιολόγησε την υποψηφιότητά του, λέγοντας ότι θα έπρεπε να υπάρχει τουλάχιστον ένας υποψήφιος ο οποίος «να μπορεί να κρατάει ένα επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης και πολιτικής πρότασης, να επουλώνει λίγο τα τραύματα που οι στρατοί κάνουν πάνω στο σώμα της παράταξης». Ο Σκανδαλίδης, μιλώντας χθες στον ΑΝΤ1, εκτίμησε ότι στην Εθνική Συνδιάσκεψη υπήρξαν μονόλογοι [σσ. Πού τον άκουσες τον "μονόλογο" του Παπανδρέου - μάλλον δεν διαβάζεις πλέον ή δεν ακούς...] κυρίως από τους συνυποψηφίους του και ότι δεν υπήρξε πολιτική συμφωνία. «Αυτό σημαίνει ότι την επόμενη μέρα δεν έχουμε πυξίδα και πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε», είπε ο Σκανδαλίδης και εκτίμησε ότι δεν μπορεί να γίνει ξαφνικά μια εσωτερική έκρηξη, να απεγκλωβιστούν τα μέλη του ΠΑΣΟΚ από τα στεγανά και τα εσωκομματικά χαρακώματα».
Ο υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ διαπίστωσε ότι «εκτός από τους καλαμοκαβαλάρηδες της εξουσίας, υπάρχουν και οι καλαμοκαβαλάρηδες χωρίς εξουσία», ενώ σε ό,τι αφορά την κρίση στο ΠΑΣΟΚ είπε το πρόβλημα είναι «εάν το τραύμα περνάει στη βάση»...
Αυτά, λοιπόν, είπε ο Κώστας. Για ποιο λόγο θα έπρεπε να εφευρεθεί, δεν μπορώ να το καταλάβω! Δεν μας τα έλεγε πριν τις εκλογές; Γιατί παγίδευσε τους ψηφοφόρους; Δηλαδή, δεν βλέπει ο Κώστας τους κινδύνους από τις απροκάλυπτες παρεμβάσεις των οικονομικών συμφερόντων και από την αυξανόμενη ισχύ της μιντιοκρατίας; Δεν μπορεί να παλέψει ο ΓΙΩΡΓΟΣ που, κατονομάζοντας αυτά τα συμφέροντα, επιτίθεται εναντίον τους;
Ο Κώστας προβάλλει έναν συναισθηματισμό που δεν συνάδει με τις περιστάσεις. Κι εγώ είμαι συναισθηματικός - και λοιπόν; Δηλαδή, τι λείπει από τον Παπανδρέου - το λέγειν; Και λοιπόν; Ο μεγάλος ελλειμματίας δεν είναι ο Παπανδρέου, αλλά ο Βενιζέλος. Ο Παπανδρέου έχει οραματική στρατηγική, η οποία επηρεάζει και την πολιτική ηθική. Και ξέρουμε, Κώστα, ότι η πολιτική έχει άμεση συνάφεια με την ελευθερία του ανταγωνισμού των ιδεών κι εδώ είναι που ψηφίζεται ή καταψηφίζεται κάποιος ως πολιτικός. Ο Βενιζέλος ποιες ιδέες έχει που δεν τις έχει ο Παπανδρέου; Μήπως το στόμα-πολυβόλο; Ξέρεις τι είναι να μιλάει κάποιος, να λέει, να λέει, να λέει, και να μην έχει τίποτα να πει;
