Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παπανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παπανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 25 Μαρτίου 2008

Τεμαχισμένο το ΠΑΣΟΚ!

Μήνυμα έντονης δυσαρέσκειας έστειλαν δεκάδες μέλη του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, που αρνήθηκαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να υπερψηφίσουν τις επιλογές Παπανδρέου για γραμματέα και Πολιτικό Συμβούλιο.
Από τη μια πλευρά στενοχωριέται κανείς για τις εξελίξεις αυτές, αλλά από την άλλη πρέπει να οργίζεται με όλους αυτούς οι οποίοι, τέσσερις περίπου μήνες μετά την εκλογή του Παπανδρέου στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ και λίγες μέρες μετά το Συνέδριο που υποτίθεται ότι σάλπιζε συμφωνία και ενότητα, θεώρησαν καλό να διαφωνήσουν με μια κεντρική επιλογή του Παπανδρέου.
Ποιοι είναι όλοι αυτοί που έβαλαν τον εαυτό τους στη θέση του θεματοφύλακα των αξιών του Κινήματος; Έπρεπε να είναι ανοιχτή και ονομαστική η ψηφοφορία και αν είχαν το θάρρος να εκτεθούν στα μάτια τουκόσμου. Τι πολιτική είναι αυτή, να τροφοδοτούν τους δημοσιογράφους των μέσων ενημέρωσης κι αυτοί να βάζουν στο χειρουργικό τραπέζι τον Παπανδρέου και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ και να το τεμαχίζουν. Όμως μήπως ήδη είναι τεμαχισμένο το ΠΑΣΟΚ σε πολλά κομμάτια;
Ευθύνεται ο Παπανδρέου διότι δεν κατάφερε να συνθέσει τις αντιθέσεις, δεν επιδίωξε να ενσωματώσει εκείνους που στράφηκαν εναντίον του στις εκλογές της ΙΙης Νοεμβρίου. Ελέγχεται για ορισμένα ζητήματα. Αλλά, δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι ο Παπανδρέου είναι τόσο δυνατός που θα τα ξεπεράσει. Από τη στιγμή που νιώθουμε όλοι ότι παγιώνεται το ποσοστό του Συνασπισμού σε κάποια υψηλά επίπεδα, το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει το παιχνίδι από τώρα.
Η εμμονή -επαναλαμβάνω- και του Παπανδρέου και ορισμένων στελεχών στη συνεργασία με τον Συνασπισμό είναι ένα τραγικό λάθος! Αυτή η θέση υπαινίσσεται ότι το ΠΑΣΟΚ είναι σε πλήρη αδυναμία από μόνο του να φέρει σε πέρας την αλλαγή που επιθυμεί ο ελληνικός λαός. Είναι μπούρδες τα σενάρια για διπολισμούς. Το ΠΑΣΟΚ να δώσει αυτοπεποίθηση στους ψηφοφόρους του, να τους βάλει μέσα στο παιχνίδι.
Ο Τσίπρας, ο Αλαβάνος και άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν κοροϊδεύουν και τον Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ. Προχθές το είπε ξεκάθαρα πάλι ο πρόεδρος του ΣΥΝ. Συνεργασία θα γίνει μόνον με τις κοινωνικές δυνάμεις που διαδηλώνουν στους δρόμους κατά της κυβέρνησης! Δηλαδή, αυτές οι δυνάμεις είναι αδέσποτες; Ο νεαρός Τσίπρας έχει αρχίσει να μιλάει αγοραία: "Ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε..."!

Παρασκευή 14 Μαρτίου 2008

ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝΕΔΡΙΟ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΜΕ!

Μάθημα 1ον: ΕΙΔΗΣΗ είναι...
Κάπως
έτσι θα έπρεπε ν' αρχίζει η επιμόρφωση των δημοσιογράφων και κυρίως των τηλεοπτικών καναλιών. Διότι δεν είναι δυνατόν ν' ασχολούνται επί μήνες με τα τεκταινόμενα στο ΠΑΣΟΚ, να το γδέρνουν το ΠΑΣΟΚ για όσα έκανε ή δεν έκανε όταν κυβερνούσε τη χώρα, να αγνοούν το γεγονός ότι ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, να αναλύουν εις τα εξ ων συνετέθη το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να κριτικάρουν τον Παπανδρέου, να τον κομματιάζουν, να τον κοροϊδεύουν ή δήθεν να τον "σατιρίζουν" και τελικά όταν έρχεται η κορυφαία στιγμή που το ΠΑΣΟΚ δείχνει να ξεφεύγει από την εσωστρέφεια και να χαράσσει νέους δρόμους, τα Μέσα Ενημέρωσης να κάνουν ότι δεν βλέπουν, δεν ακούνε, δεν ξέρουν τίποτε!
Το γεγονός ότι προσάραξε ένα κρουαζιερόπλοιο είναι είδηση. Τό ότι σώθηκαν άπαντες οι επιβάτες είναι είδηση. Εκεί όμως τελείωσε η είδηση! Από εκεί και πέρα έρχεται η σειρά του... ριάλιτι! Το να ασχολείται ο Ευαγγελάτος στον Αντέννα επί είκοσι (20) λεπτά με το θέμα και να αγνοεί το ΣΥΝΕΔΡΙΟ του ΠΑΣΟΚ, την κορυφαία αυτή διαδικασία ενός κόμματος εξουσίας, τότε κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο των ΜΜΕ!
Αλλά όλοι οι τηλεοπτικοί δημοσιογράφοι και σταθμοί χθες έδειξαν ότι ηθελημένα δεν ασχολούνται με τις πραγματικές διαστάσεις του πολιτικού αυτού γεγονότος που είναι το ΣΥΝΕΔΡΙΟ του ΠΑΣΟΚ. Κι όσο ασχολήθηκαν (και οι εφημερίδες) το συνέδεσαν με το αν πήγε ή δεν πήγε ο Τσίπρας, τι είπε ο Τσίπρας, αν έδωσε το χέρι του ο Παπανδρέου, αν πρότεινε συνεργασία στον Συνασπισμό κ.λπ. Ο Παπανδρέου είπε εκπληκτικά πράγματα, έθιξε ένα σωρό ζητήματα που αλλάζουν το τοπίο κι αυτοί ασχολούνται με την μοτοσικλέτα του Τσίπρα...
Λέει ο σοφός λαός: Όταν δεν πρέπει βρέχει και το Μάη δροσολογάει! Ασχολούνται με το ΠΑΣΟΚ όταν γουστάρουν. Τώρα που το ΠΑΣΟΚ κάνει τα μεγάλα βήματα για τη μεταμόρφωσή του, αυτοί σφυρίζουν αδιάφορα. Αλλά, θα συνεχίσω αργότερα.

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2008

Ο ΓΕΡΟΣ της Δημοκρατίας ήταν 75άρης όταν ξεσήκωνε τη νεολαία!

Όταν ακούω και διαβάζω και σε διάφορα σχόλια ότι ο Παπανδρέου ψάχνει για τον "αντι-Τσίπρα" οργίζομαι! Αυτό το τροπάριο πρέπει κάποτε να σταματήσει. Το ΠΑΣΟΚ έχει οργάνωση, έχει θέσεις, έχει ανθρώπινο δυναμικό κι αυτό το τελευταίο να προσπαθήσει ο Παπανδρέου να το αξιοποιήσει. Αλλά γιατί εγκλωβίζονται στο θέμα της ηλικίας που αυτομάτως ετέθη με την ανάδειξη του Τσίπρα στην ηγεσία του Συνασπισμού; Κι επειδή ο Τσίπρας είναι "νέος", εμείς οι άλλοι θα πρέπει να πάρουμε σύνταξη; Πολίτης είναι κανείς από την ώρα που γεννιέται μέχρι τη στιγμή που εγκαταλείπει τον μάταιο τούτο κόσμο. Αυτές οι αηδίες, ότι τάχα μου νέος είναι, αφήστε τον να δούμε τι θα κάνει, άφθαρτος είναι και διάφορες άλλες τέτοιες κοινοτοπίες δεν ισχύουν στην πολιτική.
Στην πολιτική προσφέρει εκείνος που μπορεί, είτε είναι 25άρης, είτε 30άρης, είτε 40άρης, είτε 50άρης, είτε 60άρης κ.λπ. Όταν ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο θρυλικός "Γέρος" της Δημοκρατίας ξεσήκωνε τη νεολαία και βέβαια όλες τις γενιές ήταν πάνω από 75 χρόνων! Λοιπόν, υπάρχουν όρια στην πολιτική παραφιλολογία. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καμιά υποχρέωση να πέσει στην παγίδα του Τσίπρα και εκείνων που αναπτύσσουν τη φιλολογία περί ηλικίας... Ο Συνασπισμός έκανε μια επιλογή και θα "πληρώσει" τα επίχειρα αυτής της επιλογής, η οποία μέχρι στιγμής αγγίζει τα όρια της απρέπειας.

Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2008

ΓΙΩΡΓΟΣ: «Είμαστε η Αριστερά της δράσης...»

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, μιλώντας το Σάββατο σε στελέχη της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος Παπανδρέου, μεταξύ άλλων είπε:

Επίθεση Παπανδρέου στην κυβέρνηση

«Είμαστε η Αριστερά της δράσης και της πράξης που μπορεί και αλλάζει τα πράγματα... Δεν είμαστε η αριστερά που κολυμπά στα ρηχά νερά της αντιπολίτευσης, δεν είμαστε η αριστερά που αρνείται να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες και θέλει και την πίτα σωστή και το σκύλο χορτάτο, δεν είμαστε η αριστερά της ιστορικής φοβικότητας και της δογματικής ιδεολογικής περιχαράκωσης, δεν είμαστε η αριστερά που μετρά τα εκλογικά της ποσοστά την ώρα, που η ΝΔ νέμεται την εξουσία ανενόχλητη».
Νομίζω ότι θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ να ξεπεράσει διάφορες αναστολές που το βασανίζουν έναντι της παραδοσιακής αριστεράς και να προχωρήσει σε ευρεία αντεπίθεση. Κάποτε δεν τολμούσαμε, γιατί δεν θέλαμε να κάνουμε επιθέσεις κατά της παραδοσιακής αριστεράς επειδή την θεωρούσαμε "σήμμαχο" στους αγώνες κατά της Δεξιάς. Αποδείχτηκε ότι η παραδοσιακή αριστερά για το μόνο που ενδιαφέρεται είναι η εξουθένωση και διάλυση του ΠΑΣΟΚ.
Κι όσο για τα αγαθά αισθήματα που ξαμόλυσε ο Αλαβάνος για τον Γιώργο, κουβέντες είναι, τζάμπα λέγονται. Ο Γιώργος έχει κάνει πολλές φορές ανοίγματα (και στο παρελθόν βεβαίως έχουν γίνει άπειρες φορές), αλλά ο Συνασπισμός ιδιαίτερα έκανε στραβά μάτια και πως... δεν άκουγε. Τώρα που ο Συνασπισμός έβαλε πλώρη για (άκουσον, άκουσον...) κυβέρνηση του Μεγάλου Συνασπισμού, καλό είναι το ΠΑΣΟΚ να μαρσάρει τις μηχανές και να ξεχάσει τις προθέσεις συνεννόησης με τον Συνασπισμό του νεαρού (αγωνιστή στη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων και καταλήψεων) Τσίπρα.
Δεν φοβόμαστε να πούμε: Εμείς είμαστε η Αριστερά της δράσης και της πράξης. Και το έχουμε αποδείξει! Όχι σαν το Συνασπισμό που μας έχει μπουκώσει, χρόνια τώρα, σε (τζάμπα) θεωρίες...

Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2008

Οι γυρολόγοι του Συνασπισμού!

