Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Antony Molho: Πειθαρχία – Διαφωνία - Προσποίηση

Antony Molho: Πειθαρχία – Διαφωνία - Προσποίηση (θα γίνει στα αγγλικά με ταυτόχρονη μετάφραση) Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013 Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Αμφιθέατρο "Λεωνίδας Ζέρβας", 19:00 (Λεωφ. Βασιλέως Κωνσταντίνου 48, Αθήνα)

Ο Aντώνης Μόλχο, ομότιμος καθηγητής Ιστορίας και Πολιτισμού (Brown University και European University Institute) είναι ένας Έλληνας ιστορικός που έχει διακριθεί στον διεθνή επιστημονικό χώρο για το έργο του πάνω στην ευρωπαϊκή ιστορία κατά τον ύστερο μεσαίωνα και την πρώιμη νεότερη περίοδο που τονενδιαφέρει η μελέτη του παρελθόντος μέσα από την ιστοριογραφία και τη φιλοσοφία. Έχει τιμηθεί με ευρωπαϊκά και αμερικανικά βραβεία, με τελευταίο το Διεθνές βραβείο Galileo Galilei του 2011 ενώ το 2012 εκλέχτηκε μέλος στην Accademia Europea.

Η οικονομική και κοινωνική ιστορία της Φλωρεντίας και της Μεσογείου αποτέλεσε κεντρικό τόπο στις σπουδές του. Παράλληλα, μελετά την ιστορία και την ιστοριογραφία της οικογένειας, όπου, μεταξύ άλλων, σημειώνεται το γνωστό έργο του Marriage Alliancein Late Medieval and Early Modern Florence, Harvard University Press 1994, το άρθρο με τον Diogo Curto, “Les Réseaux Marchandsà l’ Epoque Moderne,” Annales E.S. C., 58 (2003). Επίσης είναι επιμελητής δύο σημαντικών τόμων, ο ένας με τον Gordon Wood, Imagined Histories (1998) και ο άλλος με τον Diogo Curto, Finding Europe (2007); Firenze nel Quattrocento, 2 vols(2006, 2008).

Στη διάλεξή του ο Aντώνης Μόλχο θα διερευνήσει ζητήματα της πρώιμης νεωτερικότητας, δηλαδή πριν από τον διαφωτισμό και ιδιαίτερα πριν από τη γαλλική επανάσταση, όταν η διαφάνεια αναδείχτηκε ως βασικό συστατικό των δημοκρατικών κοινωνιών και η απόκρυψη συνδέθηκε με την απολυταρχίία. Η υπόθεση που μελετά ο ομιλητής μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα αφορά στη διαφορετικότητα και στη διατήρηση της αυθεντικής ταυτότητάς τους είτε θρησκευτικής, είτε φυλετικής, μέσω της απόκρυψής της, κατά τον 16ο και 17ο αιώνα

Τρίτη 15 Οκτωβρίου 2013

Κοινό κεντροαριστερό φορέα προτείνουν 58 προσωπικότητες


  • Θα συστεγάσει δυνάμεις χωρίς τη διάλυση υπαρχόντων κομμάτων -συλλογικοτήτων
 Κοινό κεντροαριστερό φορέα προτείνουν 58 προσωπικότητες


Πρόταση για τη δημιουργία ενός κοινού πολιτικού φορέα της κεντροαριστεράς, ο οποίος θα συστεγάσει δυνάμεις χωρίς να απαιτήσει τη διάλυση των υπαρχόντων κομμάτων και συλλογικοτήτων, περιλαμβάνει το κείμενο των, τελικώς, 58 προσωπικοτήτων που το υπογράφουν.

Η έκκληση για την ανασυγκρότηση του χώρου απευθύνεται στις δυνάμεις της ευρύτερης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, στο ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τις δυνάμεις της οικολογίας, της αυτοδιοίκησης, τις πολιτικές και κοινωνικές  συλλογικότητες και  προσωπικότητες.