Μάλλον δεν θέλει να βλέπει και ν' ακούει γιατί οι κραυγές του Βενιζέλου είναι ισχυρότερες, είναι κραυγές ενός ανθρώπου που κινείται από παρορμήσεις πολιτικής ιδιοτέλειας. Ο Βενιζέλος δεν μιλάει στις καρδιές των ανθρώπων. Εάν σχολιάζεται σήμερα η συμπεριφορά του ΠΑΣΟΚ, είναι γιατί ο Βενιζέλος άρχισε αυτή την εκστρατεία του να ενημερώσει τον κόσμο για τις προσωπικές του φιλοδοξίες, που ο ίδιος τις θεωρεί θεμιτές! Όμως, η συνάρτηση πολιτικής και προσωπικού συμφέροντος αποτελεί θεμελιώδη άρνηση της ηθικής στην έννοια και την άσκηση της πολιτικής. Για τον υπεύθυνο πολιτικό η κοινή γνώμη ή η μάζα των ψηφοφόρων ενός κοματικού οργανισμού προσφέρεται για διαπαιδαγώγηση και πειθάρχηση, ενώ για τον δημαγωγό είναι ζύμη για κοινωνικό και πολιτικό αναβρασμό. Ε, λοιπόν, αυτή τη στιγμή, επειδή πρέπει να γίνει ανεκτός ο διακαής πόθος του Βενιζέλου για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, δεν μένει παρά να υποστούμε την ελεεινολόγηση του Κινήματος και της συμπεριφοράς των στελεχών του. Αντί, μετά την ήττα, τα στελέχη να συσπειρωθούν γύρω από τον πρόεδρο, δηλαδή τον Παπανδρέου, εξωτερίκευσαν όλα τα στοιχεία εκείνα που προσιδιάζουν σε εχθρούς του λαού. Σαν γυρολόγος ο Βενιζέλος διαβαίνει πόλεις και κωμοπόλεις για να μαζέψει ψήφους και να γκρεμίσει τον... παπανδρεϊσμό! Και σούρνει τα εξ αμάξης στον Γιώργο...
Το ζήτημα είναι ότι ο Παπανδρέου αποπνέει ηθική και πολιτισμό. Και η πολιτική ζωή του τόπου τα χρειάζεται αυτά τα δυο στοιχεία. Όχι την προπέτεια του Βενιζέλου.
ΥΓ. Κώστα για ποιους "καλαμοκαβαλάρηδες" μιλούσες; Επιτέλους, μίλα κι εσύ καθαρά. Άλλωστε οφείλεις να μετρήσεις τα χρόνια που ήσουνα στην "αυλή" του Ανδρέα, να μετρήσεις τα χρόνια που ήσουνα υπουργός, γραμματέας στο Κίνημα, τα χρόνια δηλαδή που ήσουνα... καθεστώς! Εγώ, θα είχα πάει σπίτι μου και δεν θα μιλούσα - άλλωστε αυτό έκανα από τότε που κλείσατε την ΕΞΟΡΜΗΣΗ, το 1997. Πήγα σπίτι μου και ασχολήθηκα με τις δουλειές μου και την οικογένειά μου. Μόνο που στις παραμονές των δημοτικών εκλογών δήλωσα "παρών" και πράγματι έκανα ό,τι περνούσε από το χέρι μου για να υπερασπίσω την υποψηφιότητά σου. Αυτά, προς το παρόν.