ΝΤΡΙΜΠΛΑ ΣΥΝ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ. Ελιγμός ώστε να μην ταράξει το Συνέδριο με επίθεση για την Κεντροαριστερά. [Ελεύθερος Τύπος, 5/2/2008]. «Θερμό» επεισόδιο σημειώθηκε μεταξύ Χαριλάου Τρικούπη και Κουμουνδούρου, δύο μόλις ημέρες πριν από την έναρξη του 5ου τακτικού συνεδρίου του ΣΥΝ. Αφορμή αυτή τη φορά αποτέλεσε η απόφαση του ΣΥΝ να μην απευθύνουν χαιρετισμό στο Συνέδριο οι εκπρόσωποι των κομμάτων, οι οποίοι έχουν προσκληθεί να παραστούν στις εργασίες που αρχίζουν μεθαύριο Πέμπτη, στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Τάε Κβον Ντο. Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Χαριλάου Τρικούπη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου προτίθετο να επιτεθεί από βήματος του συνεδρίου στην ηγεσία του ΣΥΝ για το θέμα της κεντροαριστερής συνεργασίας. Όμως η απόφαση της Κουμουνδούρου τον αναγκάζει να μην παραστεί στο Τάε Κβον Ντο. «Ολα γίνονται για οικονομία χρόνου», δηλώνει στον ΕΤ ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής Στάθης Λεουτσάκος. Την ίδια στιγμή στελέχη του ΣΥΝ υπενθυμίζουν ότι στα τελευταία συνέδρια της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ «επίσης δεν δόθηκε και στο δικό μας εκπρόσωπο ο λόγος». «Το ΠΑΣΟΚ φθίνει, δεν θέλουμε να μας συνδέουν με αυτό», τονίζει με νόημα στον ΕΤ έτερο κορυφαίο στέλεχος…
ΤΕΛΙΚΑ, δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω γιατί το ΠΑΣΟΚ πέφτει στα πόδια του Συνασπισμού και του Τσίπρα! Η άμυνα έχει τα όριά της. Δεν μπορεί να κάνουν πολιτική σε βάρος του ΠΑΣΟΚ και να υποτιμούν τον Παπανδρέου - τη στάση του να την εκλαμβάνουν ως αδυναμία! Έχω γράψει κι άλλη φορά για εκείνη την περιώνυμη "ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ" που όλοι την επικαλούνται και χάριν της οποίας πρέπει να κάνουμε τεμενάδες στον κάθε Τσίπρα, που μας φτύνει κι εμείς κοιτάζουμε τον ουρανό λέγοντας ότι ψιχαλίζει!
  • Είναι ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ όλοι αυτοί που συγχρωτίζονται με την κάθε εξουσία; Όλοι οι επώνυμοι του Συνασπισμού που κάθε τόσο υπογράφουν σε διάφορα μανιφέστα και διαμαρτυρίες, έχουν βολευτεί ή κάποτε βολεύτηκαν ή πρόκειται να βολευτούν... Όποια πετρίτσα κι αν σηκώσεις, τους βρίσκεις αποκάτω.

Και με το ΠΑΣΟΚ είχαν "καρέκλες", και με τη συγκυβέρνηση είχαν "καρέκλες", και με τον Μητσοτάκη είχαν "καρέκλες", και με τη Νέα Δημοκρατία έχουν "καρέκλες". Εναντίον τίνων διαμαρτύρονται κάθε φορά οι άνθρωποι του Συνασπισμού, την αγάπη των οποίων ικετεύουμε τώρα;

  • Υπάρχει κανένας φτωχός ανάμεσά τους; [Εκτός ελαχιστοτάτων εξαιρέσεων, που υπάρχουν για να επιβεβαιώνεται ο κανόνας...]

Ε, λοιπόν, χεστήκαμε και η βάρκα γέρνει! Δεν μας θέλουν μία, δεν τους θέλουμε δέκα. Η ανοχή έχει και τα όριά της.

  • Ο Παπανδρέου, δεν χρειάζεται να ανέβει στο βήμα του συνεδρίου τους, για να τους τα σούρει. Έχει ένα σωρό ευκαιρίες. Κάποτε θα πρέπει να καταλάβει ότι δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ να υποχωρεί με τέτοιο ρυθμό που να δίνει την ευκαιρία στα γκρουπούσκουλα να "μεγαλώνουν", έστω και συγκυριακά. Το ΠΑΣΟΚ, κατά τη γνώμη μου, δεν χρειάζεται τα δεκανίκια κανενός Συνασπισμού.

Και όσο για τις σκέψεις/θέσεις ότι ο κύκλος της μεταπολίτευσης, όπου κυρίαρχο στοιχείο ήταν ο δικομματισμός, έχει κλείσει και ανοίγει ένας νέος κύκλος, όπου περνάμε πλέον στον διπολισμό με κυρίαρχο στοιχείο τις κυβερνήσεις συνεργασίας, μάλλον θα πρέπει να μην έχουν καμιά βάση. Το ότι παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα στη γειτονική Ιταλία, αυτό δεν σημαίνει αυτομάτως ότι θα πρέπει να αντιγράψουμε τις εκεί εξελίξεις. Κυβέρνηση συνεργασίας δεν θέλει ούτε ο Συνασπισμός ούτε το ΚΚΕ. Από την εποχή της μεταπολίτευσης έμπαινε το ζήτημα αυτό στο τραπέζι και ουδέποτε υπήρξε κάποια εξέλιξη. Πέρασαν γενιές και γενιές κι εμείς θα συζητάμε για κυβερνήσεις συνασπισμού με τους ανθρώπους που είναι τυχοδιώκτες;

  • Κατάπιαμε το "βρώμικο ΄89", όπου δεν κατηγορήθηκε μονάχα ο Ανδρέας Παπανδρέου, αλλά συλλήβδην όλο το ΠΑΣΟΚ (στελέχη, μέλη, οπαδοί, ψηφοφόροι) και τέλος πάντων έχουμε ξεπεράσει πολλές αγκυλώσεις, αλλά αυτή εδώ τώρα με τον Τσίπρα, δεν "τρώγεται".

Το ΠΑΣΟΚ χρειάζεται να κάνει ένα ειλικρινές προσκλητήριο σε όλους εκείνους που το αγάπησαν, βγήκαν στους δρόμους, πάλεψαν, σύρθηκαν στα δικαστήρια, χάσανε τις δουλειές τους... Δεν έχει γίνει αντιληπτό ότι τα περισσότερα από τα τωρινά στελέχη που κουμαντάρουν το κόμμα, δεν μας θέλουν, διώχνουν τον κόσμο, δεν αποτελούν την καλύτερη "βιτρίνα" για κείνους που απομακρύνθηκαν και απομακρύνονται καθημερινά. Να θέλουμε να βοηθήσουμε και να μην μας αφήνουν! Αυτό είναι πρωτοφανές.

  • Δεν μπορεί να χάνει καθημερινά το ΠΑΣΟΚ τις δυνάμεις του κι αυτό να αποτυπώνεται στις διάφορες μετρήσεις που μόλις ανακοινώνονται να μας πιάνει κατάθλιψη!

Βγήκε και ο Σημίτης και - ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ - μίλησε για τη διαμόρφωση πλαισίου ειδικών σχέσεων Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας. Και το ΠΑΣΟΚ επισήμως απάντησε ότι επιμένει στη γνωστή θέση του για ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση!

  • Δεν γίνεται ένα δημοψήφισμα για να καταλάβουν όλοι τι θέλει ο ελληνικός λαός; Είμαι πεπεισμένος ότι η θέση του Σημίτη συμφωνεί με τη διάθεση του λαού τον οποίο το ΠΑΣΟΚ δεν λογαριάζει. Μια αλλαγή θέσης σε ένα τόσο βασικό θέμα, θα άλλαζε άρδην το σκηνικό.

[Φαγωθήκανε να βάλουν την Τουρκία... της μαντίλας στην ΕΕ και η Τουρκία να μας κοροϊδεύει. Βαρεθήκαμε αυτό το τροπάριο. Με το ζόρι να την βάλουν στην ΕΕ! Αφού είναι... ανεπίδεκτη! Και σε τελευταία ανάλυση: Τι δουλειά έχει μια ασιατική χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Μια χώρα που όταν φτάσει τα 100 εκατομμύρια κατοίκους, θα κάνει ό,τι θέλει την Ευρωπαϊκή Ένωση; Καμιά πολιτική σκοπιμότητα δεν μπορεί να γκρεμίσει αυτή την αλήθεια. Νισάφι πια. Ας ρωτήσουν τους Έλληνες, ας ρωτήσουν τους Ευρωπαίους και θα καταλάβουν ότι κανείς δεν θέλει τους Τούρκους. Στενοχωριέμαι βέβαια που αυτά που γράφω ενοχλούν τον κύριο Τσίπρα και την επίσημη γραμή του ΠΑΣΟΚ, αλλά τι να κάνουμε - την άποψή μας λέμε!]

Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2008

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

22.01.2008

«Ο πρωθυπουργός είναι όμηρος, αδύναμος εξαρτημένος, είναι ένας πρωθυπουργός που πασχίζει αγωνιωδώς να συγκαλύψει μια πραγματικότητα που βοά» τόνισε, ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, μιλώντας στην Βουλή, κατά την συζήτηση για τον εκλογικό νομό και έθεσε το αμείλικτο ερώτημα του Ελληνικού λαού: «Ποιος κυβερνά πραγματικά αυτόν τον τόπο;» Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, κατηγόρησε την κυβέρνηση για «την διολίσθηση της χώρας στον γκρίζο κατήφορο της σήψης και της παρακμής» που αποτελεί, όπως επεσήμανε, συνέπεια της πολιτικής της Ν.Δ. «Το ΠΑΣΟΚ, είναι η αξιόπιστη δύναμη για να βγει από το αδιέξοδο η κοινωνία και να ανακάμψει η χώρα» υπογράμμισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και κατέθεσε πρόταση ευθύνης και εθνικής συνεννόησης, για την υπέρβαση της κρίσης του πολιτικού συστήματος. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, κάλεσε αφενός την κυβέρνηση να αποδεχθεί ότι είναι «νεκρή» η σημερινή Αναθεωρητική Διαδικασία, αφετέρου τις ηγεσίες των κομμάτων της άλλης αριστεράς, να εγκαταλείψουν την εύκολη λαϊκίστικη ισοπέδωση των πάντων, που ωφελεί ακροδεξιές αντιλήψεις. «Προτείνω, μετά από ευρύτατη συναίνεση, να κινήσουμε από την αρχή την διαδικασία Αναθεώρησης του Συντάγματος, με κύριο αντικείμενο την συνταγματική καθιέρωση κανόνων και μέτρων για την εγγυητή της διαφάνειας, την πάταξη της διαφθοράς , την αυτονομία της πολιτικής απέναντι σε ΜΜΕ καθώς και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης», είπε ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, παρουσιάζοντας τους άξονες ενός Εθνικού Σχεδίου εξόδου από την κρίση.
περισσότερα »

Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2008

ΠΟΡΕΙΑ ΕΥΘΥΝΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣ ΓΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ, ΡΗΞΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου στην ΚΟΕΣ


18.01.2008

«Η κυβέρνηση απαντά στην κρίση του πολιτικού συστήματος και της απαξίωσης της πολιτικής, με θεατρινισμούς και με υποκρισία, αποδεικνύεται ότι είναι μέρος της κρίσης και όχι μέρος της λύσης», τόνισε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, μιλώντας στην πρώτη συνεδρίαση της ΚΟΕΣ. Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, κατηγόρησε τον κ. Καραμανλή ότι προσπάθησε « να απαλλαγεί από την υπόθεση Ζαχόπουλου» νίπτοντας τας χείρας του και παραπέμποντας στην Δικαιοσύνη. Επέρριψε, στη Ν.Δ., την ευθύνη για την πολιτική της «κλειδαρότρυπας», καθώς επιχειρεί την συγκάλυψη και το κλείσιμο της υπόθεσης του μεγάλου σκανδάλου, όπως έκανε και για το εθνικό σκάνδαλο των υποκλοπών. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε τις πέντε μεγάλες πολιτικές προτεραιότητες για ρήξεις , ανατροπές, μεταρρυθμίσεις και τον ριζικό μετασχηματισμό της ελληνικής κοινωνίας. Η πρώτη δέσμευση ευθύνης, αφορά την αποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών και την ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος, προτείνοντας την διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος, μεταξύ όλων των μελών και των φίλων του Κινήματος. Το σύγχρονο κοινωνικό κράτος, το νέο αναπτυξιακό μοντέλο με την ενίσχυση του εισοδήματος και της ποιότητας της ζωής των πολιτών, βρίσκονται στο επίκεντρο των μεγάλων αλλαγών. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, δεσμεύτηκε προσωπικά, για ένα Συνέδριο ενότητας, δημοκρατίας και ανανέωσης, υπογραμμίζοντας ότι «η 11η Νοεμβρίου αποτελεί παρελθόν» για το ΠΑΣΟΚ, όπως και οι λέξεις στρατηγική ήττας και εσωκομματική αντιπολίτευση.
περισσότερα »

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2008

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: «Δεν μπορεί να κουκουλωθεί η αλήθεια...»

Τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας θα επισκεφθεί σήμερα [18 Ιαν.], ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Α. Παπανδρέου, προκειμένου να καταθέσει την πρόταση του Κινήματος για την υπέρβαση της κρίσης και της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος από τα φαινόμενα της διαφθοράς. «Η αξιοπιστία, η έλλειψη εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση, και τον κ. Καραμανλή, έχει πάρει πια διαστάσεις χιονοστιβάδας. Συγκάλυψη, ατιμωρησία, αδιαφάνεια, κατάχρηση εξουσίας, κατάχρηση των χρημάτων του ελληνικού λαού», είναι τα χαρακτηριστικά της διακυβέρνησης της Ν.Δ., δήλωσε ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, μετά την συνεδρίαση του Πολιτικού Συντονιστικού Οργάνου του ΠΑΣΟΚ. Κατηγόρησε την κυβέρνηση και για το κλείσιμο της υπόθεσης των υποκλοπών, χαρακτηρίζοντάς την «έγκλημα, το οποίο έχει εθνικές διαστάσεις, αφορά στην εθνική ασφάλεια και στα ανθρώπινα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη». Ο Γιώργος Α. Παπανδρέου κάλεσε τον κ. Καραμανλή να δεχτεί την πρόταση για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής, που θα καταθέσει του ΠΑΣΟΚ στην Βουλή. «Δεν μπορεί να κουκουλωθεί η αλήθεια, δεν μπορεί να υπάρχει ατιμωρησία στη χώρα μας», είπε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, και ζήτησε «να διαλευκανθούν όλες οι υποθέσεις, είτε αφορούν το Υπουργείο Πολιτισμού και την υπόθεση Ζαχόπουλου, είτε αφορούν τις υποκλοπές, τα καρτέλ ή οτιδήποτε άλλο έχει σπαράξει αυτό το κύκλωμα της διαφθοράς της Νέας Δημοκρατίας».

Η ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Αποφάσισα να πάρω την πρωτοβουλία και να συναντηθώ αύριο με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Θα εκθέσω τις σκέψεις μου αλλά και την πρότασή μου για τη σημερινή κατάσταση, έναν επικίνδυνο κατήφορο της δημόσιας και της πολιτικής ζωής, για την οποία ευθύνεται η κυβέρνηση. Η αξιοπιστία, η έλλειψη εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση, για τον κ. Καραμανλή, τον κ. πρωθυπουργό, έχει πάρει πια διαστάσεις χιονοστιβάδας. Συγκάλυψη, ατιμωρησία, αδιαφάνεια, κατάχρηση εξουσίας, κατάχρηση των χρημάτων του Ελληνικού λαού.

Σ' όλα αυτά τα φαινόμενα, προστίθεται σήμερα και ένα ακόμα γεγονός. Το κλείσιμο του εγκλήματος των υποκλοπών. Και αυτό το ίδιο αποτελεί έγκλημα. Έγκλημα απέναντι στη διαφάνεια, έγκλημα απέναντι στο αίσθημα δικαίου του Ελληνικού λαού. Θέλω να θυμίσω ότι, αυτό το έγκλημα έχει εθνικές διαστάσεις, αφορά στην εθνική ασφάλεια, αφορά και στα ανθρώπινα δικαιώματα του Έλληνα πολίτη. Θέλω επίσης, να θυμίσω ότι, ο πρωθυπουργός είχε πει για το έγκλημα αυτό, ότι θ' αποδοθούν οι ευθύνες όσο ψηλά κι αν βρίσκονταν.

Τον καλώ, λοιπόν, σήμερα, να δεχθεί τη νέα μας πρόταση να συσταθεί Εξεταστική των Πραγμάτων Επιτροπή, για την διαλεύκανση του εγκλήματος των υποκλοπών. Δεν μπορεί να κουκουλωθεί η αλήθεια, δεν μπορεί επιτέλους, να υπάρχει ατιμωρησία στη χώρα μας.

Εμείς υπερασπιζόμαστε, τα δικαιώματα του πολίτη, αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματα του πολίτη. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του πολίτη να μάθει την αλήθεια, το δικαίωμα του πολίτη στην αξιοπρέπεια, το δικαίωμα του πολίτη να διαλευκανθούν όλες οι υποθέσεις, τις οποίες ζούμε πια καθημερινά, είτε αφορούν το Υπουργείο Πολιτισμού και την όλη υπόθεση γύρω από τον κ. Ζαχόπουλο, είτε αφορούν τις υποκλοπές, τα καρτέλ ή οτιδήποτε άλλο έχει παράξει αυτό το κύκλωμα διαφθοράς της Νέας Δημοκρατίας.

Τετάρτη 12 Δεκεμβρίου 2007

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Η εικόνα “http://www.agp.gr/agp/media/images/photos/F284_07_copy.jpg” δεν μπορεί να προβληθεί επειδή περιέχει σφάλματα.

Επειδή προκλήθηκα από έναν ψευδώνυμο «Ρήγα», που θέλει να μιλήσουμε «πολιτικά», θεώρησα απαραίτητο να κάνω την παρακάτω μικρή κωδικοποιημένη «ανασκόπηση» μιας μακράς διαδρομής της χώρας που κυβερνήθηκε από το ΠΑΣΟΚ, με τα θετικά και τα αρνητικά.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ως ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, ενσάρκωσε το αίτημα της αλλαγής. Αίτημα που συνεπήρε και συγκίνησε όλους τους Έλληνες πολίτες. Αίτημα που εξέφραζε τη βαθιά ανάγκη του τόπου να υπάρξει μια τομή στην πολιτική ζωή. Η ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου τον Οκτώβρη του 1981, έθεσε τέρμα στη μονοκρατορία της και πραγματοποίησε ένα όνειρο πολλών γενεών στην Ελλάδα. Ισοδυναμούσε με ειρηνική επανάσταση. Η παρουσία του και η προσωπικότητά του σ’ αυτή τη νίκη, διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο. Γιατί εξέφρασε τότε και στη συνέχεια ευρύτερες κοινωνικές δυνάμεις. Εξέφρασε τα οράματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Από το 1974 μέχρι το 1981 το ΠΑΣΟΚ έκανε υπεραισθητή την παρουσία του, είτε με τα «μαξιμαλιστικά» του συνθήματα («Στις 18 Σοσιαλισμός»), είτε με τον αριστερό του ριζοσπαστισμό και τη δυναμική του αντιπολίτευση, αλλάζοντας τα μέχρι τότε πολιτικά δεδομένα, και κατάφερε να κινητοποιήσει το λαό, δημιουργώντας ώριμες πολιτικές συνθήκες για τη μεγάλη αλλαγή του 1981. Το ΠΑΣΟΚ, αφότου ανέλαβε κυβερνητικές ευθύνες, εμπέδωσε στη διάρκεια της πρώτης οκταετίας 1981-1989 το αίσθημα της αλλαγής.

ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ. Αναγνωρίστηκε η Εθνική Αντίσταση, άρχισε ο ελεύθερος επαναπατρισμός των πολιτικών προσφύγων, δόθηκε σύνταξη στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, καταργήθηκαν οι γιορτές μίσους, καταργήθηκαν οι φάκελοι.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Καταργήθηκε ο σταυρός προτίμησης, δόθηκε ψήφος στους νέους από 18 χρόνων, όπως επίσης και ψήφος στους μετανάστες και στους ναυτικούς.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ. Αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή και υπερδιπλασιασμός μισθών και ημερομισθίων, άδεια τεσσάρων εβδομάδων, εβδομάδα εργασίας 40 ωρών, κατάργηση του ν. 330/76 και θεσμοθέτηση του νόμου 1264/82, αύξηση αριθμού στεγαστικών δανείων για εργαζόμενους, αύξηση οικογενειακών επιδομάτων, τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας για τους εργατοϋπαλλήλους, μεγάλες αυξήσεις στις συντάξεις του ΙΚΑ, του ΤΕΒΕ, του ΤΣΑ και άλλων ταμείων, καθιέρωσης επικουρικής σύνταξης για όλους τους εργαζόμενους, προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, υπερδιπλασιασμός αγροτικών συντάξεων, αυτοτελής σύνταξη και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους αγρότες, μέτρα για βελτίωση της διακίνησης των αγροτικών προϊόντων, μέτρα προστασίας και αξιοποίηση των αγροτικών καλλιεργειών, ενίσχυση εκδημοκρατισμός και μαζικοποίηση των αγροτικών συνεταιρισμών.

ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΟΙ. Διπλασιασμός των τραπεζικών πιστώσεων και φορολογικές ελαφρύνσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, διαφάνεια και απλούστευση των διαδικασιών δανειοδότησης στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ίδρυση ασφαλιστικού κεφαλαίου για παροχή εγγυήσεων στη βιοτεχνία, επίλυση του προβλήματος της επαγγελματικής στέγης.

ΥΓΕΙΑ. Εθνικό Σύστημα Υγείας, Κέντρα Υγείας, νοσοκομειακός γιατρός, Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκου.

ΠΑΙΔΕΙΑ. Νόμος Πλαίσιο για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, ίδρυση-αναβάθμιση Τεχνολογικών ιδρυμάτων, συμμετοχή φοιτητών στη διοίκηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ, ίδρυση νέων Πανεπιστημίων Θεσσαλίας, Αιγαίου Ιονίου, πολυκλαδικά λύκεια-μεταλυκειακά κέντρα, νέα συγγράμματα στη δημοτική με μονοτονικό σύστημα, νέο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, εκσυγχρονισμός - αναβάθμιση επαγγελματικής εκπαίδευσης, προγράμματα λαϊκής επιμόρφωσης, αύξηση και αναβάθμιση κέντρων νεότητας, αύξηση και βελτίωση των δημόσιων βρεφονηπιακών σταθμών.

ΓΗΡΑΤΕΙΑ. Σύνταξη σε ανασφάλιστους άνω των 70 ετών, επιδότηση 8.000 δρχ. σε οικονομικά αδύναμα άτομα 60-70 ετών, αύξηση των Κέντρων Ανοιχτής Προστασίας Ηλικιωμένων (ΚΑΠΗ) από 8 σε 100, βελτίωση της σύνταξης και μέτρα για την επαγγελματική αποκατάσταση αναπήρων.

Προγράμματα λαϊκής και εργατικής κατοικίας, προώθηση της ισότητας των φύλων, εκσυγχρονισμός του οικογενειακού δικαίου, καθιέρωση του πολιτικού γάμου, εκσυγχρονισμός του σωφρονιστικού συστήματος, μέτρα για την πολιτιστική ανάπτυξη, προώθηση της έρευνας και της τεχνολογίας.

ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ. Διοικητική αποκέντρωση, ενίσχυση-αναβάθμιση τοπικής αυτοδιοίκησης, θεσμοί λαϊκής συμμετοχής: νομαρχιακά συμβούλια, συνοικιακά συμβούλια, λαϊκές συνελεύσεις, κοινωνικοποιήσεις, εποπτικά συμβούλια.

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ. Μάχη κατά της γραφειοκρατίας, κατάργηση πολυθεσίας, μονιμοποίηση 90.000 εκτάκτων υπαλλήλων του δημοσίου, ενιαίο μισθολόγιο.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ. Νοικοκύρεμα της οικονομίας και των δημόσιων ταμείων, μείωση του ελλείμματος ισοζυγίου πληρωμών, του πληθωρισμού, του ελλείμματος του δημόσιου τομέα, αύξηση των εξαγωγών, εξυγίανση των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων, βελτίωση του κυκλώματος εμπορίας προϊόντων και αντιμετώπιση των μεσαζόντων, προγράμματα περιφερειακής ανάπτυξης.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ-ΑΝΕΡΓΙΑ. Προγράμματα επιδοτούμενης απασχόλησης, προγράμματα για την καταπολέμηση της ανεργίας, Εθνικό Σύστημα Προστασίας από την ανεργία, επιδόματα ανεργίας σε νέους, διεύρυνση των προϋποθέσεων και επιμήκυνση του χρόνου επιδότησης ανεργίας, αναβάθμιση και επέκταση επαγγελματικού προσανατολισμού, και της ταχύρρυθμης επαγγελματικής εκπαίδευσης, εξυγίανση των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων και διασφάλιση της δουλειάς σε χιλιάδες εργαζόμενους, αξιοποίηση των κρατικών προμηθειών προς όφελος των εγχώριων προϊόντων.

