Εγγυητές οριστικού τέλους

• Tου Χρηστου Γιανναρα, Η Καθημερινή, 25/10/2009
  

Δήλωσαν από μόνοι τους υποψήφιοι για την αρχηγία. Του κόμματος που με θυμό συνέτριψε η λαϊκή ψήφος. Και γελοιοποίησαν το εξουθενωμένο κόμμα συζητώντας, με συντελεσμένη την κατάρρευση, ένα και μοναδικό πρόβλημα: Τη μέγιστη δυνατή διεύρυνση του αριθμού των εκλεκτόρων τους!

Προφανή τα κίνητρα: Οσο πιο μειονεκτική είναι μια υποψηφιότητα (σε φυσικά προσόντα και σε πολιτική σοβαρότητα) τόσο πιο πεισματική η απαίτηση πολλαπλασιασμού των εκλεκτόρων. Ξέρουν οι αυθυποψήφιοι ότι η ποδοσφαιρόμυαλη μάζα ψηφίζει τους ωραίους, τις χαμογελαστές, τους μπουφόνικους κενολόγους. Σε τέτοιες εκτιμήσεις ελπίζουν.

Η δήλωση που συνόδευε κάθε υποβολή υποψηφιότητας ήταν και μια ωμή περιφρόνηση της νοημοσύνης των πολιτών: Ούτε λέξη για τα αίτια της εκλογικής συντριβής, ούτε ίχνος προβληματισμού για δικές τους ευθύνες. Κι όμως, δεν ήταν οπαδοί στις κερκίδες, ήταν κεντρικοί παίκτες στην αρένα, υπουργοί της κυβέρνησης, φιγουράτα κομματικά στελέχη. Δεν έβλεπαν, λοιπόν, τα μοιραία λάθη, τα αναίσχυντα σκάνδαλα, την εξόφθαλμη ανικανότητα του ηγήτορα;

Ποια ήταν η δική τους κριτική αντίδραση, η τίμια και υπεύθυνη παρέμβασή τους; Αν έχουν ανάστημα που το φαντάζονται ηγετικό, γιατί δεν το ύψωσαν;

Ως την τελευταία στιγμή θριαμβολογούσαν, λιβάνιζαν γλοιωδώς τον αρχηγό, δεν τολμούσαν να ψελλίσουν αντίρρηση, κριτική παρατήρηση, δημιουργική υπόδειξη. Και τώρα διεκδικούν την αρχηγία. Απέκτησαν ξαφνικά, από το τίποτα, ραχοκοκαλιά πολιτικής ευτολμίας; Ασπόνδυλοι χειροκροτητές, ώς μόλις χθες, και θα αντιπολιτευθούν τώρα, με πολιτική φερεγγυότητα και σθένος, τη θριαμβεύουσα σοσιαλεπώνυμη παντοδυναμία; Μα, που να πάρει η ευχή, ακόμα και η πιο αρρωστημένη φιλοδοξία πρέπει να προφασίζεται κάποιον ρεαλισμό.

Δύο από τους αυθυποψήφιους είχαν φτιάξει κάποτε δικά τους κόμματα. Και απέτυχαν μετά πατάγου. Εχουν, λοιπόν, δώσει τις εξετάσεις τους, δοκιμάστηκαν στην πράξη, φάνηκε καθαρά ποιες είναι οι ηγετικές τους ικανότητες. Πώς τολμάνε σήμερα, με τέτοιο βεβαρημένο παρελθόν, να διεκδικούν ασύγκριτα υπέρτερες ηγετικές ευθύνες; Είναι σαν να λένε στους πολίτες: «Είχαμε περίπτερο, το χαντακώσαμε, εμπιστευθείτε μας τώρα να διαχειριστούμε υπεραγορά»!

Οχι λιγότερο προκλητική και η υποψηφιότητα, που τα ηγετικά της προσόντα δοκιμάστηκαν (γυμνώθηκαν ανηλεώς) στον θώκο της δημαρχίας Αθηνών και στην πολιτική ηγεσία της ελλαδικής διπλωματίας. Η περίπτωση τρομάζει περισσότερο από κάθε άλλη, γιατί διαθέτει τους πιο μεθοδικούς, χρόνια τώρα, απίστευτα δικτυωμένους μηχανισμούς ψιμυθίωσης της ασημαντότητας. Η οικογένεια που προωθεί τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα, δεν κρύβει τις διασυνδέσεις της με τον αμερικανικό παράγοντα, τις ισχυρές προσβάσεις της στα ΜΜΕ, τις συμμαχίες της με πανίσχυρα κέντρα οικονομικής εξουσίας. Υποψηφιότητα εκκωφαντικής μετριότητας, χωρίς την παραμικρή ποτέ πρωτοτυπία στη σκέψη, καινοτόμο πρωτοβουλία, ευφάνταστο δημιουργικό ενέργημα, κάποιον κάποτε λόγο που να σπιθίζει, να παραπέμπει σε όραμα, σε καίριο πολιτικό στόχο. Και έφτασε να θεωρείται αυτονόητη η υποψηφιότητα αυτής της ένσαρκης πολιτικής ανυπαρξίας, μόνο για το χαμόγελο παντός καιρού που περιφέρει επιτηδευμένα – να προβάλλεται καταιγιστικά σαν «φυσική» (πατρογωνικώ δικαιώματι) ηγέτις κόμματος εξουσίας.