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007

ΟΙ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΤΕΣ...

Οι χειροκροτητές του Βενιζέλου στη συνδιάσκεψη - όπως μου επισήμανε ο φίλος μου ο Λευτέρης ο Ιγγλέζης - ήσαν ένας κι ένας! Δηλαδή, κατά την περίοδο του "εκσυγχρονισμού κατείχαν κρατικές ή κυβερνητικές θέσεις. Καταλαβαίνει κανείς γιατί συσπειρώθηκαν. Όταν κάποιοι μιλάμε και γράφουμε για τα στελέχη εκείνα που "αρρώστησαν" από τις ασθένειες του "κυβερνητισμού" και του "καθεστωτισμού", ξέρουμε τι λέμε. Ο ίδιος ο Βενιζέλος, σε όποιο υπουργείο πήγαινε, με πούλμαν κουβάλαγε τους συνεργάτες του. Δηλαδή δεν άφηνε... ρουθούνι για ρουθούνι. Λες και οι προηγούμενοι υπουργοί ήσαν άλλου κόμματος! Θα ρωτούσε - εάν ζούσε σήμερα ο Ροϊδης - : "Πού θέλουσιν καταταχθή οι οπαδοί αυτού, ων εργάζεται μόνον το στόμα εις το λειβάδιον του προϋπολογισμού;" Ας απαντήσει ο καθένας κι ας κατατάξει όπου θέλει τους οπαδούς του Βενιζέλου...
Τέλος πάντων, το ζήτημα είναι ότι ο Παπανδρέου πάλι θα είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και ο Βενιζέλος θα πρέπει να πάρει μια μεγάλη καθαρή απόφαση: Να τα δώσει όλα, καθώς λέμε, για να κερδίσει πάλι το ΠΑΣΟΚ και την εμπιστοσύνη των ψηφοφόρων του αλλά και ολόκληρου του λαού, ώστε στις επόμενες εκλογές, όποτε και αν γίνουν, να βγει πρώτο κόμμα, και δίχως δεκανίκια. Ο Βενιζέλος θα πρέπει να διαψεύσει όλες εκείνες τις Κασσάνδρες που μιλούσαν πάντα για τη δημιουργία ενός "τρίτου" κόμματος που θα εξουδετέρωνε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Και η δημιουργία αυτού του κόμματος ήταν (δεν ξέρω αν ακόμα θα εξακολουθήσει να είναι) στα σχέδια εκείνων των οικονομικών (εκδοτικών ή εργολαβικών) συμφερόντων που δεν μπορούν να φανταστούν ανεξάρτητα πολιτικά κόμματα και ανεξάρτητη πολιτική στη χώρα μας.
Ο Παπανδρέου έχει δώσει πολλές φορές δείγματα του ενωτικού κλίματος που θέλει να επικρατήσει στο χώρο του ΠΑΣΟΚ. Κι όλοι οι φίλοι του Κινήματος είναι βέβαιο ότι θα ξεχάσουν κακές στιγμές και κουβέντες και όλοι μαζί θα προχωρήσουν συντεταγμένοι στη μεγάλη μάχη για να φύγει επιτέλους η Δεξιά από την εξουσία - μια Δεξιά αντιλαϊκή, αντικοινωνική, άσχετη από κυβερνητική διαχείριση, με έναν Καραμανλή συνεχώς ψευδόμενο και απόντα από τη ζωή του τόπου, με στελέχη ανίκανα, κοιμισμένα και παμπόνηρα - τώρα που πιάσανε στασίδι, δεν φαίνεται να θέλουν να το αποχωριστούν... Τον άκουσα σήμερα τον Βενιζέλο να λέει ότι κι αν ακόμη χάσει (καλά, δεν το έχει χωνέψει ότι θα έρθει δεύτερος και καταϊδρωμένος;), θα παραμείνει κ.λπ. Μένει, λοιπόν, να αποδείξει την καθαρότητα των λόγων του.
Θα βάλω και το βιντεάκι από την αποθεωτική υποδοχή του Παπανδρέου στη Συνδιάσκεψη. Αξίζει να το δείτε!

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2007

Ο ΦΑΣΟΥΛΗΣ...ΝΕΤΟΣ ΣΚΕΤΟΣ!

Είναι μερικοί άνθρωποι που δεν σε αφήνουν να τους συμπαθήσεις. Την τελευταία φορά - το Νοέμβριο του 2004 - ήταν όταν παρουσίασε (μετέφρασε, σκηνοθέτησε, ερμήνευσε) το έργο του Χάρολντ Πίντερ "Ωραία χρόνια" που είναι γνωστό ως "Παλιοί καιροί". Χάρηκα τότε που ανέβασε Πίντερ, ΑΛΛΑ τελικά μετάνιωσα που είχα χάσει την ώρα μου... Θα το διαπίστωσε κι ο ίδιος ότι το εγχείρημά του ν' ανεβάσει Πίντερ δεν στέφθηκε με επιτυχία.
Διάβασα σήμερα τη συνέντευξη του Σταμάτη Φασουλή στην Ελευθεροτυπία ["Θέλουν γαμπρό ή αρχηγό;"] κι έφριξα! Τι λέει ο άνθρωπος; Μιλάει σοβαρά ή του ξεφεύγουν; Πού είδε το "κλίμα τρομοκρατίας στην επαρχία"; Λέει ότι "πάνε να μιλήσουν άνθρωποι για τον Βενιζέλο και τους πετούν γιαούρτια, τους απειλούν...". Μπορεί να μας φέρει ένα παράδειγμα; Αλλιώς αυτά είναι παπαριές. Αντιπαρέρχομαι τους χαρακτηρισμούς για τον Γιώργο Παπανδρέου. Διότι τους λείπει αυτό που έχει ο Γιώργος: ΗΘΟΣ! Κύριε Φασουλή, δεν ασχολείσαι καλύτερα με το [όποιο] θέατρο που ξέρεις και ν' αφήσεις την πολιτική μονάχα για την ημέρα των εκλογών όταν πρόκειται να ψηφίσεις (όποιον θέλεις); Να σου θυμήσω και τον Φασουλή του Σουρή:
Όμως κι εμέ ξανά
ο νους μου με πλανά,
και σαν παιδί της Μούσης
παθαίνω παρακρούσεις...