ΜΑΧΗ ΣΤΗΝ ΕΟΚ. Διεκδίκηση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων μας στην ΕΟΚ, απορρόφηση πόρων από τα κοινοτικά ταμεία, προώθηση του μνημονίου για προστασία βιομηχανίας-βιοτεχνίας και μικρής και μεσαίας γεωργικής καλλιέργειας, μεγαλύτερα ποσοστά αύξησης για μεσογειακά προϊόντα, ειδική ενίσχυση για συνεταιριστικές μονάδες, συμπεριλήφθηκαν στη χρηματοδότηση της ΕΟΚ όλοι οι νομοί της χώρας και όχι μόνο οι 20 που είχε συμφωνηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση.

ΕΘΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ. Προώθηση της Εθνικής Λαϊκής Ενότητας, κατοχύρωση της ενότητας λαού και στρατού.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Κατάργηση των ΤΕΑ και των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων, εξυγίανση των Σωμάτων Ασφαλείας, δυνατότητα ελεύθερης έκφρασης του πολίτη.

ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Αδέσμευτη, ανεξάρτητη, περήφανη εξωτερική πολιτική, συμφωνία για την οριστική απομάκρυνση των Βάσεων, συμπαράταξη με τον αγωνιζόμενο κυπριακό λαό, πρωτοπορία στο διεθνές κίνημα για ειρήνη και αφοπλισμό.

Αλλά η διακυβέρνηση της χώρας από τον Ανδρέα Παπανδρέου έδωσε στην πολιτική δημοκρατία την καθεστωτική ασφάλεια και συνοχή της. Χάρη στη συνολική πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου απέκτησε λειτουργικό βάθος και πειθώ η ευρωπαϊκή επιλογή του Κ. Καραμανλή. Γιατί με τη διακυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το «άλλο μισό» της κοινωνίας βρήκε τους διαύλους και τα μέσα ώστε να προσδώσει στην πολιτική δημοκρατία το βάθος, τη διάρκεια και τη σταθερότητα που δίνουν τα δίκτυα της κοινωνικής πρόνοιας και το κίνητρο της οικονομικής συμμετοχής μαζί με την πολιτική ισοτιμία.

Η δεκαετία του ’80 ήταν καθοριστική από την άποψη της οριστικοποίησης ­για πρώτη φορά στη νεοελληνική ιστορία ­ της καθεστωτικής συνοχής ενός σύγχρονου ευρωπαϊκού κράτους, έργο που ιστορικά έπραξε η σοσιαλδημοκρατία παντού στην Ευρώπη κάποιες δεκαετίες νωρίτερα. Η ύπαιθρος αστικοποιήθηκε, οι δυνάμεις της εργασίας απέκτησαν όχι μόνο δύναμη οικονομικής διαπραγμάτευσης αλλά ο ευρύτερος δημόσιος τομέας απέκτησε και ουσιώδη πολιτική εξουσία, συνυφασμένη με τη συνδικαλιστική. Στεγανά στη δομή της κρατικής εξουσίας κατέρρευσαν, ενώ η δημόσια διοίκηση από προπύργιο του κομματικού κράτους μετεβλήθη σε χώρο ισότιμης πρόσβασης κάθε έλληνα πολίτη. Με απλά λόγια, αν δεν υπήρχε η συνολική πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου στη δεκαετία του ’80, η Ελλάδα θα παρέμενε μια κοινωνία εύθραυστη, με μεγάλες ανισότητες και κοινωνικά εκρηκτική, άρα πολιτικά ευάλωτη και ασταθής ώστε να μην μπορέσει να αποτελέσει ­ όπως είναι σήμερα ­ ένα οργανικό στοιχείο της σύγχρονης ευρωπαϊκής πραγματικότητας…

Στη διάρκεια της διακυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη προώθησε δυναμικά τον εκσυγχρονισμό της χώρας.

Τι σήμαινε εκσυγχρονισμός; Σήμαινε σταθερή οικονομία. Οικονομία με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, οικονομία με περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη. Σήμαινε τη συνεχή αναβάθμιση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στα Βαλκάνια και στον διεθνή περίγυρό της, την επίλυση των εθνικών μας θεμάτων. Επιδιώχθηκε μια κοινωνία με περισσότερη ασφάλεια, με περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες για τον πολίτη.

H Ελλάδα έγινε μέλος της ΟΝΕ, απέκτησε ένα από τα σταθερότερα νομίσματα του κόσμου, συμμετείχε στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απέκτησε σταθερή οικονομία, πέτυχε από τους υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ΠΑΣΟΚ πέτυχε τη σταθερή βελτίωση των εισοδημάτων των Ελλήνων. Επεκτάθηκε το κοινωνικό κράτος με συνεχώς υψηλότερες κοινωνικές δαπάνες. Έγιναν μεγάλα και μικρά έργα σε έκταση πρωτόγνωρη. Αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα της τρομοκρατίας που απασχολούσε τη χώρα από το 1974. Έκλεισε για πάντα το θέμα της βασιλικής περιουσίας. H Ελλάδα ανέλαβε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, η Ολυμπιακή προετοιμασία ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Η Ελλάδα απέκτησε διπλωματική υπεροχή στην περιοχή. H Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και έχουν δημιουργηθεί τώρα πια οι προϋποθέσεις για τη λύση του Κυπριακού και την αντιμετώπιση του θέματος της υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο. Η Ελλάδα άλλαξε θεαματικά προς το καλύτερο. Ήταν μία περίοδος δημιουργική, που παρόμοια δεν έχει γνωρίσει άλλοτε ο τόπος μας.

Μπορώ να συνεχίσω, αν χρειαστεί!

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2007

ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ

[Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν χρωστάει σε κανέναν "βαρόνο", παρά μονάχα στον κόσμο που τον ψήφισε!]
Τα μέλη, οι φίλοι και οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στον Γιώργο Α. Παπανδρέου. Καθαρή νίκη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό που αγγίζει το 60%. Ο Κώστας Σκανδαλίδης (που έλεγε ότι θα ταχθεί υπέρ του ενός ή του άλλου στον β΄ γύρο, τι έχει να πει τώρα;) έσπευσε, βέβαια, και καλώς, να συγχαρεί τον ΓΑΠ για τη νίκη του, όπως και ο Βενιζέλος με τη «διευκρίνιση» της ύπαρξης και λειτουργίας μέσα στο Κίνημα ενός «ριζοσπαστικού ρεύματος» που εκφράζεται στο πρόσωπό του!Το ΠΑΣΟΚ θα προχωρήσει και στο συνέδριο κι εκεί θα ξεκαθαρίσουν, όλα γιατί αυτό είναι απαραίτητο για να λειτουργήσει και ο Παπανδρέου απερίσπαστα και να οδηγήσει το Κίνημα εκεί που πρέπει: στην εξουσία. Θέλω να πιστεύω ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον αποφασισμένος να κάνει ό,τι δεν έκανε τα προηγούμενα χρόνια και να αντιμετωπίσει με σκληρότητα πρόσωπα και καταστάσεις. Στην πολιτική δεν παίζουμε, αλλά δίνουμε αγώνες. Όποιοι δεν αντέχουν, να κατέβουν από το τρένο, όπως έλεγε παλιότερα κι ο Ανδρέας. Δηλαδή, όποιοι δεν αντέχουν αλλά κι εκείνοι που έχουν κατά νου την υπονόμευση, ας το πάρουν απόφαση ότι δεν τους χωρά το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, τον πρώτο λόγο τον έχει ο Παπανδρέου που πρέπει να πάρει γενναίες (όχι «βελούδινες») αποφάσεις.Οι ασκούντες «διατεταγμένη» δημοσιογραφία άρχισαν να θυμιατίζουν κιόλας, λέγοντας επιπλέον ότι ο νέος αρχηγός (δηλαδή ο Παπανδρέου) θα πρέπει να αξιοποιήσει και τους αντιπάλους του και να μη βασιστεί στο στενό κύκλο των υποστηρικτών του. Το τι θα κάνει ο Πρόεδρος είναι δικό του θέμα. Δεν θεωρώ όμως ότι είναι συμβατό με την τρέχουσα πολιτική λογική να «αποκαταστήσει» εκείνους που τον βρίζανε ως «ανίκανο» να τους προσκαλέσει ιδιαιτέρως, λέγοντας: «Σας ευχαριστώ που με βρίζατε, ελάτε τώρα στο όποιο “Πολιτικό Συμβούλιο” να μου κάνετε το βίο αβίωτο»!
Υπάρχουν και κάποια όρια ευπρέπειας και από τις δυο μεριές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Παπανδρέου πρέπει να δημιουργήσει συνθήκες ψυχικής ενότητας στο ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος και κάποιοι άλλοι που θα πρέπει να πάψουν να λειτουργούν ως φράξια μέσα στο ΠΑΣΟΚ και να εξηγήσουν με ειλικρίνεια στον κόσμο ότι το εγχείρημα για τον Θεσσαλονικιό τοπάρχη δεν είχε αίσιον τέλος. Κι όταν λέμε «φράξια» το εννοούμε. Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι όλα έγιναν έτσι όπως τρέχει το νερό στα ποταμάκια. Δεν ήταν δυνατό μέσα σε μια νύχτα να συναντήθηκαν, όλοι αυτοί που αποτέλεσαν τον πυρήνα του εγχειρήματος Βενιζέλου, και να συμφώνησαν στην κοινή τους αντίθεση στην πολιτική Παπανδρέου και να πήραν την απόφαση να τον εκδιώξουν κυριολεκτικά από το ΠΑΣΟΚ. Κι ούτε το χωράει το κοινό μυαλό πώς σε μια νύχτα έγινε δημοσκόπηση βγάζοντας πρώτο και κυρίαρχο τον Βενιζέλο με 70% και «καπάκι» μετά η εφημερίδα «Το Βήμα» να κυκλοφορεί με πρωτοσέλιδη πρόσκληση-απαίτηση προς τον Γιώργο Παπανδρέου: «Παραιτηθείτε, κύριε Πρόεδρε!». Ήταν φανερό ότι οι άνθρωποι είχαν δουλέψει πολύ καιρό πριν, και είχαν οργανώσει επιμελώς το εγχείρημα. Η πολιτική πάντοτε και σήμερα είναι πράξη δημόσια και δεν χωράει σε γιάφκες. Και είναι θεμιτές, πάντως, οι προσωπικές φιλοδοξίες. Άλλωστε, η πολιτική ήταν και είναι μια διάθεση προς το ηγείσθαι.
ΣΚΙΤΣΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΜΑΚΡΗ
Ακούω όμως ότι όσοι ακολούθησαν τον Βενιζέλο στην περιπέτειά του, μάλλον θα θέλουν να λειτουργούν ως «ρεύμα» μέσα στο Κίνημα! Για να λειτουργήσουν ως «ρεύμα» (αφού έχουν το δικαίωμα σύμφωνα με το Καταστατικό) θα πρέπει να υπάρχει μια ιδεολογική «πλατφόρμα», ένα πρόγραμμα, και διαφορές πάνω σε βασικά πολιτικά ζητήματα. Κάτι που δεν βλέπουμε να συμβαίνει. Όσα είπαν δεν είναι παρά αναμασήματα των γενικών θέσεων του ΠΑΣΟΚ. Έχω την εντύπωση ότι μάλλον ως φράξια θα λειτουργούν, αλλά θα πρέπει να τους υπενθυμίσω την κατάληξη που είχαν διάφορες φράξιες στο παρελθόν μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Εξαφανίστηκαν εν τω άμα!
Αυτό όμως που είναι ανάγκη να κατανοηθεί από την πλευρά των μελών της «ομάδας» Βενιζέλου είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει κοινός τόπος συνεργασίας εάν δεν ξεκαθαριστούν προηγουμένως τα «προβλήματα» που έθεσαν η πολιτική και οι επιδιώξεις των προπαγανδιστών της ανατροπής του Γιώργου Παπανδρέου. Και θα πρέπει να ξεκαθαριστούν με πολιτικούς όρους και όχι πλέον με διαπληκτισμούς από τα «παράθυρα» των τηλεοπτικών καναλιών. Υπήρξαν αθλιότητες εκπροσώπων ή και απροσώπων, αλλά το ποτάμι της ζωής θα τις σβήσει αργά ή γρήγορα.
Είναι βέβαιο ότι η πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου θα κατατείνει – και πολύ σωστά – στην απορρόφηση των οποιωνδήποτε κραδασμών καθώς και στη συνένωση όλων των δυνάμεων του Κινήματος που διασπάστηκαν σε τρεις κατευθύνσεις. Όσον αφορά το εγχείρημα του Κώστα Σκανδαλίδη με το αιτιολογικό της αποδυνάμωσης του διπολισμού που ενδεχομένως θα οδηγούσε σε διάσπαση, είναι πολιτική αφέλεια. Στην προκειμένη περίπτωση ο «συναισθηματισμός» του Σκανδαλίδη που επηρέασε σε κάποιο βαθμό εκείνους που τελικά τον ψήφισαν, δεν στηρίχτηκε παρά σε ένα σκεπτικό αποδυνάμωσης της υποψηφιότητας του Παπανδρέου. Απέτυχε, βεβαίως, και οδηγήθηκε στη γνωστή δήλωση «Έχουμε ισχυρό Πρόεδρο που μπορεί να οδηγήσει την παράταξη στη νίκη…»!
Είναι επιτακτική ανάγκη και με πλήρη συναίσθηση των ευθυνών τους όλοι οι προπαγανδιστές της λεγόμενης «Κεντροαριστεράς» να ξεκαθαρίσουν για τι πράγμα μιλούν όταν προσπαθούν να αξιοποιήσουν πολιτικά ή επικαλούνται παραδείγματα άλλων ευρωπαϊκών χωρών και κομμάτων, όπως της Ιταλίας, της Γαλλίας κ.λπ. Κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες καλλιεργήθηκε πολλή θολούρα. Κι εδώ θα ανακαλέσω το (επίκαιρο) σκεπτικό του αείμνηστου Σπύρου Λιναρδάτου, ο οποίος ζητούσε επιτακτικά να υπάρξει ξεκαθάρισμα γύρω από δύο διαφορετικά πράγματα, όπως είναι ο κεντροαριστερός, ας υποθέσουμε, χαρακτήρας ενός μεγάλου κόμματος, π.χ. του Εργατικού της Αγγλίας ή του Σοσιαλδημοκρατικού της Γερμανίας από τη μια, και από την άλλη η σύμπραξη κομμάτων του Κέντρου και της Αριστεράς, όπως έγινε και γίνεται σε κυβερνητικό επίπεδο στην Ιταλία, ή σοσιαλιστών και κομμουνιστών στις εκλογές, όπως στη Γαλλία.
Έχω την εντύπωση ότι στην Ιταλία, λόγου χάρη, πολύ λίγο μιλούν για Κεντροαριστερά και πολύ περισσότερο παράγουν πολιτική. Στη Γαλλία είναι αμφίβολο αν χρησιμοποιήθηκε ποτέ ο όρος Κεντροαριστερά για την εκλογική σύμπραξη δύο κομμάτων, όπως του Σοσιαλιστικού και του Κομμουνιστικού, που και τα δύο θεωρούν ότι ανήκουν στην Αριστερά και εξάλλου έχουν συγγενική παράδοση και παράλληλη πορεία.
Θίγω εδώ κάποια ζητήματα που, δυστυχώς, μέσα στη φασαρία της «προεκλογικής» αντιπαράθεσης, διαπιστώθηκε για άλλη μια φορά ότι ευτελίζονται σοβαρά πολιτικά ή και θεωρητικά προβλήματα. Είπε στη Θεσσαλονίκη ο Ευάγγελος Βενιζέλος: «Για να πετύχεις την ιδεολογική αποσαφήνιση της κεντροαριστεράς, για να εκπέμψεις ένα πειστικό πολιτικό μήνυμα, για να συσπειρώσεις την πλειοψηφία, για να ανατρέψεις κατεστημένες αντιλήψεις και να ανοίξεις μια νέα σελίδα, χρειάζεται πρόγραμμα, χρειάζεται λόγος, χρειάζεται πίστη, χρειάζεται αγώνας και χρειάζεται και ιδρώτας, ο ιδρώτας του προσώπου μας…»
Αυτά, λίγο-πολύ είναι συναισθηματικές εκρήξεις και όχι πολιτική τοποθέτηση. Ας ξεκαθαρίσει ο Βενιζέλος τι εννοεί π.χ. όταν αναφέρεται στην «κεντροαριστερά»! Θέλω να πω ότι υπάρχουν βασικά ζητήματα στα οποία το λεγόμενο «ρεύμα» Βενιζέλου θα πρέπει να είναι κρυστάλλινο και διαυγές για να μπορέσει να ακουστεί, να γίνει η σχετική αντιπαράθεση κ.λπ. Αλλιώς κινδυνεύει να αποτελέσει καθυστερημένα μια φράξια, που θα οδηγηθεί στην έξοδο. Ο πολιτικός στίβος είναι ζούγκλα. Γιατί όμως να κάνουμε και τον κομματικό στίβο ζούγκλα;

