Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τηλέμαχος Χυτήρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τηλέμαχος Χυτήρης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 10 Νοεμβρίου 2007

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, Ο ΜΑΣΤΟΡΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΣΒΟΛΩΝ


Ο Βενιζέλος δεν ξέρει τι θα πει ηθική. Δεν έχει φραγμούς. Για να πετύχει αυτό που έχει βάλει στόχο, μετέρχεται κάθε μέσο. Έχει μια ευκολία να διαστρέφει ό,τι λέγεται και μετά να φέρνει στα μέτρα του τα πάντα, σε σημείο που να απορείς για την αλήθεια των όσων λέει. Ακόμη και την υπόθεση με τον Ρέλλο που του πέταξε ένα ποτήρι με καφέ κατά την είσοδό του στα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη! Έχει πει τόσα ο Βενιζέλος, που στο τέλος αυτοί που τον ακούνε και δεν βρίσκονται στην Αθήνα αλλά στην περιφέρεια, αυτοί που δεν γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις στην πρωτεύουσα, να θεωρούν ότι η όλη υπόθεση με τον καφέ ήταν ένα σκηνικό στημένο από τον Παπανδρέου! Είπε, μεταξύ άλλων σε τηλεοπτικές δηλώσεις του, ότι ένιωσε εκείνη τη μέρα σαν τους βουλευτές της ΕΔΑ που, όπου κι αν πήγαιναν εκείνη την εποχή, τους παρακολουθούσαν οι παρακρατικοί. Η διαστροφή της διαστροφής. Τι σχέση θα μπορούσε να έχει ο Βενιζέλος με την ΕΔΑ;
Με αφορμή αυτά κι αυτά ο Τηλέμαχος Χυτήρης του είπε δυο κουβέντες: «Ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει πάρει σβάρνα όλα τα κανάλια και όλες τις εκπομπές τις τελευταίες ημέρες. Και τι δεν έχει πει! Βάλλει κατά του ΠΑΣΟΚ, της ιστορίας του, κατά των στελεχών του ΠΑΣΟΚ και, βεβαίως, κατά του Γιώργου Παπανδρέου. Ολοι και όλα τού φταίνε. Μόνο ο ίδιος μένει απ' έξω. Βλέπει παντού εχθρούς και ο ίδιος είναι θύμα». Μου θυμίζει ο Βενιζέλος τον Καραμανλή και τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που ενώ γνωρίζουν πώς έχουν τα πράγματα, αυτοί λένε τα δικά τους για να δημιουργήσουν "κλίμα". Κατάφερε ο αθεόφοβος να συνδέσει την περίπτωσή του με μια σκοτεινή περίοδο της νεοελληνικής ιστορίας - τι δουλειά έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο;
Ακόμη κι ο Νίκος Αθανασάκης αναγκάστηκε να κάνει δηλώσεις, γιατί πλέον ο Βενιζέλος έχει ξεπεράσει τα όρια της ευπρέπειας: «Τόσες μέρες μετά το συγκεκριμένο γεγονός, ο Βαγγέλης Βενιζέλος αποδίδει στο "επίσημο ΠΑΣΟΚ", σε μένα προσωπικά, τον γενικό διευθυντή και τον πρόεδρο, "στήσιμο σκηνικού" και "υπόθαλψη παράνομων και βάρβαρων" συμπεριφορών, με αναφορές στις προεκλογικές συγκεντρώσεις των βουλευτών της ΕΔΑ στη δεκαετία του '60, την "Καρφίτσα" και λοιπά παρόμοια. Λυπούμαι, πραγματικά, που ο Β. Βενιζέλος καταφεύγει σε πλήρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας με αυτές τις απαράδεκτες δηλώσεις», συμπλήρωσε. Ο Ν. Αθανασάκης υποστήριξε ότι ο Βενιζέλος αποδίδει, με ιδιαίτερη ευκολία, προθέσεις και χαρακτηρισμούς που γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, προσβάλλοντας στελέχη και μέλη με την ίδια ευκολία με την οποία μιλάει. «Κατασκευάζοντας φαντάσματα δεν ξεφεύγεις από τις πραγματικότητες και η διαστρέβλωση της αλήθειας τελικά δεν βοήθησε ποτέ κανέναν. Ειλικρινά, λυπούμαι!»
Ο Βενιζέλος έχει αναγάγει τις ύβρεις και τις προσβολές σε "πολιτική" επιχειρηματολογία. Έτσι θέλει να πιστεύει ότι είναι. Δεν είναι η ψυχολογία της υστερίας, αλλά ένα κράμα ιδεοληψίας και τυφλής φανατισμένης προσωπολατρείας στον... εαυτό του. Επιζητεί πάση θυσία να κερδίσει την προεδρική καρέκλα του ΠΑΣΟΚ για να γίνει, καθώς νομίζει, πρωθυπουργός. Είναι ένας άγριος εγωτισμός που συνοδεύεται από τη μισαλλοδοξία εκείνου που δεν ορρωδεί προ ουδενός...

Θα προσθέσω κι ένα χρήσιμο απόσπασμα που το έβαλε στο διδίκτυο κάποιος "ανώνυμος" και το λέω αυτό διότι δεν έχω το χρόνο να το διασταυρώσω, αλλά αφού φαίνεται η πηγή ο καθένας που ενδιαφέρεται ας ψάξει. Πρόκειται για τη γνώμη του συνταγματολόγου Αριστόβουλου Μάνεση για τον Ευάγγελο Βενιζέλο στο πλαίσιο σύγκρουσής τους για τα περιβόητα πολύχρωμα ψηφοδέλτια της εκλογής Σαρτζετάκη:

«Επιστημολογικά αμοραλιστής» που «αυτάρεσκα φθέγγεται με δοκησίσοφο ύφος, υποβιβάζει το επίπεδο της συζήτησης και προδίδει ένδεια επιστημονικών επιχειρημάτων.» «Δεν μπορώ να αποσιωπήσω πόσο απογοητευτικά με αιφνιδίασε η «απάντηση» του κ. Βενιζέλου. Διότι το γεγονός ότι υπήρξε μαθητής μου με έκανε να ελπίζω ότι θα μπορούσα να αναμείνω εκ μέρους του περισσότερο μέτρο στην προπέτεια και ολιγότερη μετριότητα στα νομικά του.» (Νομικό Βήμα, Τόμος 40, 1992)