 Επιπλέον συνοδεύεται από την πρόταση να συγκληθεί το προσεχές διάστημα μια Ιδρυτική Συνέλευση, με συμφωνημένες διαδικασίες, ώστε αφενός να συσταθεί ο κοινός φορέας και αφετέρου να υπάρξει επεξεργασία για το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, με προτεραιότητα στο πρόγραμμα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Η επιρροή της Χρυσής Αυγής


Υπάρχει ένας συνδυασμός οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών παραγόντων που εξηγεί την εκπληκτική άνοδο της ΧΑ και την ακόμα πιο εκπληκτική διατήρηση της επιρροής της σε έναν μεγάλο αριθμό πολιτών - ακόμα και μετά την ανακάλυψη στοιχείων σχετικά με τον εγκληματικό χαρακτήρα της οργάνωσης.

Η κοινωνικο-οικονομική διάσταση
Το ότι η οικονομική κρίση, η φτωχοποίηση και η μαζική ανεργία χτύπησαν κυρίως τα λαϊκά στρώματα και τη μικρομεσαία τάξη είναι ένας προφανής παράγοντας που εξηγεί την οργή αυτού του κόσμου εναντίον του κατεστημένου και όλων αυτών που πρόφτασαν να στείλουν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό. Ο συνδυασμός της οικονομικής κρίσης με το μεταναστευτικό πρόβλημα που το διαλυμένο κράτος στάθηκε ανίκανο να χειριστεί αποτελεσματικά είναι ένας άλλος προφανής λόγος για τη στροφή ενός μέρους των λαϊκών στρωμάτων προς την άκρα Δεξιά. Η Ελλάδα έχει, αναλογικά με τον πληθυσμό της, το υψηλότερο ποσοστό μεταναστών στην Ευρώπη.

Εκλογική ανοχή ή στάση αναμονής;


Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρείται μια υπερπαραγωγή δημοσκοπικών ερευνών λόγω των εξελίξεων στην υπόθεση της Χρυσής Αυγής (ΧΑ). Κρύβεται άραγε κάποια διάθεση απλοποίησης πίσω από την ερμηνεία των δημοσκοπικών δεδομένων, ότι δηλαδή ένα κομμάτι της κοινωνίας επιδεικνύει αδικαιολόγητη ανοχή απέναντι στη ΧΑ; Ή μήπως η ανάλυση αυτή αποτυπώνει τις διαθέσεις μερίδας του εκλογικού σώματος, η οποία έχει αποξενωθεί από τους δημοκρατικούς θεσμούς παραμένοντας ασυγκίνητη από τις σοκαριστικές αποκαλύψεις για τη δράση της ΧΑ; Παρακάτω θα αναπτύξουμε ορισμένες αναλυτικές κατευθύνσεις που βοηθούν να σκεφθούμε νηφάλια απαντήσεις στην ερώτηση.

Οι διανοούμενοι της Χρυσής Αυγής


Ενδεχομένως οι τελευταίες δικαστικές επεμβάσεις όσον αφορά τη Χρυσή Αυγή (ΧΑ) να προοιωνίζονται κάτι θετικό, ωστόσο είναι καιρός επίσης να συνειδητοποιήσουμε πως αυτό το νεοναζιστικό μόρφωμα δεν είναι μόνο ό,τι φαίνεται, ούτε πρόκειται για μια συνηθισμένη εγκληματική οργάνωση που θα πάψει να υφίσταται αν φυλακισθούν τα ηγετικά στελέχη, τα πρωτοπαλίκαρα και οι πυρηνάρχες. Ούτε και είναι εύκολο να πεισθούν και οι 425.792 ψηφοφόροι της ότι έκαναν λάθος.

Τα συνήθη επιχειρήματα ότι εμείς είμαστε δημοκράτες, αυτοί όχι, ότι εμείς είμαστε στη σωστή μεριά, εκείνοι στη λάθος, δεν πιάνουν πάντοτε. Αν μάλιστα προστεθεί και η θεωρία των δύο άκρων, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη δυσκολότερα. Για τούτο όσοι πραγματικά ενδιαφερόμαστε για τον τόπο (ανεξάρτητα από τις όποιες πολιτικές μας προτιμήσεις) οφείλουμε να σταθούμε απέναντι στο φαινόμενο της ΧΑ και να δείξουμε, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι η ΧΑ δεν είναι ένα ακραίο πολιτικό κόμμα· είναι απειλή και όνειδος για την Ελλάδα. Πρέπει να παρουσιάσουμε τεκμήρια (που δεν θα καταρρίψει κανένα δικαστήριο) ότι η ΧΑ, όπως προβάλλεται από τα στελέχη και τους οπαδούς της, είναι το ίδιο το αποτρόπαιο πρόσωπο της βαρβαρότητας.

