Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σημίτης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 7 Ιανουαρίου 2014

Περισσότερη Ευρώπη και σχέδιο για ανάπτυξη


 
Ο στόχος του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, όταν ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950, ήταν κυρίως πολιτικός. Να εξαλειφθούν οι αιτίες των πολεμικών αναμετρήσεων μεταξύ των ευρωπαϊκών κρατών με τη βαθμιαία οικοδόμηση της ευρωπαϊκής πολιτικής ομοσπονδίας. Τα κράτη-μέλη ήταν έξι, ένας όμιλος αναπτυγμένων χωρών με πολλές ομοιότητες. Η δυναμική της παγκόσμιας εξέλιξης οδήγησε σε διεύρυνση του ομίλου και σε όλο και στενότερη κοινή δράση. Τα μέλη έγιναν είκοσι οκτώ.  Οι πλούσιοι του Βορρά πρέπει να συζήσουν με τους φτωχούς του Νότου. Οι αναπτυγμένες δημοκρατίες της Δυτικής Ευρώπης με τους κληρονόμους του σοβιετικού αυταρχισμού της Ανατολικής Ευρώπης. Το σχήμα, όπως διαμορφώθηκε μέχρι σήμερα, δεν ανταποκρίνεται πια στις ανάγκες.

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

Το κράτος δικαίου σε αμφισβήτηση


  • ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ στο ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (27/1/2013)
H συζήτηση για τη λίστα Λαγκάρντ, το CD που χάθηκε, τα στικάκια, ένα ή περισσότερα που κυκλοφορούσαν χωρίς να ασχολείται κανείς με το ουσιαστικό πρόβλημα, η απογοητευτική συνεδρίαση της Βουλής για το θέμα έφεραν πάλι στο προσκήνιο το ερώτημα για την υποχώρηση του κράτους δικαίου, την επαναλαμβανόμενη αδυναμία να λειτουργήσουν οι θεσμοί μας.

Γιατί αποτυγχάνουμε εκεί που άλλες κοινωνίες λύνουν τα προβλήματά τους χωρίς διαμάχες, πολιτικές αναμετρήσεις, δημόσιες καταγγελίες και σκανδαλολογία; Γιατί χαρακτηρίζει τη λειτουργία της πολιτείας μας η αντιπαλότητα και η σύγχυση;
Το φαινόμενο που ζήσαμε τις προηγούμενες μέρες δεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά. Είναι χρόνιο και επαναλαμβανόμενο. Διάφορες εξεταστικές επιτροπές της Βουλής επί των κυβερνήσεων Καραμανλή και Παπανδρέου, παρ' όλο που ξεκίνησαν με τυμπανοκρουσίες ως απαρχή της πολυπόθητης κάθαρσης, δεν κατέληξαν σε ουσιαστικά αποτελέσματα.

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2007

Καταλληλότερος!

Σε μια συνέντευξή στον Βασίλη Σκουρή (Έθνος, 12/10/07) ο δήμαρχος Παιραιά Παναγιώτης Φασούλας, είπε ενδιαφέροντα πράγματα, αλλά δεν μου άρε καθόλου η απάντησή του στην ερώτηση: Τυχόν επικράτηση του Γ. Παπανδρέου θα αποτελεί επιλογή ήττας για το ΠΑΣΟΚ;

«Επιλογή ήττας ή νίκης αυτό θα το δείξει η ιστορία. Η αλήθεια είναι ότι ο σημερινός πρόεδρος έχει ταυτιστεί όχι τόσο με την έννοια της ήττας όσο με τη συρρίκνωση της εκλογικής απήχησης του ΠΑΣΟΚ. Ομως, εγώ και όλα τα στελέχη, εάν επανεκλεγεί ο σημερινός πρόεδρος, θα είμαστε στο πλευρό του επιδιώκοντας νίκες. Αλλωστε, εγώ δεν έχω απαξιώσει τις ιδέες του προέδρου ούτε αμφισβήτησα ποτέ την πρόθεσή του να φέρει νίκες...»
Φίλτατος ο Παναγιώτης, αλλά φιλτέρα η αλήθεια. Ο Βενιζέλος, ο Σκανδαλίδης, ο Χρυσοχοϊδης, ο Λοβέρδος, ο Νεονάκης, ο Πάχτας, η Αποστολάκη, η Συλβάνα και διάφορα άλλα στελέχη, δεν φέρουν καμιά ευθύνη; Μην τρελαθούμε! Βγάζουν όλοι την ουρά τους απ' έξω και δείχνουν τον Παπανδρέου.
Ο Βενιζέλος δεν έχει ευθύνες που επί δυο (ή τρεις;) συνεχόμενες τετραετίες χάνεται η νομαρχία και ο δήμος Θεσσαλονίκης; Δεν μπόρεσε να νικήσει ένα Ψωμιάδη ή έναν Παπαγεωργόπουλο και νομίζει ότι μπορεί να νικήσει τον Καραμανλή;
Είναι τεράστιο λάθος αυτή η επιχείρηση απαξίωσης του Παπανδρέου. Δυστυχώς, έδωσε την ευκαιρία σε συντρόφους τους οποίους πιστεύαμε και εκτιμούσαμε, να εκδηλώσουν κάποιες άλλες πλευρές της προσωπικότητάς τους. Ανθρώπινο είναι, αλλά το γεγονός ότι το στόμα του Βενιζέλου πάει πολυβόλο δεν σημαίνει ότι αυτό θα νομιμοποιήσει τη συμπεριφορά του απέναντι στον Παπανδρέου (μέχρι και "ανίκανο" τον είπε, σημειώνοντας τάχα μου ότι είναι πολιτικός χαρακτηρισμός) και τη στροφή της μεγάλης μάζας του ΠΑΣΟΚικού κόσμου προς την αφεντιά του. Το ζήτημα πλέον για μας δεν είναι ποιος έχει γλώσσα ή παράστημα κ.λπ., αλλά ποιος μπορεί αποτελεσματικότερα να συσπειρώσει τον κόσμο της δημοκρατικής παράταξης για να εκδιωχθεί η Δεξιά από την εξουσία, στην οποία εξουσία σημειωτέον την έφερε τη Δεξιά το λεγόμενο "εκσυγχρονιστικό" μπλοκ του Κώστα Σημίτη, τον οποίον δεν θα πάψουμε να εκτιμούμε. Το επαναλαμβάνουμε, ότι τα περισσότερα στελέχη της τελευταίας κυβέρνησης Σημίτη, αλλά και οι άνθρωποι εκείνοι που στελέχωσαν το Κίνημα, διάφορους κρατικούς οργανισμούς και κυβερνητικές θέσεις, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για να πέσει το ΠΑΣΟΚ. Λοιπόν, ποιος φταίει; Πολύ λιγότερο ο Παπανδρέου αλλά όχι αποκλειστικά. Ο Γιώργος ανέλαβε τις ευθύνες του. Ο Βενιζέλος;