Ισως η υποστήριξη και ο προπαγανδισμός της αλήστου Πλεκτάνης Ανάν να αποδειχθεί τελικά προϋπόθεση ηγετικής σταδιοδρομίας: ανόδου στον θώκο αρχικά του υπουργείου Εξωτερικών, έπειτα στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τελικά στην πρωθυπουργία. Τον δρόμο άνοιξε ο σημερινός πρωθυπουργός. Και στα ίχνη του, η επικρατέστερη για την αρχηγία της Ν.Δ. υποψηφιότητας. Η μεθοδικά αποχαυνωμένη ελλαδική κοινωνία μοιάζει να μην αντιλαμβάνεται ούτε καν τον βιασμό της.

Είκοσι οχτώ χρόνια τώρα, η Ν.Δ. προσπαθεί να γίνει ΠΑΣΟΚ και δεν τα καταφέρνει, ο ανεκπλήρωτος εκπασοκισμός της καθηλώνει τον πολιτικό και κοινωνικό βίο σε ανυπόφορη πια υπανάπτυξη. Μετά την πανωλεθρία Μητσοτάκη, στην τριετία 1990-1993 και την αυτεξόντωση Κωνσταντίνου Καραμανλή του βραχέος, στην πενταετία 2004-2009, σε αυτό το κόμμα απομένει ένα και μόνο ενδεχόμενο επιβίωσης: Να αποκτήσει δική του πολιτική ταυτότητα, δικούς του κοινωνικούς στόχους. Και ταυτότητα δεν μπορεί να αποκτηθεί με ρητορικές γελοιότητες περί «μεσαίου χώρου», δήθεν προβληματισμούς για «περισσότερο» ή «λιγότερο κράτος», μεγαλύτερη ή μικρότερη εύνοια για την «ιδιωτική πρωτοβουλία».

Δεν είναι οι απόψεις για τη διαχείριση της οικονομίας που θα προσδώσουν πολιτική ραχοκοκαλιά στη Ν.Δ. Είναι η δυνατότητα να πείσει ότι μπορεί να οικοδομήσει μια κοινωνία διαφορετική από αυτήν που διαμόρφωσε το ΠΑΣΟΚ των Α. Παπανδρέου, Κ. Μητσοτάκη, Κ. Σημίτη, Κ. Καραμανλή του βραχέος:

Μια κοινωνία που τις λειτουργικές της ανάγκες και τους στόχους της θα υπηρετεί κρατικός μηχανισμός με θεσμικές εγγυήσεις ανεξαρτησίας από την εκάστοτε κομματική κυβέρνηση, συγκροτημένος με αυστηρά αξιοκρατική ιεράρχηση των λειτουργών του, συνεχή έλεγχο της ποιότητας και των ικανοτήτων τους. Να πάψει η δημοσιοϋπαλληλία να είναι το «φιλάνθρωπο» βόλεμα ανθρώπων παραιτημένων από το πείσμα και το όραμα της δημιουργίας, καταφύγιο του κοινωνικού παρασιτισμού, θεσμοποιημένη αμνήστευση των χαραμοφάηδων, των συμπλεγματικών τυραννίσκων, των χρηματιζόμενων εκβιαστών. Να εξαρτηθεί η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων από τη συνεχή και αδιάβλητη αξιολόγησή τους.

Να πείσει η Ν.Δ. ότι έχει τον ρεαλισμό μεθόδου και στρατηγικής να ελευθερώσει την ελληνική κοινωνία από τον ζυγό της δουλείας στον γκανγκστερικό συνδικαλισμό, να αποτινάξει την τυραννία των συντεχνιακών συμφερόντων, των «απεργιών κοινωνικού κόστους». Να εξαλείψει τον εφιάλτη της αυθαιρεσίας των χρυσοκάνθαρων «εργατοπατέρων», της φασιστικής βίας των καπήλων της Αριστεράς.

Να παρουσιάσει η Ν.Δ. δική της πρόταση για την παιδεία απαλλαγμένη από τη συμπλεγματική υποταγή στον εθνομηδενισμό της «προοδευτικής» ξιπασιάς. Να ξαναστήσει εξ υπαρχής προγράμματα διδακτέας ύλης με προτεραιότητα όχι στο μπούκωμα με «εκσυγχρονισμένη πληροφορία», αλλά στη γλώσσα ως λογική και στα μαθηματικά ως γλώσσα. Να προσφέρει στο παιδί μιαν «επανανακάλυψη» της ελληνικότητας με μίτο τα χνάρια που άφησε στη γλώσσα, στην Τέχνη, στον στοχασμό η Γενιά του ’30.

Να καταστήσει έμπρακτα πρωτεύον πολιτικό πρόβλημα το δημογραφικό. Κατεπείγοντα τον σχεδιασμό κινήτρων για την εξισορρόπηση κατανομής του πληθυσμού στη χώρα – είναι νομοτελειακά καταδικασμένο σε διάλυση ένα κράτος που ο μισός πληθυσμός του βρίσκεται στην πρωτεύουσα. Ρεαλιστική πρόκληση για μια πολιτική ιδιοφυΐα είναι να κάνει την ύπαιθρο ζηλευτή στη νεολαία, δυνατότητα και ευκαιρία για υψηλή ποιότητα ζωής, για ικανοποίηση δημιουργίας.