Πόσο θα ζήσουμε ακόμη με το τέρας;

ΤΟ ΒΗΜΑ: 13/10/2013
Νέες Εποχές: Πόσο θα ζήσουμε ακόμη με το τέρας;
Χρυσαυγίτικο κιτς σε στυλ εθνικοσοσιαλιστικό


Τα κόμματα απέτυχαν, οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία, διασύρθηκαν και το πολιτικό οικοδόμημα της μεταπολίτευσης κατέρρευσε. Η κοινωνία ένιωσε εξαπατημένη, κάποιοι αφέθηκαν να σαγηνευτούν από τη μισάνθρωπη ρητορική της Χρυσής Αυγής και η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με το τέρας. Και τώρα, που η πολιτεία ασθμαίνουσα και «λερωμένη» από το αίμα αθώων αποφάσισε να αντιδράσει, τι; Αρκούν οι προφυλακίσεις ή και οι καταδίκες στελεχών της ΧΑ για να πούμε «εφιάλτης ήταν και ξυπνήσαμε»; Ή μήπως το δηλητήριο των νεοναζιστών εμπότισε τόσο βαθιά τον κοινωνικό ιστό που θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε για καιρό ακόμη με το καρκίνωμα; Παρ' ότι η μορφή του τέρατος είναι πλέον γνωστή, η οικονομική κρίση, η μετανάστευση και η απαξίωση του πολιτικού συστήματος φαίνεται ότι ακόμη το τρέφουν.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Η επιρροή της Χρυσής Αυγής 
Εκλογική ανοχή ή στάση αναμονής; 
Οι διανοούμενοι της Χρυσής Αυγής 

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2013

Λίντια Αμίρ: Η φιλοσοφία είναι μια τεράστια κωμωδία

Μποζανίνου Τάνια, ΤΟ ΒΗΜΑ: 18/08/2013
Λίντια Αμίρ: Η φιλοσοφία είναι μια τεράστια κωμωδία



 
«Αντίθετα προς την επικρατούσα άποψη, το χιούμορ έχει μεγάλη σχέση με τη φιλοσοφία» λέει η Λίντια Αμίρ που διδάσκει Φιλοσοφία στο Ισραήλ, στο Ελσίνκι και στο Πανεπιστήμιο Ταφτς της Βοστώνης, ενώ στο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας στην Αθήνα εκφώνησε ομιλία με θέμα «Το χιούμορ στη φιλοσοφία». «Ο καλύτερος τρόπος για να καταπιαστούμε με τις αξίες είναι μέσω του γέλιου - διδάσκοντας στους ανθρώπους να γελούν διαφορετικά. Η κοινωνία μάς διδάσκει με τι να γελάμε και η φιλοσοφία ασκεί κριτική στο γέλιο της κοινωνίας».

«Είναι το χιούμορ πηγαίο;»
τη ρωτάμε. «Ακόμη και το γέλιο νομίζουμε ότι είναι αυθόρμητο. Αλλά η παιδεία αλλάζει τις αξίες με τις οποίες γελάμε». Της ζητούμε μια ανάλυση για το χιούμορ στη σημερινή κοινωνία. «Δίνουμε υπερβολική έμφαση στα αστεία, στα καλαμπούρια και έχουμε επηρεαστεί υπερβολικά από τις αμερικανικές χιουμοριστικές τηλεοπτικές σειρές (τις sitcom) στις οποίες το χιούμορ είναι μηχανικό, μας λένε ουσιαστικά πότε να γελάσουμε» απαντά η κυρία Αμίρ, της οποίας το τελευταίο βιβλίο «Humor and the Good Life» («Το χιούμορ και η καλή ζωή») θα κυκλοφορήσει το 2014.