Δευτέρα 12 Νοεμβρίου 2007

ΣΚΑΝΔΑΛΙΔΗΣ: ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΠΡΟΕΔΡΟ...


Ο Κώστας Σκανδαλίδης, μετά την ανακοίνωση του 25% των αποτελεσμάτων, έκανε τη δήλωσή του:

«Θέλω να ευχαριστήσω θερμά τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ που προσήλθαν αθρόα σε μια γιορτή της δημοκρατίας και απέδειξαν ότι το ΠΑΣΟΚ στις κρίσιμες στιγμές μπορεί να ανασυνταχθεί και να προχωρήσει μπροστά. Θέλω να συγχαρώ το Γιώργο Παπανδρέου για την εκλογή του. Έχουμε ισχυρό Πρόεδρο που μπορεί να οδηγήσει την παράταξη στη νίκη. Σε ό,τι με αφορά θα κάνω αυτό που πάντοτε με συνέπεια έκανα. Θα δώσω όλες μου τις δυνάμεις για να επαναφέρουμε το ΠΑΣΟΚ στην νικηφόρα πορεία. Στην σύντομη αυτή περίοδο διατύπωσα τις απόψεις και τις προτάσεις μου για την αναγέννηση του Κινήματος και την Κυβερνώσα Αριστερά. Διαπίστωσα τη σημαντική δύναμη που έχουν στη βάση του Κινήματος. Θα τις υπηρετήσω και θα τις υπερασπιστώ. Εξάλλου για μένα από την αρχή ξεκαθάρισα ότι η 11η Νοεμβρίου δεν είναι το τέλος της διαδρομής άλλα η πρώτη μέρα μιας νέας εποχής. Τέλος θέλω να ευχαριστήσω από την καρδιά μου τους δεκάδες χιλιάδες πολίτες που με τίμησαν και με εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους. Δώσαμε μαζί μια μάχη ήθους και συνέπειας που τιμά τις αρχές και τις αξίες της μεγάλης δημοκρατικής και προοδευτικής μας παράταξης. Το ταξίδι συνεχίζεται συναρπαστικό και από σήμερα πιο αισιόδοξο».

Κώστα, πότε κατάλαβες ότι έχουμε ισχυρό Πρόεδρο; Να σου πω μπράβο για το πολιτικό σου κριτήριο;

Εγώ όμως δεν κατάλαβα τι επιδίωκε ο Σκανδαλίδης με τη συμμετοχή του σ’ αυτό τον αγώνα. Ήθελε να το παίξει «λαγός»; Το αρνήθηκε. Ήθελε να πλασαριστεί στη νέα εποχή. Μάλλον κι αυτό το αρνήθηκε. Δεν μπόρεσα να καταλάβω, αφού όσοι τον ψήφισαν ήταν βέβαιο ότι θα ψήφιζαν τον Παπανδρέου. Συνεπώς, τι επιδίωκε ο Σκανδαλίδης; Να μειώσει το ποσοστό της νίκης του Παπανδρέου; Σιγά, τώρα, μην του έκανε τα μούτρα κρέας! Ωστόσο, για τον αγώνα που έκανε να κατακτήσει την προεδρική καρέκλα, θα του χαρίσω το σκαμπό που βλέπετε…

ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ...

[Θα αναρωτιέστε τι να συμβαίνει στη φωτογραφία. Είναι απλό: Πρόκειται για "ένα μεγάλο, δυναμικό, ριζοσπαστικό, αισιόδοξο ρεύμα" που ήδη άρχισε να σαρώνει τους δρόμους των παραθαλάσσιων πόλεων...]
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος κατάφερε να κάνει την (εθιμικώ δικαίω) δήλωσή του και να συγχαρεί τον μεγάλο νικητή: τον Γιώργο Παπανδρέου.
Χαιρετίζω την μεγάλη συμμετοχή στην σημερινή διαδικασία. Ευχαριστώ από καρδιάς όλα τα μέλη και όλους τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, ανεξάρτητα από το τι ψήφισαν. Όλοι όσοι μετείχαν σήμερα στη διαδικασία, θέλουν, θέλουμε, ένα ΠΑΣΟΚ θεσμικό, συλλογικό, δημοκρατικό, συγκροτημένο. Η πλειοψηφία επέλεξε και πάλι ως Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ τον Γιώργο Παπανδρέου. Τον συγχαίρω και του εύχομαι καλή επιτυχία στην αποστολή που επωμίζεται για δεύτερη φορά. Απευθύνω θερμό χαιρετισμό σε όλες εκείνες και όλους εκείνους που στήριξαν σε όλη τη χώρα, αυθόρμητα, την προσπάθειά μας. Συγκροτήθηκε ένα μεγάλο, δυναμικό, ριζοσπαστικό, αισιόδοξο ρεύμα. Νιώθω πραγματικά μεγάλη τιμή και μεγάλη ευθύνη, γιατί ένα τέτοιο ρεύμα εκφράζεται μέσα από την υποψηφιότητά μου. Αντίπαλός μας ήταν και είναι η συντήρηση, η Δεξιά και η κυβέρνησή της. Όλοι όσοι μετείχαμε στην σημερινή διαδικασία, έχουμε έναν κοινό στόχο: Τη νίκη του ΠΑΣΟΚ. Γι' αυτή τη νίκη, θ' αγωνιστούμε όλοι μαζί.
Το ευχόμαστε να αγωνιστούμε όλοι μαζί, αφού πρώτα μαζέψουμε τα κουρέλια μας και τα συντρίμμια που επισώρευσαν οι επιθέσεις του Βενιζέλου, από τη βραδιά που άρχισε ν' απευθύνει προς τον Παπανδρέου ανοίκειους χαρακτηρισμούς (όπως π.χ. "ανίκανος"). Βέβαια ο Παπανδρέου φέρθηκε σύμφωνα με το ήθος που τον διακρίνει και την πολιτική ευπρέπεια που αρμόζει σε πολιτικούς μακράς πνοής.