Η Ν.Δ. δεν θα αποκτήσει ποτέ δική της πολιτική ραχοκοκαλιά και ρεαλιστική ταυτότητα, αν δεν ξεκαθαρίσει η ίδια στον εαυτό της, τι πιστεύει για τον «εμφύλιο»: Ηταν ενοχή και ανεξίτηλη πολιτική μειονεξία ή καύχηση και τίτλος τιμής η αντίσταση στο ζαχαριαδικό πραξικόπημα, στον ένοπλο εξαναγκασμό να προσαρτηθεί και η Ελλάδα στον ολοκληρωτικό σταλινικό «παράδεισο»; Δεν θα ορθοποδήσει ποτέ η Ν.Δ. αν συνεχίσει να μειονεκτεί απροβλημάτιστη απέναντι στον «προοδευτικό» φασισμό καπηλείας των οραμάτων της Αριστεράς.

Και οι τέσσερις αυθυποψήφιοι ηγέτες εγγυώνται την πολιτική και κοινωνική εκπόμπευση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ολοφάνερα.

Το νέο διαζύγιο της Νέας Δημοκρατίας με τις ιδεολογικές αναζητήσεις

Γιατί η κεντροδεξιά παράταξη αδυνατεί τα τελευταία τριάντα χρόνια να κυβερνήσει; Γιατί σε σύντομο διάστημα απ’ την ανάληψη της αρχής, επί δύο διαδοχικές φορές, κατέρρευσε μονάχη της κάτω από το βάρος των δικών της κριμάτων; Η ιδεολογική κενότητα της Νέας Δημοκρατίας είναι εκκωφαντική. «Αυτό που η Ν.Δ. δεν κατανόησε», έγραψε ο Πάσχος Μανδραβέλης, «είναι πως τα κόμματα πρέπει να είναι θεσμοθετημένες εκφράσεις της κοινωνίας συν ένα όραμα». Για να κατανοήσουμε τα αίτια της ολοφάνερης αδυναμίας της κεντροδεξιάς να συγκροτήσει έναν συλλογικό οραματικό πολιτικό λόγο, χρειάζεται να μεταφερθούμε αρκετά πίσω, στις δεκαετίες που προηγήθηκαν της Απριλιανής δικτατορίας. Ερευνώντας τα εξειδικευμένα περιοδικά θα διαπιστώσουμε πως μαζική παραγωγή ανιδιοτελούς συντηρητικής ιδεολογίας δεν υπήρξε. Μετά τον πόλεμο, η λαμπρή παράδοση προβληματισμού γύρω από τον εθνισμό που είχε καλλιεργήσει η ενθουσιώδης γενιά του Μεσοπολέμου σταμάτησε απότομα. Βαρύνουσες μορφές, όπως οι ακόμα παλαιότεροι Πέτρος Βλαστός ή Ιων Δραγούμης, δεν ήταν δυνατόν πια να εμφανιστούν. Διότι μέσα στις αιματοβαμμένες μετεμφυλιακές συνθήκες, η έννοια του έθνους απαξιώθηκε απ’ τους κυρίως αμύντορές της. Και παράλληλα η έννοια της ελεύθερης αγοράς καταποντίστηκε μέσα στον οπισθοδρομικό λαϊκίστικο κρατισμό. Πώς να καλλιεργήσουν οι νεότεροι οράματά όταν η επίσημη εθνοκαπηλική ρητορεία έβλαψε ανεπανόρθωτα τα εννοιολογικά τους εργαλεία; Για την Αριστερά, τα πράγματα εκτυλίχθηκαν διαφορετικά. Η ολοσχερής συντριβή των στρατιωτικών της δυνάμεων δεν έκαμψε την πίστη της για το δίκιο των θυσιών της. Μεταπολεμικά, παρά τις μετεμφυλιακές αντιξοότητες και τις απηνείς ενδοκομμουνιστικές διώξεις, οι αριστεροί προβληματισμοί γύρω από κεντρικά ιδεολογικά διλήμματα συνέχισαν να υπάρχουν και από εκεί άντλησε, παρά τον λαϊκισμό του, και το ΠΑΣΟΚ. Ετσι, φθάσαμε στη σημερινή συνθήκη. Την εθνική γραμμή της μεταδικτατορικής πολιτικής πλεύσης την έθεσε αμετάκλητα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Το πλήθος, ωστόσο, των κεντροδεξιών οπαδών και στελεχών του κόμματος, που διακυμάνθηκε από το μεγαλειώδες 54% του 1974 στο συρρικνωμένο 34% φέτος, δεν μπόρεσε πια καθόλου να στρατευθεί στη βάση ενός ευκρινούς κεντρικού πολιτικοϊδεολογικού σχεδίου, δεν μπόρεσε να κινητοποιηθεί για λόγους διαφορετικούς εκτός από την ατομική ευδοκίμησή του. Το πλήρες διαζύγιο της κεντροδεξιάς με όσες πνευματικές ιδεολογικές αναζητήσεις επιτρέπουν οι καιροί μας, το ζήσαμε και στα γενικά και στα καθέκαστα. Η Ν.Δ. μοιάζει έτσι να παραμένει ένα από τα λίγα επιζώντα πολιτικά θύματα του Εμφυλίου Πολέμου.