ΙΣΧΥΡΗ ΕΝΤΟΛΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΣΟΚ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟ

Σήμερα, κέρδισε η Δημοκρατία. Σήμερα, με την πρωτοφανή σας συμμετοχή, κάναμε όλοι μαζί το πρώτο μεγάλο βήμα ανατροπής, για την οικοδόμηση ενός πολιτικού συστήματος που σέβεται τον πολίτη, που δίνει δύναμη και φωνή στον Ελληνικό λαό. Δώσατε μια εντολή, καθαρή και ισχυρή, απέναντι στα εξωθεσμικά κέντρα και συμφέροντα, απέναντι στη μιντιοκρατία, απέναντι σε όσους θέλουν το ΠΑΣΟΚ, μικρό και φοβικό.
Δώσατε ισχυρή εντολή απέναντι και στην συντήρηση, για ένα ΠΑΣΟΚ ισχυρό, με νέα εθνική στρατηγική, με νέο αναπτυξιακό όραμα, την «πράσινη ανάπτυξη», για ένα διαφορετικό, ισχυρό κοινωνικό κράτος, ένα κράτος δικαίου. Για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της αδικίας στον τόπο μας, για την αξιοπρέπεια του πολίτη. Για την αυτονομία της πολιτικής και την γνήσια έκφραση του λαού, σε κάθε απόφαση που τον αφορά. Για μας, η σημερινή μέρα δεν είναι η τελευταία μέρα μιας εσωκομματικής διαδικασίας. Είναι η πρώτη μέρα, μιας νέας συμφωνίας για μια νέα αρχή, για μια νέα νικηφόρα πορεία, με περισσότερο φως, με μεγαλύτερη διαφάνεια, με νέα συλλογικότητα.
Μακριά από μηχανισμούς και σκοτεινά παιχνίδια. Χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς ανούσιους συσχετισμούς, που μας μικραίνουν. Χωρίς εξουσιαστικές νοοτροπίες, συμπεριφορές και φιλοδοξίες. Αυτά, που δεν έχουν, τελικά, κοινωνικό αντίκρισμα, ούτε πραγματικό πολιτικό αποτέλεσμα. Αυτή η εντολή, με δεσμεύει. Αυτή η εντολή, είναι δική σας και μας δεσμεύει όλους.
Και είναι η εντολή, να είμαι ο Πρόεδρος του μεγάλου, του ενιαίου και του νικηφόρου ΠΑΣΟΚ. Της πολιτικής που εμπνέει την δράση των Οργανώσεών μας παντού, στα χωριά και στις γειτονιές. Της δράσης που ενοποιεί, που ενώνει. Της πράξης, που αναδεικνύει ένα πλειοψηφικό ρεύμα ανατροπών, ρήξεων και αλλαγών. Πρόεδρος ενός ριζοσπαστικού Κινήματος, που διεκδικεί την εξουσία, όχι για να μοιράσει φέουδα και αξιώματα, όπως κάνει η συντηρητική παράταξη, αλλά για να φέρει ένα άλλο ήθος και ύφος στην εξουσία, στην Δημοκρατία μας, για ν' αλλάξει την Ελλάδα. Θα ήθελα, επίσης, να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τους χιλιάδες εθελοντές που εργάστηκαν, τους χειριστές των ηλεκτρονικών υπολογιστών, τις Εφορευτικές Επιτροπές και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που, με αυταπάρνηση, μεθοδολογία και συνέπεια, έφεραν εις πέρας μια άψογη διαδικασία.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τον Κώστα Σκανδαλίδη που, με τον τρόπο του ο καθένας, συμμετείχε σε αυτή την διαδικασία, επιβεβαιώνοντας το νόημά της. Είμαστε υπερήφανοι ως παράταξη, που ανοίξαμε αυτό τον καινούργιο δρόμο. Είναι η πρόσκλησή μας, προς όλους τους πολιτικούς χώρους, ν' ακολουθήσουν το παράδειγμά μας, να συμβάλουν στη διεύρυνση της Δημοκρατίας και στην υπεράσπιση της πολιτικής.
Το ΠΑΣΟΚ σήμερα, ξαναβλέπει τους πολίτες στα μάτια. Τους υπόσχεται, ότι θα δικαιώσει τις προσδοκίες τους, θα κρατήσει ζωντανές τις ελπίδες τους. Γιατί θα πάμε μαζί με τον λαό, για να κερδίσουμε την Ελλάδα που αξίζουμε. Μετουσιώνουμε σε πράξη την εντολή σας. Τις επόμενες μέρες, ανακοινώνω τις πρώτες μου αποφάσεις, τιμώντας την μεγάλη, καθαρή, δεσμευτική, λαϊκή εντολή που μου δώσατε σήμερα. Για μια νέα αρχή για το ΠΑΣΟΚ και μια νέα ελπίδα για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό. Ευχαριστώ.

Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2007

ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΣΕ ΤΡΟΧΙΑ ΝΙΚΗΣ!


Ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στον Γιώργο Α. Παπανδρέου. Καθαρή νίκη από τον πρώτο γύρο με ποσοστό που αγγίζει το 60%. Αλήθεια, ο Σκανδαλίδης [εκτός τόπου και χρόνου] που έλεγε ότι θα ταχθεί υπέρ του ενός ή του άλλου στον β΄γύρο, τι έχει να πει τώρα; Έσπευσε, βέβαια, και καλώς να συγχαρεί τον ΓΑΠ για τη νίκη του, όπως και ο Βενιζέλος με τη "διευκρίνηση" της ύπαρξης και λειτουργίας μέσα στο Κίνημα ενός "ριζοσπαστικού ρεύματος" που εκφράζεται στο πρόσωπό του!
Το ΠΑΣΟΚ θα προχωρήσει και στο συνέδριο κι εκεί θα ξεκαθαρίσουν, όλα γιατί αυτό είναι απαραίτητο για να λειτουργήσει και ο ΓΑΠ απερίσπαστα και να οδηγήσει το Κίνημα εκεί που πρέπει: στην εξουσία. Μήπως θα έπρεπε, επιτέλους, κάποιοι να κλείσουν το στόμα τους, κάποιοι άλλοι να σταματήσουν να γράφουν κοτσάνες και να βυσσοδομούν κατά του Παπανδρέου;
Θέλω να πιστεύω ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον αποφασισμένος να κάνει ό,τι δεν έκανε τα προηγούμενα χρόνια και να αντιμετωπίσει με σκληρότητα πρόσωπα και καταστάσεις. Στην πολιτική δεν παίζουμε, αλλά δίνουμε αγώνες. Όποιοι δεν αντέχουν, να κατέβουν από το τρένο, όπως έλεγε παλιότερα κι ο Ανδρέας. Δηλαδή, όποιοι δεν αντέχουν αλλά κι εκείνοι που έχουν κατά νου την υπονόμευση, ας το πάρουν απόφαση ότι δεν τους χωρά το ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, τον πρώτο λόγο τον έχει ο Παπανδρέου που πρέπει να πάρει γενναίες (όχι "βελούδινες") αποφάσεις.
Από σήμερα, ή όλοι μαζί ή όποιος δεν θέλει, να πάει σπίτι του.

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2007

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, Ο ΜΑΣΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΒΟΛΩΝ


Ο Βενιζέλος δεν ξέρει τι θα πει ηθική. Δεν έχει φραγμούς. Για να πετύχει αυτό που έχει βάλει στόχο, μετέρχεται κάθε μέσο. Έχει μια ευκολία να διαστρέφει ό,τι λέγεται και μετά να φέρνει στα μέτρα του τα πάντα, σε σημείο που να απορείς για την αλήθεια των όσων λέει. Ακόμη και την υπόθεση με τον Ρέλλο που του πέταξε ένα ποτήρι με καφέ κατά την είσοδό του στα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη! Έχει πει τόσα ο Βενιζέλος, που στο τέλος αυτοί που τον ακούνε και δεν βρίσκονται στην Αθήνα αλλά στην περιφέρεια, αυτοί που δεν γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις στην πρωτεύουσα, να θεωρούν ότι η όλη υπόθεση με τον καφέ ήταν ένα σκηνικό στημένο από τον Παπανδρέου! Είπε, μεταξύ άλλων σε τηλεοπτικές δηλώσεις του, ότι ένιωσε εκείνη τη μέρα σαν τους βουλευτές της ΕΔΑ που, όπου κι αν πήγαιναν εκείνη την εποχή, τους παρακολουθούσαν οι παρακρατικοί. Η διαστροφή της διαστροφής. Τι σχέση θα μπορούσε να έχει ο Βενιζέλος με την ΕΔΑ;
Με αφορμή αυτά κι αυτά ο Τηλέμαχος Χυτήρης του είπε δυο κουβέντες: «Ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει πάρει σβάρνα όλα τα κανάλια και όλες τις εκπομπές τις τελευταίες ημέρες. Και τι δεν έχει πει! Βάλλει κατά του ΠΑΣΟΚ, της ιστορίας του, κατά των στελεχών του ΠΑΣΟΚ και, βεβαίως, κατά του Γιώργου Παπανδρέου. Ολοι και όλα τού φταίνε. Μόνο ο ίδιος μένει απ' έξω. Βλέπει παντού εχθρούς και ο ίδιος είναι θύμα». Μου θυμίζει ο Βενιζέλος τον Καραμανλή και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που ενώ γνωρίζουν πώς έχουν τα πράγματα, αυτοί λένε τα δικά τους για να δημιουργήσουν "κλίμα". Κατάφερε ο αθεόφοβος να συνδέσει την περίπτωσή του με μια σκοτεινή περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας - τι δουλειά έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;
Ακόμη κι ο Νίκος Αθανασάκης αναγκάστηκε να κάνει δηλώσεις, γιατί πλέον ο Βενιζέλος έχει ξεπεράσει τα όρια της ευπρέπειας: «Τόσες μέρες μετά το συγκεκριμένο γεγονός, ο Βαγγέλης Βενιζέλος αποδίδει στο "επίσημο ΠΑΣΟΚ", σε μένα προσωπικά, τον γενικό διευθυντή και τον πρόεδρο, "στήσιμο σκηνικού" και "υπόθαλψη παράνομων και βάρβαρων" συμπεριφορών, με αναφορές στις προεκλογικές συγκεντρώσεις των βουλευτών της ΕΔΑ στη δεκαετία του '60, την "Καρφίτσα" και λοιπά παρόμοια. Λυπούμαι, πραγματικά, που ο Β. Βενιζέλος καταφεύγει σε πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας με αυτές τις απαράδεκτες δηλώσεις», συμπλήρωσε. Ο Ν. Αθανασάκης υποστήριξε ότι ο Βενιζέλος αποδίδει, με ιδιαίτερη ευκολία, προθέσεις και χαρακτηρισμούς που γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, προσβάλλοντας στελέχη και μέλη με την ίδια ευκολία με την οποία μιλάει. «Κατασκευάζοντας φαντάσματα δεν ξεφεύγεις από τις πραγματικότητες και η διαστρέβλωση της αλήθειας τελικά δεν βοήθησε ποτέ κανέναν. Ειλικρινά, λυπούμαι!»
Ο Βενιζέλος έχει αναγάγει τις ύβρεις και τις προσβολές σε "πολιτική" επιχειρηματολογία. Έτσι θέλει να πιστεύει ότι είναι. Δεν είναι η ψυχολογία της υστερίας, αλλά ένα κράμα ιδεοληψίας και τυφλής φανατισμένης προσωπολατρείας στον... εαυτό του. Επιζητεί πάση θυσία να κερδίσει την προεδρική καρέκλα του ΠΑΣΟΚ για να γίνει, καθώς νομίζει, πρωθυπουργός. Είναι ένας άγριος εγωτισμός που συνοδεύεται από τη μισαλλοδοξία εκείνου που δεν ορρωδεί προ ουδενός...

Θα προσθέσω κι ένα χρήσιμο απόσπασμα που το έβαλε στο διδίκτυο κάποιος "ανώνυμος" και το λέω αυτό διότι δεν έχω το χρόνο να το διασταυρώσω, αλλά αφού φαίνεται η πηγή ο καθένας που ενδιαφέρεται ας ψάξει. Πρόκειται για τη γνώμη του συνταγματολόγου Αριστόβουλου Μάνεση για τον Ευάγγελο Βενιζέλο στο πλαίσιο σύγκρουσής τους για τα περιβόητα πολύχρωμα ψηφοδέλτια της εκλογής Σαρτζετάκη:

«Επιστημολογικά αμοραλιστής» που «αυτάρεσκα φθέγγεται με δοκησίσοφο ύφος, υποβιβάζει το επίπεδο της συζήτησης και προδίδει ένδεια επιστημονικών επιχειρημάτων.» «Δεν μπορώ να αποσιωπήσω πόσο απογοητευτικά με αιφνιδίασε η «απάντηση» του κ. Βενιζέλου. Διότι το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής μου με έκανε να ελπίζω ότι θα μπορούσα να αναμείνω εκ μέρους του περισσότερο μέτρο στην προπέτεια και ολιγότερη μετριότητα στα νομικά του.» (Νομικό Βήμα, Τόμος 40, 1992)

ΕΓΩ, ΕΓΩ, ΕΓΩ, Ο ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ!