• Της Ελισαβετ Κοτζια, Η Καθημερινή, 18/10/2009

ΑΣΤΑΘΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΟΠΙΟ

Ανάκαμψη του δικομματισμού, υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν νέες δημοσκοπήσεις

Eurokinissi

Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας διατηρούν τις δυνάμεις τους, ωστόσο η φθορά είναι σημαντική

Ανάκαμψη του δικομματισμού, με άνοδο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ, με παράλληλη ενίσχυση της δημοτικότητας του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου δείχνουν νέες δημοσκοπήσεις.

Σε νέα δημοσκόπηση της Κάπα Research για το Βήμα της Κυριακής, στην πρόθεση ψήφου προηγείται σταθερά η ΝΔ με 29,8% (από 29,1% το Φεβρουάριο), το ΠΑΣΟΚ ακολουθεί με 25,8% (από 23,2%), ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και πάλι τρίτο κόμμα με 15,2% (από 18,4%), το ΚΚΕ συγκεντρώνει 7,4% (από 7,5%) και ο ΛΑΟΣ έχει ποσοστό 4,9% έναντι 5,1%.

Η δημοτικότητα του Αλέξη Τσίπρα, μετά τα εντυπωσιακά υψηλά ποσοστά που είχε σημειώσει την επομένη της εκλογής του στην ηγεσία του Συνασπισμού, υποχωρεί σε 59,1% από 76,7%, ενώ του Αλέκου Αλαβάνου σημειώνει μικρότερη πτώση, στο 49,5% από 56,2%.

Καταλληλότερος για πρωθυπουργός είναι ο Κ.Καραμανλής με ποσοστό 43% έναντι 21,6% του Γ.Παπανδρέου. Στη μέτρηση του Φεβρουαρίου τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 41,2% και 19,3%. Σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση, το Φεβρουάριο, οι θετικές κρίσεις για τον κ. Καραμανλή ενισχύθηκαν σε 61,1% από 50,5%, ενώ για τον κ. Παπανδρέου αυξήθηκαν στο 53,8% από 38%.

• Και σε άλλη έρευνα, τη μηνιαία της MRB για τον Ελεύθερο Τύπο, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η κοινή γνώμη «επιστρέφει» στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μικρό μέρος της επιρροής που τους έχει αφαιρέσει, αν και διατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε υψηλά εκλογικά επίπεδα.

Παρόμοια εικόνα εμφανίζει και ο δείκτης δημοτικότητας των πολιτικών αρχηγών, όπου Κώστας Καραμανλής και Γιώργος Παπανδρέου καταγράφουν άνοδο των ποσοστών τους, εν αντιθέσει με τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μετά την ξέφρενη κούρσα των τελευταίων μηνών, εμφανίζει πλέον σαφείς σταθεροποιητικές τάσεις.

Στην εκτίμηση ψήφου, η ΝΔ συγκεντρώνει 30,8% (από 28,8% το Μάρτιο), το ΠΑΣΟΚ 27,2% (από 23,7%), ο ΣΥΡΙΖΑ 16,2% (από 17,9%), το ΚΚΕ 6,8% και ο ΛΑΟΣ 3,9%. Καταλληλότερος για πρωθυπουργός εμφανίζεται ο Κ. Καραμανλής με άνοδο από το 36,6% στο 41,6%. Ανοδική και η πορεία του Γ. Παπανδρέου στην ίδια ερώτηση, με 17,9% από 17,2%. Πτώση εμφανίζει ο κ. Αλέξης Τσίπρας με 11,4% από 17,2%.

Η ίδια, περίπου, εικόνα υπάρχει και στη δημοσκόπηση της ALCO για την εφημερίδα Πρώτο ΘΕΜΑ. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ενισχύονται από 1,5 μονάδα, περίπου, ενώ τρεις μονάδες χάνει ο ΣΥΝ. Η ΝΔ συγκεντρώνει 28,3%, το ΠΑΣΟΚ 24,6% και ο ΣΥΡΙΖΑ 14,3%. Μικρή πτώση, από 0,5 έως 0,7 μονάδες παρουσιάζουν ΚΚΕ και ΛΑΟΣ.

Newsroom ΔΟΛ

ΑΧΡΗΣΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΑΝΙΚΑΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ...

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πρόβλημα το έχει ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Επιλέγει άχρηστους συνεργάτες! Αυτό είναι αλήθεια. Κάθε τόσο πέφτουν τα βάρη πότε στον Πολύδωρα, πότε στην Γιαννάκου, πότε στον Τσιτουρίδη κ.ο.κ. Και τώρα προφανώς θα ρίξει τις ευθύνες στην "ανίκανη" αστυνομία ή ενδεχομένως σε κάποιον ανώτερο αξιωματικό και έτσι θα νομίζει ότι "καθάρισε".

• Ένα είναι γεγονός: ο Καραμανλής είναι ανίκανος για πρωθυπουργός! Τα τελευταία "αιματηρά" γεγονότα στο κέντρο της Αθήνας, με τις συγκρούσεις, για δέκα και πλέον ώρες, με τους «γνωστούς - άγνωστους» και τους ακροδεξιούς να αλωνίζουν ανενόχλητοι και να καταστρέφουν, καταδεικνύουν του λόγου το αληθές. Είναι πρόκληση, πάντως, να βλέπεις την αγαστή συνεργασία των αστυνομικών οργάνων με τα ακροδεξιά στοιχεία!

Ωστόσο, σε μια δεύτερη ανάγνωση, θα διαπιστώσει κανείς ότι η παμπόνηρη κυβέρνηση του Καραμανλή λειτουργώντας προβοκατόρικα ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ τα επεισόδια ούτως ώστε οι πολίτες να ξεχάσουν τα σκάνδαλα και ν' ασχοληθούν με τα περιθωριακά στοιχεία είτε αναρχικοί και ακροαριστεροί είναι αυτά είτε ακροδεξιοί της Χρυσής Αυγής. Και τα τηλεοπτικά κανάλια για να κάνουν τη δουλειά τους, μας δείχνουν διάφορα φασιστόμουτρα στην τηλεόραση και κάνουν δήθεν συζητήσεις για να εξιχνιάσουν τα γεγονότα!

• Δεν μπορεί η κυβέρνηση να συμπεριφέρεται ως κοινός προβοκάτορας! Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά αλλά δεν μπορεί να ξεχάσει όλα τα σκάνδαλα που έχουν ξεσπάσει τους τελευταίους μήνες και πλήττουν το κονό περί δικαίου αίσθημα. Η Νέα Δημοκρατία προσπαθεί να εξαπατήσει τον λαό και με διάφορες αλχημείες κάνει ότι δεν καταλαβαίνει, ότι δεν ακούει, ότι δεν βλέπει, ότι δεν έχει σχέση...

Όμως η ανικανότητα του πρωθυπουργού να διαχειριστεί τις κρατικές υποθέσεις έχει ξεσκεπαστεί και αυτό σημαίνει ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να οργανωθεί, να ξεχάσει τις εσωτερικές αντιπαλότητες, να ξεκαθαρίσει ορισμένα απλά πράγματα και να απευθυνθεί με ειλικρίνεια στο λαό. Δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος.

Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ!!!

ΕΥΤΥΧΗΣ θα πρέπει να νιώθει ο Καραμανλής, αφού μετά την επιστροφή του από το τουριστικό ταξίδι του στην Ινδία, δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε κανέναν για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μας! Του έχει ετοιμαστεί μια φιέστα από τη Διεθνή Διαφάνεια στο Μέγαρο Μουσικής, όπου ο θα μιλήσει στο πλαίσιο της Ημερίδας με τίτλο «Κράτος και Διαφθορά. Πώς θα κόψουμε τον ομφάλιο λώρο»! Είναι ένα θαυμάσιο δώρο. Ο Καραμανλής που θέλει να πει ότι δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με διαφθορές και διεφθαρμένους θα μας πει πώς θα κοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ Κράτους και Διαφθοράς. Βέβαια το γνωρίζει πολύ καλά το θέμα, διότι η διαφθορά πήρε διαστάσεις γιγάντιες αφότου ανέλαβε της διακυβέρνηση της χώρας. Και τις διαστάσεις τις έδωσαν οι δικοί του άνθρωποι, οι «κουμπάροι» του, οι κολλητοί του, οι έμπιστοί του, τα στελέχη που ο ίδιος διόρισε σε νευραλγικές κρατικές και κυβερνητικές θέσεις.

Η ανακοίνωση λέει σχετικά ότι ο πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας - Ελλάς Κώστας Μπακούρης σημείωσε ότι θα παρουσιαστεί μεγάλη έρευνα για το θέμα της διαφθοράς και τί μπορεί να γίνει για να βελτιωθεί η κατάσταση στη χώρα μας. Ήταν ανάγκη να κάνουν έρευνα; Δεν ρωτούσαν τον πρωθυπουργό; Αυτός ξέρει και πώς θα βελτιωθεί η κατάσταση αλλά και πώς θα μπερδέψει δημοσιογράφους, υπαλλήλους του γραφείου, γραμματείς υπουργείων και δυστυχισμένους χιλιάδες υποψήφιους για μερικές δεκάδες θέσεις!

ΟΜΩΣ επειδή πολύ στα σοβαρά το πήραμε το θέμα, πρέπει να επικρίνουμε τον πρωθυπουργό διότι σε μια φάση πολύ δύσκολη για τη χώρα, συνοδευόμενος από μια κουστωδία (και τη γυναίκα του - καλά, η γυναίκα του πότε δουλεύει στο νοσοκομείο;) κρατικών και κυβερνητικών αξιωματούχων και τον σύζυγο της Ντόρας Μπακογιάννη - Μητσοτάκη - Κούβελου, έκανε τουριστική περιοδεία στη μακρινή Ινδία δίχως να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος σκοπός - αν υπάρχει, ας πάει στη Βουλή να ανακοινώσει τα αποτελέσματα των συνομιλιών του!