Θα μου επιτρέψει ο φίλος μου ο Παναγιώτης Παπαχατζής [Πρόχειρο Τετράδιο] να αναφερθώ στο κείμενό του "Οι bloggers σνόμπαραν τον Βενιζέλο" που δίνει αφορμές για πολλές σκέψεις. Είναι αλήθεια ότι ο Βενιζέλος έκανε προσπάθειες τον τελευταίο καιρό να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρόσωπο, ότι διαπνέεται από σύγχρονες αντιλήψεις, ότι είναι ανοιχτός στους νέους και στις νέες τεχνολογίες, ότι είναι προσιτός κ.λπ. Δηλαδή, έκανε εφόδους δεξιά και αριστερά φορώντας μάσκες!
Φυσικά, δεν ήταν δυνατό να αποβάλει τον χειρότερο εαυτό του που συμπυκνώνεται σε μια λεξούλα με τρία γράμματα: "ΕΓΩ"! Ο Βενιζέλος είναι εγωιστής, φιλόδοξος (θεμιτό), υποκριτής, στρεψοδίκης. Όταν χαρακτήριζε τον Παπανδρέου "ανίκανο" έλεγε ότι αυτό είναι πολιτικός χαρακτηρισμός! Αν του πω κι εγώ ότι είναι "χοντρός" και οι αρχηγοί πρέπει να είναι κομψοί και αθλητικοί κ.λπ., τι θ' απαντήσει; Αλλά, ας μην ευτελίζουμε το διάλογο - κάτι που ο Βενιζέλος (λόγω της "ρητορικής" του ικανότητας) έχει αναγάγει σε ψωμοτύρι. Σου δίνει κλοτσιά στο καλάμι και μετά σε ρωτάει: "Χτύπησες, ποιος σε χτύπησε;" Βρέθηκε, λοιπόν, ο Βενιζέλος με τους bloggers. Και τι έγινε; Απλώς, του δόθηκε ξανά η ευκαιρία για μια "παράσταση" με έναν υποκριτή και καμιά πενηνταριά θεατές. Ιδού ένα απόσπασμα από το κείμενο του Παναγιώτη:
  • Ο Βαγγέλης λοιπόν, είπε ότι δεν τον στηρίζουν τα εκδοτικά συγκροτήματα. Ότι πήρε στις πλάτες του το ΠΑΣΟΚ, όταν ο Ανδρέας ήταν άρρωστος. Ότι διοργάνωσε (!) τους Ολυμπιακούς αγώνες. Η κορυφαία του στιγμή όμως ήταν όταν περιέγραψε την περίοδο που γνωρίστηκε με τον Αντρέα Παπανδρέου. "Εμένα, ο Αντρέας με γνώρισε σαν φτασμένο πανεπιστημιακό. Με αντιμετώπισε σαν ισότιμο συνομιλητή. Δεν με έφτιαξε, όπως τον Λαλιώτη και τον Σκανδαλίδη" είπε, και το "εγώ" πλημμύρισε την αίθουσα...
Θα μας πει τελικά ο Βενιζέλος ότι το ΠΑΣΟΚ είναι αυτός! Ευθεία παραπομπή στη λουδοβίκεια ρήση "το κράτος είμαι εγώ"! Η απύθμενη εγωπάθεια του Θεσσαλονικιού τοπάρχη που - επαναλαμβάνω - δεν κατάφερε να αποτρέψει την επικράτηση του Ψωμιάδη και του Παπαγεωργόπουλου στη Θεσσαλονίκη, και θέλει ο άνθρωπος να νικήσει τον Καραμανλή! Τώρα μάλιστα που έχει τη στήριξη της "Αυριανής", μιας εφημερίδας που καθημερινά τον κάνει αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και πρωθυπουργό. Θα περίσσευε οποιοσδήποτε χαρακτηρισμός της "Αυριανής", την οποία χρησιμοποιεί ο ιδιοκτήτης της για να "παίζει", να απειλεί και να εκβιάζει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Κάποτε έλεγε ότι γκρέμισε τον Καραμανλισμό! Τώρα βέβαια στηρίζει τον Καραμανλισμό και τον Ευαγγελοβενιζελισμό! Τι έχει να πει επί του προκειμένου ο Βενιζέλος;
Επίσης, δεν είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς ότι την επιχειρηματολογία του την αντλεί από τους λόγους του Παπανδρέου και την πλασάρει ως δική του, αντιστρέφοντας τα βέλη. Μιλάει για "βαρόνους" ο Βενιζέλος. Κι ο ίδιος δεν το παίζει "βαρόνος" τόσα χρόνια; Κι όσοι τον υποστηρίζουν βαρόνοι είναι: Λοβέρδος, Γιώργος Πασχαλίδης, Χρήστος Πάχτας, Γιάννης Ανθόπουλος, Κουκουλόπουλος (25 χρόνια δεν επέτρεψε την ανανέωση του πολιτικού δυναμικού στην Κοζάνη), Παπαντωνίου, Αλέκος Παπαδόπουλος, Φλωρίδης, Κουλούρης, Ζαφειρόπουλος, Αλευράς, Αυγερινός, Βερελής, Σουμάκης, Λιάνης (τις προάλλες έλεγε ότι δικό του ήταν το στοίχημα των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Βενιζέλος επίσης λέει ότι είναι δικό του - αποφασίστε τίνος είναι!), Σουλαδάκης, Αποστολίδης, Αποστολάκη (όποτε ξαναδεί Βουλή, να μου γράψει - αν και αυτό ισχύει για τους περισσότερους οπαδούς του Βενιζέλου), Τόνια Αντωνίου, Βασίλης Γερανίδης, Νεονάκης (βαρόνος Ρεθύμνου), Νίκος Μπίστης (γυρολόγος των κομμάτων) κι άλλοι βαρονέτοι... Αν χρειαστεί, θα γράψω ξεχωριστά για τον καθένα τι ήταν και τι έκανε! «Ανανέωση δεν γίνεται με παλαιά υλικά και φθαρμένα πρόσωπα ή συμφωνίες μεταξύ βαρόνων που επενδύουν στην ήττα για να προωθήσουν μετά τις προσωπικές τους επιλογές», είπε στη Θεσσαλονίκη ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Όλοι αυτοί που αναφέρω παραπάνω, τι είναι - φρέσκα υλικά; Ας μετρήσει ο Βενιζέλος σε πόσες καρέκλες κάθησαν όλοι αυτοί - σε καρέκλες κομματικές, σε καρέκλες υπουργικές!
Εξάλλου, γιατί να βγάζει απ' έξω τον εαυτό του, αφού κι ο ίδιος διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας της κυβέρνησης και κυβερνητικός εκπρόσωπος, υπουργός Τύπου και ΜΜΕ, υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, υπουργός Δικαιοσύνης, υπουργός Πολιτισμού και υπουργός Ανάπτυξης (Ενέργειας, Βιομηχανίας, Εμπορίου, Τουρισμού και Τεχνολογίας). Δεν είναι, συνεπώς, ένας καρεκλοκένταυρος, ένα φθαρμένο πρόσωπο, ένας βαρόνος, ένας πολυλογάς που βαρεθήκαμε να τον ακούμε χωρίς να λέει τίποτε;
Αλλά, για να μην παραλείψω κανέναν, θέλω να πω στον Βενιζέλο, για άλλη μια φορά, ότι τον υποστηρίζει όλος ο εσμός των "εκσυγχρονιστών" που διέλυσαν την ελληνική κοινωνία και την κομματική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ. Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, ο νεοπλουτισμός και η τρυφηλή ζωή των στελεχών του "εκσυγχρονισμού", η αλαζονεία τους, η διαφθορά που δεν μπόρεσαν να ελέγξουν...

Ας ξεχάσει τη θεωρία περί αρχηγών μιας χρήσεως ο Βενιζέλος. Ο Γιώργος Παπανδρέου θα εξακολουθήσει για πολλά χρόνια να είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και είναι βέβαιο ότι στις επόμενες εκλογές θα είναι ο πρωθυπουργός. Ο Βενιζέλος ας περιμένει. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...

Πέμπτη 8 Νοεμβρίου 2007

ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ... ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ!

Αφού αναρωτήθηκε «ποιος θέλει την εξουσία;», επιτέθηκε σε κορυφαία στελέχη του Κινήματος, οι οποίοι στηρίζουν τον Γ. Παπανδρέου και επικαλούμενος τη θεωρία της αλεπούς, που «όσα δεν φτάνει τα κάνει κρεμαστάρια», είπε: «Είναι ξαφνικά το ΠΑΣΟΚ διψασμένο από εξουσία; Γεμίσαμε με όψιμους, μέσης ηλικίας αντιεξουσιαστές, χορτασμένους, οι οποίοι αφού ήταν επί 20 χρόνια υπουργοί, έχουν την άνεση να αδιαφορούν για την εξουσία και συνασπίζονται μήπως έρθει κάποιος και αλλάξει την κατάσταση οπότε φοβούνται ότι θα μείνουν χωρίς ρόλο; Αυτό, πρόσθεσε, είναι το ΠΑΣΟΚ των βολεμένων μεγαλοστελεχών. Αλλά ας μη φοβούνται, για όλους υπάρχουν ρόλοι...».

Απέκλεισε τον κίνδυνο της διάσπασης («είμαστε εμβολιασμένοι», είπε), σημειώνοντας όμως ότι το ερώτημα είναι αν θα έχουμε προοπτική νίκης ή συρρίκνωσης. Αφησε και την αιχμή του κατά της Αννας Διαμαντοπούλου, λέγοντας ότι «με ενοχλούν οι προσωπικές στρατηγικές» και οι λογικές των ελεύθερων προξενητών που γυρεύουν το ρόλο τους, «εκτός κι αν το πρόβλημα ήταν να απαλλαγούν από εμένα για να πετύχουν αργότερα τους στόχους τους...».

Χθες το πρωί στο Μέγκα εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Γ. Παπανδρέου και της Α. Διαμαντοπούλου. «Κάποιοι θέλουν να γλιτώσουν από μένα για να καθαρίσουν το τοπίο μετά», είπε και τόνισε:

«Δεν είναι υπεύθυνη θέση να λέει ο κ. Παπανδρέου ότι ωρίμασε στα 56 του χρόνια και μετά από 27 χρόνια βουλευτής και 20 χρόνια υπουργός», ενώ υποστήριξε ότι οι "βαρόνοι" περιμένουν τον Παπανδρέου στη γωνία».

Για την Α. Διαμαντοπούλου αναρωτήθηκε: «Είναι ψυχαναλύτρια και λέει ότι ο Παπανδρέου έχει μεγαθυμία; Τον έβαλε στο ντιβάνι και τον εξέτασε; Αυτές είναι υπεκφυγές». (Ελευθεροτυπία, 8/11/2007)
Μα είναι δυνατόν να θέλει να παραμείνει στο ΠΑΣΟΚ και μετά την επικράτηση του Παπανδρέου; Οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί του έχουν αγγίξει τα όρια της κακοήθειας.

ΓΙΩΡΓΟ, Η ΚΡΗΤΗ ΣΕ ΘΕΛΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ!

Μου άρεσαν τα συνθήματα της νεολαίας στην Κρήτη κατά την περιοδεία του Παπανδρέου:
«Η ανατροπή δεν είναι εκπομπή, κάτω τα γκάλοπ του Πρετεντέρη, ο Γιώργος έχει δύναμη και ο λαός το ξέρει».
«Με Μπόμπολα, Λαμπράκη δεν γίνεται αλλαγή, Γιώργο, γερά, να σπάσεις τη διαπλοκή».
«Γιώργο, η Κρήτη, σε θέλει κυβερνήτη»
Το σχετικό ρεπορτάζ στην Ελευθεροτυπία:

«Ικανός πολιτικός είναι αυτός που νικά χωρίς να παραδίδει την ψυχή του στις δυνάμεις του 1965 και του 1989», τόνισε ο Γ. Παπανδρέου κατά την περιοδεία του στην Κρήτη
Ο ίδιος δήλωσε συνεχιστής των ηθικο-πολιτικών αρχών του Ανδρέα Παπανδρέου και αποθεώθηκε όταν μίλησε για επιστροφή του ΠΑΣΟΚ στις ρίζες του και όταν έκανε αναφορά στον σοσιαλισμό περιγράφοντας τις διαχωριστικές γραμμές που πρέπει να υπάρξουν με τη Δεξιά και το κατεστημένο. Είπε πως «οι διαφορές μας με τη Δεξιά δεν είναι μόνον οικονομικές και διαχειριστικές, είναι διαφορές ιδεολογικές, πολιτικές, κοινωνικές, αξιακές, ηθικές, εκπροσωπούμε δύο άλλους κόσμους».

Ασκησε κριτική στον κ. Βενιζέλο, χωρίς όμως να τον κατονομάσει, λέγοντας πως: «Ικανός πολιτικός είναι ο αυτόνομος πολιτικός που νικά χωρίς να παραδίδει την ψυχή του στις δυνάμεις του 1965, του 1989, των αντικοινωνικών συμφερόντων· ικανός πολιτικός είναι αυτός που ρίχνει φως στα προβλήματα αντί να επιζητά τα φώτα των ΜΜΕ και του θεάματος. Αυτός είναι ικανός στο στρατηγικό σχεδιασμό και όχι στις προσωπικές στρατηγικές». Επίσης μίλησε για ρήξεις «με τις αντιλήψεις που θέλουν να μας κάνουν Καραμανλή στη θέση του Καραμανλή, εξουσία για την εξουσία, διαχειριστές πελατειακών σχέσεων, κομματικών σκοπιμοτήτων, οικονομικών διευθετήσεων και αδιαφανών διαπλεκόμενων συμφερόντων»...

ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ Ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;


Μίλησε ο Παπανδρέου πριν λίγες μέρες για τον πολιτισμό και δεν μπορώ να πω ότι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι συντάκτες των εφημερίδων έδωσαν την πρέπουσα προσοχή. Έθιξε καίρια ζητήματα που αγγίζουν όλο φάσμα του εποικοδομήματος, δίχως να παραβλέπει κι εκείνο που είναι σημαντικό: ότι δηλαδή ο πολιτισμός έχει άμεση συνάφεια με την καθημερινότητά μας, τη ζωή μας, το παρόν και το μέλλον μας. Οι επισημάνσεις του υπογραμμίζουν εντονότερα τα προβλήματα του νεοέλληνα και της νεοελληνικής κοινωνίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι «το μοντέλο ανάπτυξης στην χώρα μας αιχμαλώτισε την Ελλάδα σε αδιέξοδα»! Οι διαπιστώσεις σοκάρουν:

  • Το δημόσιο είναι αιχμάλωτο στην γραφειοκρατία, το ρουσφέτι και τη διαφθορά. Το Πανεπιστήμιο, αιχμάλωτο ενός κρατικού συγκεντρωτισμού και, ο φοιτητής, αιχμάλωτος του ενός και μοναδικού συγγράμματος.
  • Ο ασθενής, αιχμάλωτος της υπερεξειδίκευσης και της έλλειψης πρωτοβάθμιας περίθαλψης στην γειτονιά του. Τα Νοσοκομεία, αιχμάλωτα των κερδοσκοπικών δραστηριοτήτων των προμηθευτών.
  • Ο τηλεθεατής, αιχμάλωτος του ανταγωνισμού των τηλεπαράθυρων. Ο νέος άνθρωπος, αιχμάλωτος της πελατειακής αντίληψης, του ρουσφετιού, της αναξιοκρατίας και της υπέρτατης ανάγκης να έχει, όπως λέει η ίδια η νέα γενιά, το «κονέ», για να προχωρήσει στη ζωή του.
  • Ο πεζός, αιχμάλωτος της έλλειψης πεζοδρομίων. Η Αθήνα, αιχμάλωτη των σκουπιδιών και, η περιφέρεια, αιχμάλωτη της Αθήνας. Ο μαθητής, αιχμάλωτος του καταναγκαστικού έργου της αποστήθισης για τις εξετάσεις. Οι Αθηναίοι, αιχμάλωτοι ενός περιβάλλοντος που υποβαθμίζεται, αιχμάλωτοι των ρύπων στα πνευμόνια τους, αλλά και ενός υδροφόρου ορίζοντα που, σιγά - σιγά, θα μας δηλητηριάζει.
  • Τα μικρά παιδιά, αιχμάλωτα της έλλειψης πρασίνου, χώρων αναψυχής και παιχνιδιού. Οι κολυμβητές, αιχμάλωτοι των αυθαιρέτων στις παραλίες μας. Οι οδηγοί, αιχμάλωτοι της κίνησης, οι αγρότες, αιχμάλωτοι των μεσαζόντων, η μητέρα, ο γονιός, αιχμάλωτοι του ωραρίου των σχολείων.
  • Οι καλλιτέχνες, αιχμάλωτοι πολέμου, αυτού του πολέμου των πληροφοριών, που κατακλύζουν και βομβαρδίζουν την ζωή μας και πνίγουν την ποιότητα του πολιτισμού μας. Οι φτωχότεροι, αιχμάλωτοι της ακρίβειας, οι μετανάστες, αιχμάλωτοι μιας πολιτείας, που δεν αναγνωρίζει τα δικαιώματά τους.
  • Το άτομο με αναπηρία, αιχμάλωτο μιας πολεοδομίας, που ποτέ δεν το υπολόγισε. Ο μηχανικός, αιχμάλωτος της τσιμεντοκρατίας. Την τελευταία δεκαετία, χτίσαμε 1.000.000 σπίτια στην Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Και τι σπίτια!
  • Οι δημότες, αιχμάλωτοι των ιδιωτικών τους χώρων, ελλείψει δημοσίων χώρων πολιτισμού και συμμετοχής. Και οι πολιτικοί; Οι πολιτικοί, αιχμάλωτοι των μεγάλων ή και μικρότερων συμφερόντων της μιντιοκρατίας, της μετρησιοκρατίας και της μετριοκρατίας.

Και σε όλα αυτά, ο πολίτης, αιχμάλωτος της ανασφάλειάς του. Μιας πεποίθησης ότι, τίποτε δεν αλλάζει. Ότι αυτή η κατάσταση αποτελεί και μοίρα του, μοίρα μας. Ότι αυτός είναι ο προορισμός μας, το πεπρωμένο μας. Ξέρω και, ξέρουμε όλοι σε αυτή την αίθουσα, ότι αυτό δεν είναι αλήθεια. Ότι υπάρχει, πράγματι, άλλος δρόμος. Ότι η Ελλάδα, μπορεί και αξίζει πολύ καλύτερα.

Τετάρτη 7 Νοεμβρίου 2007

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ... Ο ΕΠΗΡΜΕΝΟΣ!


Καθημερινά διαβάζουμε κι ακούμε για τη μεγαλαυχία και την έπαρση του Βενιζέλου. Ο άνθρωπος έχει ξεκινήσει μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία κατασυκοφάντησης του Γιώργου Παπανδρέου, τέτοια που δεν είχε γίνει ούτε από τους αντιπάλους του ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια πριν.
Η προσπάθεια του Βενιζέλου δεν έχει καμιά σχέση με την προβολή των στοιχείων και των χαρακτηριστικών του ως προσωπικότητας πολιτικής, αλλά την έχει περιχαρακώσει σε ύβρεις, υπαινιγμούς γελοίες φιλοφρονήσεις σε βάρος του Παπανδρέου. Είναι απορίας άξιον πώς θέλει και την επόμενη μέρα των εκλογών να είναι μέσα στο Κίνημα! Με τι μούτρα θα αντικρίσει τον Παπανδρέου, όταν επί τόσες μέρες, ο γυρολόγος της πολιτικής τού "ενός" περιδιαβαίνει την ελληνική επικράτεια και "στολίζει" τον αντίπαλό του με απρέπειες.
Τι είδους αγώνας είναι αυτός που κάνει ο τοπάρχης Θεσσαλονίκης [που δεν κατάφερε τόσα χρόνια να κερδίσει έναν ψόφιο Ψωμιάδη και θέλει τώρα νικήσει τον Καραμανλή...], που μισεί τους αντιπάλους και το δείχνει με τα λόγια του, το δείχνει με την όψη του προσώπου του; Είπε σε μια σύναξη των φίλων του στο Μαρούσι ότι η στήριξη που παρέχει η μεγάλη πλειονόητα των κορυφαίων στελεχών στον Παπανδρέου και όχι στον ίδιον «μας επιτρέπει να διαχωρίσουμε τη θέση μας από το ΠΑΣΟΚ των μεγαλοπαραγόντων, από το ΠΑΣΟΚ των βαρόνων»!
Δηλαδή, αυτοί που τον στηρίζουν τον Βενιζέλο τι είναι; Αλέκος Παπαδόπουλος, Παρασκευάς Αυγερινός, Γιάννος Παπαντωνίου, Γιώργος Φλωρίδης, Χρήστος Βερελής, Πάρις Κουκουλόπουλος (που επί 25 χρόνια δεν άφησε στην Κοζάνη κανένα νέο στέλεχος να προκόψει και συνέβαλε τα μέγιστα στην επαγγελματοποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου του, αναχαιτίζοντας την ανανέωση και καλλιεργώντας την συντεχνιοποίηση της πολιτικής, που προσομοιάζει στο θεσμό των κλειστών επαγγελμάτων), Ανδρέας Λοβέρδος, Μιλένα Αποστολάκη, Γιάννης Σουλαδάκης, Συλβάνα Ράπτη... δεν είναι βαρόνοι αλλά... βαρονέτοι;
Όταν η Βάσω Παπανδρέου ανακοίνωσε την υποστήριξή της στον Γιώργο Παπανδρέου, δέχτηκε επιθέσεις από τον Βενιζέλο. Όταν η Άννα Διαμαντοπούλου ανακοίνωσε την υποστήριξή της στον Γιώργο Παπανδρέου υφίσταται ακόμη τα πάνδεινα από τις λεκτικές και αήθεις επιθέσεις από την πλευρά του Βενιζέλου.
Ο αστόχαστος "ενθουσιασμός" του Βενιζέλου, να βγει δηλαδή το βράδυ των εκλογών, πριν καλά-καλά τελειώσει τα δικά του λόγια ο Παπανδρέου και να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, δεν ικανοποίησε κανένα γενικό συμφέρον - αυτά είναι λεκτικές αλχημείες του Βενιζέλου. Το συμφέρον του συνόλου δεν ικανοποιείται με πολιτικούς εκβιασμούς. Ο Βενιζέλος έχει κάνει ένα τεράστιο λάθος: Νομίζει ότι η πολιτική, ως άσκηση, είναι εκβιασμός κι ότι ακόμη πολιτική σημαίνει ενέργεια και ικανότητα ικανοποίησης προσωπικών συμφερόντων. ΑΛΛΑ, θα πρέπει να καταλάβει ότι η συνάρτηση πολιτικής και προσωπικού συμφέροντος αποτελεί άρνηση αυτής της ίδιας της ηθικής της πολιτικής. Ωστόσο, θα πάμε παραπέρα.
Επειδή αυτές οι πρώτες σκέψεις είναι αγωνίες για ευρεία κατανάλωση, θέλω να πω ότι δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την ενορχηστρωμένη στάση των εκδοτικών συγκροτημάτων να "ρίξουν" τον Γιώργο Παπανδρέου. Μπορεί ο Βενιζέλος να αρνηθεί ότι η δική του "πολιτική" συμπεριφορά μετά τις εκλογές είναι άσχετη με την τακτική που ακολουθούν πλέον τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα; Οι απλοϊκές του εξηγήσεις είναι για παιδιά του Δημοτικού και όχι για πολιτικά σκεπτόμενους πολίτες.
Η πολεμική του κατά του Παπανδρέου είναι θαυμάσια ενορχηστρωμένη με την πολεμική της εφημερίδας Το Βήμα και των συνεργατών της, δηλαδή του Πρετεντέρη, του Καρακούση, του Μουλόπουλου, του Ρωμαίου και όλων εκείνων που αν δεν "συντονιστούν", δυσκολεύουν την παραμονή τους στο συγκρότημα, ή ακόμα και στο Mega, όπου κάθε βράδυ δίνουν τα ρέστα τους με την αντιπαπανδρεϊκή [και αντιΠΑΣΟΚική] στάση τους οι προύχοντες του βραδινού δελτίου ειδήσεων (κάπως προσπαθούν να κρατήσουν τα προσχήματα ο Τσίμας και ο Καψής, που δείχνουν μια πολιτική λογική).
Πριν κλείσω το σημείωμα, ξαναρωτώ [φυσικά ρητορικό είναι το ερώτημα, αφού ξέρω ότι δεν θα απαντηθεί]: Μπορεί ο Βενιζέλος να μας παραθέσει το έργο του τουλάχιστον στο υπουργείο Πολιτισμού [ας αποφύγει, τουλάχιστον, τις αερολογίες περί Επικράτειας Πολιτισμού...].