Άραγε συμβούλεψε τον υπάλληλό του Γ. Ανδριανό να πει το όνομα του ανθρώπου που του έδωσε το dvd; Ελπίζουμε να κατάλαβε και ο Ανδριανός ότι έχει κάνει ένα σωρό παπαριές κι αυτά που ακούω για τα περί εξαιρετικού "συναδέλφου" και άλλα παρόμοια, μου ανάβουν τα λαμπάκια. Από τον Εβερτ στον Καραμανλή! Η φωνή του Κυρίου - αλλά στόμα έχει ο Ανδριανός και μιλιά δεν έχει. Εγώ ξέρω ότι οι δημοσιογράφοι είναι λαλίστατοι. Αυτός έφαγε τη γλώσσα του ή του την έκοψε ο Καραμανλής για να μη μιλάει;

Εν πάση περιπτώσει, τώρα πλέον δεν έχει και τόση σημασία αν θα πει ή δεν θα πει το όνομα. Σημασία έχει ότι η πολιτική του Καραμανλή έχει οδηγήσει τη χώρα σ' ένα φαύλο κύκλο, όπου όλοι οι δημοσιογράφοι μπορεί και να θεωρούνται ύποπτοι ή να είναι "ρουφιάνοι", οι εκδότες όλοι παίζουν παιχνίδια εξουσίας (αυτό δεν είναι ψέματα), οι δικαστικοί φαίνεται προς τα έξω ότι πάνε κι αυτοί να παίξουν παιχνίδια. Τελικά, τι γίνεται σ' αυτή τη χώρα, όπου πλέον ανθεί μόνον η διαφθορά και μάλιστα την ποτίζει το κόμμα που κυβερνάει κι ο πρωθυπουργός ο ίδιος που εξακολουθεί να κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό και να παριστάνει τον "σεμνό" και τον "ταπεινό".

ΚΑΤΡΑΚΥΛΟΥΝ Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ

ΡΑΓΔΑΙΑ ΦΘΟΡΑ της Ν.Δ., που συνοδεύεται και με σημαντική κάμψη του ΠΑΣΟΚ προς όφελος των κομμάτων της παραδοσιακής Αριστεράς, προκύπτει από την πρώτη δημοσκόπηση του 2008, η οποία καταγράφει και τις αλυσιδωτές αντιδράσεις που προκαλεί στο πολιτικό σκηνικό η υπόθεση Ζαχόπουλου με μεγάλο θύμα τον δικομματισμό. Σύμφωνα με την πανελλαδική έρευνα της Μέτρον Ανάλυσις (για τον Αntenna), η Ν.Δ. διατηρεί ένα προβάδισμα της τάξης του 1,3% έναντι του ΠΑΣΟΚ, αλλά μέσα σε μόλις δύο μήνες- με τις υποθέσεις Μαγγίνα και Ζαχόπουλου- μετράει την απώλεια επτά ποσοστιαίων μονάδων, κατατρακυλώντας στην πρόθεση ψήφου στο 27,6%. Αυτή τη φθορά, ωστόσο, δεν καταφέρνει να την εισπράξει το ΠΑΣΟΚ που την ίδια ώρα χάνει, σύμφωνα με την έρευνα, περίπου πέντε μονάδες, πέφτοντας στο 26,3%. Πρόκειται για τον χαμηλότερο βαθμό συσπείρωσης των δύο μεγάλων κομμάτων από τη δεκαετία του ΄80. Μεγάλοι κερδισμένοι μέσα σε αυτό το κλίμα που διαμορφώνεται είναι το ΚΚΕ (8,4%) και ο ΣΥΝ (7,9%), που αύξησε το ποσοστό του το τελευταίο δίμηνο κατά 2,6 μονάδες (!), ενώ σταθερή παραμένει η δυναμική του ΛΑΟΣ. [Τα Νέα, 7/1/2008]

• Ποιοι να ξυπνήσουν;

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΝΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΡΟΥΣΦΕΤΙΟΥ

Ο Υπεύθυνος του Τομέα Διοίκησης του Πολιτικού Συντονιστικού Οργάνου του ΠΑΣΟΚ, Ντίνος Ρόβλιας, σχετικά με τις σημερινές αποκαλύψεις 296 νέων ρουσφετολογικών προσλήψεων σε Υπουργεία και Οργανισμούς, δήλωσε:

Η κυβέρνηση της αναξιοκρατίας και του ρουσφετιού συνεχίζει το έργο της. Σήμερα αποκαλύπτονται 296 νέες προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ σε Υπουργεία και Οργανισμούς, προσλήψεις που εγκρίθηκαν μέσα σε ένα μόνο μήνα και συγκεκριμένα το Νοέμβριο. Πρόκειται για προσλήψεις ημετέρων «από το παράθυρο», υπό τον ψευδεπίγραφο τίτλο των συμβάσεων έργου. Προσλήψεις χωρίς αντικειμενικά κριτήρια, χωρίς μόρια, χωρίς σεβασμό στην αξιοκρατία. Συγκεκριμένα :

α) 86 άτομα για δυο χρόνια στο Κέντρο Ηλεκτρονικού Υπολογιστού Κοινωνικών Υπηρεσιών (ΦΕΚ Β' 2125/1-11-2007).

β) 15 άτομα για ένα χρόνο στον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Θεσσαλονίκης (ΦΕΚ Β' 2181/12-11-2007).

γ) 150 άτομα για ένα χρόνο στη Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων (ΦΕΚ Β' 2268/28-11-2007).

δ) 20 άτομα για ένα χρόνο στη Διεύθυνση Κρατικών Λαχείων (ΦΕΚ Β' 2268/28-11-2007).

ε) 25 άτομα για δύο χρόνια στον Οργανισμό Προώθησης Εξαγωγών (ΦΕΚ Β' 2245/22-11-2007).

Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να συνετίστηκε από την υπόθεση Ζαχόπουλου. Συνεχίζει τα ίδια. Την καλούμε για μια ακόμη φορά να σεβαστεί το ΑΣΕΠ, το αντικειμενικό σύστημα προσλήψεων και τους δεκάδες χιλιάδες άνεργους νέους. Να σταματήσει να χρησιμοποιεί το κράτος ως λάφυρο.

ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ!

Κι ο χιμπαντζής το κατάλαβε. Είμαστε στο σωστό δρόμο και είναι έτοιμος κι αυτός να συγκρουστεί με τη διαφθορά...

Ο Καραμανλής στο μήνυμά του αναφέρθηκε στα θετικά αποτελέσματα της χρονιάς που φεύγει την οικονομία, σημειώνοντας ότι «η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται στο σωστό δρόμο» αναβαθμίζοντας το κύρος και το διεθνή της ρόλο. Έδωσε έμφαση στις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις, τονίζοντας:

«Στις 16 Σεπτεμβρίου του 2007 μάς δώσατε σαφή εντολή: Να συνεχιστούν οι αλλαγές, να επιταχυνθούν οι μεταρρυθμίσεις. Η εντολή σας είναι για μένα δέσμευση. Δύναμη και στήριγμά μου είναι η εμπιστοσύνη που μου δείχνετε. Για μια ακόμη φορά σήμερα σας διαβεβαιώνω ότι αυτή τη σχέση εμπιστοσύνης είμαι αποφασισμένος να τη διαφυλάξω. Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να ρίχνει σκιές στη συμφωνία τιμής που συνυπογράψαμε. Είμαι και είμαστε σε διαρκή σύγκρουση με τα φαινόμενα της διαφθοράς».

Ο πρωθυπουργός ετοιμάζεται να συγκρουστεί με τη διαφθορά!

Δηλαδή, τόσο χοντρόπετσος είναι ο Καραμανλής; Δεν βλέπει, δεν ακούει, δεν διαβάζει, δεν καταλαβαίνει; Τίποτε δεν τον αγγίζει; Ο λόγος του είναι μνημείο υποκρισίας! Ο άνθρωπος κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό. Μίλησε σα να μη συμβαίνει τίποτε. Εδώ και δέκα περίπου μέρες η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται από μια υπόθεση που υπονομεύει τα θεμέλια της ηθικής, αλλά και των θεσμών που οικοδομούν ένα κράτος δικαίου. Ο Καραμανλής λέει ότι είναι σε "διαρκή σύγκρουση με τα φαινόμενα της διαφθοράς". Να το δεχτούμε. Ποιοι είναι οι φορείς της διαφθοράς τα τελευταία πέντε χρόνια; ΟΛΟΙ είναι στελέχη της Νέας Δημοκρατίας! Ποιος τους διόρισε σε διάφορες κρατικές και κυβερνητικές θέσεις; Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του. Δηλαδή, ο πρωθυπουργός είναι σε σύγκρουση με τον εαυτό του και τις αποφάσεις του! Και παίρνει στο λαιμό του και κάποιους ανθρώπους που σε άλλη περίπτωση ίσως να μην "λύγιζαν". Αλλά, ή Δεξιά είναι Δεξιά και δεν πρόκειται ν' αλλάξει. Ο ελληνικός λαός όμως πότε θα τους καταλάβει;

Εδώ που τα λέμε, η κυβέρνηση αυτή είναι κυβέρνηση μειοψηφίας. Στην πρόσφατη δημοσκόπηση (που δημοσιεύτηκε στο Έθνος) το ποσοστό της είναι μόλις 33,2%! Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Καραμανλή είναι μια θλιβερή μειοψηφία...

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ!

• Θέλουν να κάνουν τους Έλληνες να ξεχάσουν τα ομόλογα της δομημένης απάτης, τη λεηλασία των Ασφαλιστικών Ταμείων.
• Θέλουν να μας κάνουν να ξεχάσουμε τους εγκέφαλους της μεγάλης ληστείας. Αυτούς που σχεδίασαν και εξέδωσαν τα αμαρτωλά ομόλογα. Όλοι αυτοί, οι “Αγάπιοι”, οι “Ευγένιοι”, ο Τσιτουρίδης, ο Κουρής, ο Δούκας, ο Αλογοσκούφης.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τους “κουμπάρους”, που πουλούσαν προστασία στα καρτέλ. Θέλουν να ξεχάσουμε τις υποκλοπές.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τις απαγωγές πολιτών.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τα βασανιστήρια, που βλέπουμε στις τηλεοράσεις μας, από τα Αστυνομικά Τμήματα του κ. Πολύδωρα.
• Θέλουν να ξεχάσουμε την κομματικοποίηση των Σωμάτων Ασφαλείας.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τη διάλυση του ΕΣΥ και κάνουν προσλήψεις αγροφυλάκων, αντί για νοσηλευτικό προσωπικό.
• Θέλουν να ξεχάσουμε την πόλωση και τα κλειστά πανεπιστήμια.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τις οικολογικές καταστροφές, που θα αφήσουν τα παιδιά μας χωρίς οξυγόνο.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τα σκάνδαλα στην Cosmote, στην Εθνική Τράπεζα, στην Αγροτική, στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, στη Λάρκο και στην Ρ&Κ Χρηματιστηριακή.
• Θέλουν να ξεχάσουμε τη διάλυση της Πυροσβεστικής και της Πολιτικής Προστασίας και της Αστυνομίας.
• Θέλουν να ξεχάσουμε το απροκάλυπτο γαλάζιο κομματισμό στη Δικαιοσύνη, “τα έργα και τις ημέρες” του εκλεκτού τους αρχιδικαστή, του κ. Κεδίκογλου».
• Θέλουν να ξεχάσουμε τις παρανομίες του Μαγγίνα και του Σουφλιά;
  

ΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ;

Υπέρ βουλευτών, κατά ΜΜΕ και σεναρίων: Ως Νέστορας της πολιτικής ζωής του τόπου και υπερασπιστής του πολιτικού συστήματος εμφανίστηκε χθες ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης. Ούτε λίγο ούτε πολύ επέλεξε να αποδώσει στα τηλεοπτικά κανάλια την ευθύνη για το ότι προβάλλεται «ό,τι ανοησία μπορεί να πει κάποιος εναντίον κάποιου άλλου», αντί «των πολιτικών θέσεων που διατυπώνονται στον εσωκομματικό διάλογο του ΠΑΣΟΚ». Επ' ευκαιρία υπερασπίστηκε και τους «δέκα βουλευτές της Ν.Δ. που δικαιούνται και οφείλουν κατά το Σύνταγμα να έχουν άποψη», λέγοντας πως αυτό «δεν μπορεί να ανάγεται σε μείζον εσωτερικό πρόβλημα του κυβερνώντος κόμματος».

Θέλουν διάσπαση των κομμάτων: Την ανησυχία του ότι διακινούνται εντός και εκτός συνόρων σκέψεις για ένα ασθενέστατο πολιτικό σύστημα στη χώρα μας, διατύπωσε χθες ο Απ. Κακλαμάνης στη Βουλή με αφορμή την έκταση που έχουν λάβει οι διαφωνίες τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ. Διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος δεν έχει αποδεικτικά στοιχεία, επέμεινε στην άποψη ότι υπάρχουν σκέψεις εντός και εκτός Ελλάδος ότι η χώρα έχει ένα ασθενέστατο πολιτικό σύστημα και πως θα ήταν ευχής έργο κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα να μην έχει αυτοδυναμία στις εκλογές και να υποχρεωθούν σε συγκυβέρνηση: «Αν η συγκυβέρνηση δεν επιτευχθεί -επετεύχθη κατά ένα μέρος- τότε ίσως θα είναι καλύτερο αυτά τα δύο μεγάλα κόμματα να γίνουν τέσσερα, γιατί να μη γίνουν έξι και να μη γίνεται κι εδώ ό,τι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου συρράπτονται ιδέες και ιδιοτέλειες», σημείωσε.

Υπονόμευση του δικομματισμού βλέπει ο Απ. Κακλαμάνης: Οι εσωκομματικές αναταράξεις στο ΠΑΣΟΚ εν όψει της ψηφοφορίας της 11ης Νοεμβρίου, αλλά και οι διαφοροποιήσεις βουλευτών της Ν.Δ. το τελευταίο διάστημα, οδήγησαν χθες τον πρώην πρόεδρο της Βουλής κ. Απ. Κακλαμάνη να κάνειόγο για σχέδια αποσταθεροποίησης των δύο μεγάλων κομμάτων. O πρώην πρόεδρος του σώματος κ. Απ. Kακλαμάνης μίλησε για σχέδια πρόκλησης μείζονος κρίσης στην πολιτική ζωή, ακόμη και μέσω της διάσπασης των δύο μεγάλων κομμάτων. Tην ίδια ώρα, τόσο το προεδρείο της Bουλής όσο και ο υπουργός Aπασχόλησης κ. B. Mαγγίνας ευθέως καταλόγισαν στους βουλευτές, ανεξαρτήτως κομματικής ένταξης, πλημμελή άσκηση των κοινοβουλευτικών τους καθηκόντων...

Κριτική Κακλαμάνη στα τηλεοπτικά δίκτυα. Ο κ. Κακλαμάνης σημείωσε τον τρόπο με τον οποίο καλύπτονται από τα τηλεοπτικά δίκτυα τόσο οι εξελίξεις στον εσωκομματικό διάλογο στο ΠΑΣΟΚ «ασχολούνται με το τι ανοησία μπορεί να είπε κάποιος εναντίον κάποιου άλλου και όχι με τις πολιτικές θέσεις», όσο και τα όσα συμβαίνουν στη ΝΔ «ανάγεται σε μείζον εσωτερικό πρόβλημα της ΝΔ η έκφραση γνώμης 10 βουλευτών, ενώ δικαιούνται και οφείλουν κατά το Σύνταγμα να έχουν άποψη». Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής τόνισε πως «ο κόσμος παρακολουθεί στα κανάλια όχι ενημέρωση, αλλά αυτές τις, κατά τη γνώμη μου, απαράδεκτες εικόνες. Δεν είναι αυτό το πολιτικό μας σύστημα». Ο κ. Κακλαμάνης ενέταξε-εμμέσως-αυτή την κατάσταση σε μια προσπάθεια να καταδειχθεί ότι η Ελλάδα «έχει ένα ασθενέστατο πολιτικό σύστημα, ότι θα ήταν ευχής έργο κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα να μην έχει αυτοδυναμία στις εκλογές, να υποχρεωθούν σε μια συγκυβέρνηση, ως μόνη ικανή να αντιμετωπίσει τα μείζονα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα».