Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2007

Κήνσορες… πληρωμένοι!

Left Handed,Leaving,Sign,Street,Road,Danger,Warning Sign,Warning Symbol,Direction,Instructions,Advice,Arrow,Aiming,Acute Angle,Pointing,Topics,far,Freedom,right,Election,Protest

Φυλάξου... αριστερά!

Πληρωμένοι πανεπιστημιακοί κονδυλοφόροι γράφουν στο «Βήμα» για τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ και το διαγράφουν από τα δελτάρια της πολιτικής ιστορίας. Ως «απόψεις πανεπιστημιακών» αναφέρονται στο εισαγωγικό του αφιερώματος «Η ιδεολογική ταυτότητα του ΠΑΣΟΚ και η στροφή προς τα αριστερά». Πρόκειται για πανεπιστημιακούς που είναι τακτικοί επ’ αμοιβή συνεργάτες του «Βήματος» - γι’ αυτό και τους λέμε «πληρωμένους». Εάν δεν πληρώνονται, να το δηλώσουν και τότε θα δω με άλλη ματιά τις απόψεις τους που υποτίθεται ότι πηγάζουν από το εργαστήριο των πολυκύμαντων σκέψεών τους.

Με μεγαλειώδεις απλές προτάσεις ο Γιώργης Γιατρομανωλάκης αποφαίνεται πομπωδώς («Η ατελεύτητη εκδρομή του ΠαΣοΚ», «Το Βήμα», 18/11/2007): «Το ΠαΣοΚ δεν υπήρξε ποτέ αριστερό κόμμα ούτε θα μπορούσε να είναι…»! Εγώ για την ώρα, το μόνο που θα μπορούσα να σημειώσω πάνω σε αυτό το απόφθεγμα, είναι ότι υπάρχει μια γκρίζα ζώνη ανάμεσα στην επιστήμη της κλασικής φιλολογίας την οποία υπηρετεί ο καθηγητής Γιατρομανωλάκης και στις πολιτικές θέσεις του ενός ή του άλλου κόμματος. Από τη στιγμή που ο καθηγητής λειτουργεί ως συνήγορος της γραμμής ενός εκδοτικού συγκροτήματος, αρχίζω να αμφιβάλλω για την ανιδιοτέλεια των σκέψεων και τη δυναμική των επιχειρημάτων του. Η λεγόμενη «στρατευμένη συνηγορία» αναιρεί την ιδιότητα του «ανεξάρτητου επιστήμονα».

Εγώ δεν βγαίνω ως αυτόκλητος υπερασπιστής του ΠΑΣΟΚ, αλλά ως αριστερός που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετέχω στην πολιτική, κοντά στον «κεντροαριστερό» Ανδρέα Παπανδρέου της προδικτατορικής περιόδου (τότε ήμουν μαθητής του Λυκείου και στις γραμμές της ΕΔΗΝ Πατησίων) και στο Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα από την ημέρα της ίδρυσής του. Συνεπώς υπερασπίζομαι καταρχήν τη δική μου πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση και, φυσικά, την τοποθέτηση του πολιτικού χώρου που αποτέλεσε το «όχημα» για να αλλάξουμε (όσο την αλλάξανε και νομίζω προς το καλύτερο) την ελληνική κοινωνία.

Ας διαβάσουμε μαζί την ιδρυτική διακήρυξη βασικών αρχών και στόχων: Ποιος ήταν ο βασικός στόχος του ΠΑΣΟΚ; Να δημιουργήσει μια πολιτεία απαλλαγμένη από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, απαλλαγμένη από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτεία ταγμένης στην προστασία του Έθνους και στην υπηρεσία του Λαού. Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σε όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν. Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία, σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας. […] Η κοινωνική απελευθέρωση, ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός, αποτελεί το θεμέλιο λίθο του Κινήματός μας. Για να απολαμβάνει ο αγρότης το προϊόν του ιδρώτα του και της γης του, για να απολαμβάνει ο εργάτης, ο βιοτέχνης, ο μισθωτός, ο υπάλληλος, ο απλός Έλληνας, το προϊόν του μόχθου του. Για να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά η εντυπωσιακή εισοδηματική ανισότητα ανάμεσα σε γεωγραφικές περιφέρειες και κοινωνικά στρώματα που χαρακτηρίζει τη σύγχρονη Ελλάδα. Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για να συμμετέχει ενεργά ο λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της χώρας. Για να εξασφαλιστεί η εργασία και η κατοικία σε όλους τους Έλληνες. Για να καταργηθούν τα προνόμια των λίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη. Για να προστατευτούν η μητέρα, το παιδί, τα γερατειά. Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και η οικονομική ισότητα των δύο φύλων. Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων…

Όλα αυτά δεν σημαίνουν «αριστερά»; Ή... σύμφωνα με τον κ. Γιατρομανωλάκη, τι σημαίνουν; Δεν χρειάζονται οι ιερεμιάδες για το τι ακολούθησε. Είναι σαφές ότι το συντεταγμένο ΠΑΣΟΚ πάλεψε και εν τινι μέτρω κατάφερε να πετύχει πολλά. Σε τελευταία ανάλυση τι σημαίνει «αριστερά»; Μήπως είναι καμιά κονσέρβα που δεν κατάφερε το ΠΑΣΟΚ να την ανοίξει;

Και για ποιο λόγο να λέγονται «αριστερά» εκείνες οι δυνάμεις που συνεργάστηκαν με τη «δεξιά» την περίοδο του 1989 και επιχείρησαν να κλείσουν στη φυλακή τον Ανδρέα Παπανδρέου, χαρακτηρίζοντας συλλήβδην όλους τους οπαδούς και ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ ως «κλέφτες»; Τι είναι εκείνο που χαρακτηρίζει κάποιον «αριστερό» ή έναν οποιοδήποτε πολιτικό φορές ως «αριστερό».

Μήπως είναι η σφραγίδα που κρατάει το ΚΚΕ, μήπως είναι οι δηλώσεις των «αναθεωρητών» που καυχώνται από την εποχή της διάσπασης ότι δεν είναι δογματικοί, μήπως είναι οι δηλώσεις του κάθε διανοούμενου του σαλονιού ότι «αριστερός» είναι εκείνος που συνεργάζεται με τη «δεξιά» και πολεμάει το ΠΑΣΟΚ;

Οι απόψεις του κάθε πανεπιστημιακού που αποφαίνεται για την «αριστεροσύνη» του ΠΑΣΟΚ δεν πλασάρονται ως απόψεις με πολιτική βάση και προσανατολισμό αλλά ως απόψεις που πρέπει να επιβληθούν ως αλήθειες! Απλώς νιώθω ότι η επιχειρηματολογία των πανεπιστημιακών –που διαβάζω με ενδιαφέρον άλλα κείμενά τους σχετικά με την επιστήμη τους–, για να ξεθεμελιώσουν το «αριστερό» προφίλ του ΠΑΣΟΚ είναι μια επιχειρηματολογία τετριμμένη που προσπαθεί να αποδείξει μια προκαθορισμένη αλήθεια, τη δική τους αλήθεια, που περισσότερο φαίνεται θεολογική. Οι αντι-ΠΑΣΟΚικές εμμονές δεν υπάρχει περίπτωση να βοηθήσουν στην εξήγηση ενός πολιτικού φαινομένου.

Ο προσανατολισμός της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ σε όλα τα μεγάλα εθνικά, κοινωνικά, οικονομικά, πολιτιστικά και θεσμικά προβλήματα του λαού ήταν σαφής και συγκεκριμένος. Ενεργά αδέσμευτη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που προώθησε την εθνική ανεξαρτησία, ανάληψη σταυροφορίας για την αποκλιμάκωση της έντασης και την εμπέδωση της ειρήνης, ενίσχυση και υποστήριξη των δημοκρατικών θεσμών με νέες μορφές λαϊκής συμμετοχής και πρωτοβουλίας, οργάνωσης και κινητοποίησης, μέσα στα πλαίσια του αποκεντρωμένου δημοκρατικού προγραμματισμού και στο σχεδιασμό και στην υλοποίησή του, για τη δημιουργία νέων παραγωγικών και κοινωνικών σχέσεων. Δεν θα κάνω εδώ απολογισμό, αλλά ακροθιγώς υπογραμμίζω ορισμένα στοιχεία μιας πολιτικής που αλλού απέδωσε και αλλού δεν απέδωσε. Άλλωστε το ΠΑΣΟΚ δεν ήταν ποτέ δογματικό.

Τον Οκτώβριο του 1975 ένα άρθρο του Ανδρέα με τίτλο «Ο Μαρξ, ο Λένιν και η δικτατορία του προλεταριάτου», που το είχα δημοσιεύσει στο περιοδικό της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ «Αγωνιστής» (τότε ήμουν διευθυντής του περιοδικού), μας είχε δώσει την πίστη ότι συμβάλλουμε στο ξεκαθάρισμα των σχέσεών μας με το λενινισμό, διότι πολλοί σύντροφοι είχαν μπλεχτεί τότε στα γρανάζια μιας σύγχυσης κι έπρεπε να γίνει σαφές ότι η διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη δεν συμβιβαζόταν με το λενινισμό, τόσο στη θεωρία όσο και στο πλάνο της πολιτικής πρακτικής. Ο Ανδρέας, λοιπόν, μας έδωσε υλικό. Ξεκαθάρισε αυτονόητα πράγματα με απλά λόγια:

Ο Λένιν σα θεωρητικός και πολιτικός έθεσε τα θεμέλια τόσο του «δημοκρατικού συγκεντρωτισμού» όσο και της «δικτατορίας της κομματικής γραφειοκρατίας». Και αποτελεί έτσι αναπόσπαστο τμήμα μιας ιστορικής εξέλιξης που κάθε άλλο παρά δικαιώνει το όραμα του Μαρξ. Για το ΠΑΣΟΚ, τόσο η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας όσο και η έννοια της κοινωνικής απελευθέρωσης έρχονται σε άμεση και αμείλικτη αντίθεση τόσο με την παντοδυναμία οποιασδήποτε φωτισμένης πρωτοπορίας, όσο και με την υποταγή του εργαζόμενου λαού σε νέους άρχοντες – όποιοι κι αν είναι αυτοί.

Το γεγονός, λοιπόν, ότι δεν ήμασταν «λενινιστές», αυτό δεν σήμαινε συγχρόνως ότι δεν ήμασταν και «αριστεροί». Διότι πού ακούστηκε να λέγεσαι "αριστερός" εφόσον ήσουν και λενινιστής!

Ωστόσο, το άρθρο αυτό του Ανδρέα, είχε τότε ενοχλήσει τους ινστρούκτορες του ΚΚΕ. Μάλιστα δε ο Ανδρουλάκης από τον «Οδηγητή» έκανε το κήρυγμά του, διαδηλώνοντας πως αυτός και οι σύντροφοί του είναι οι μοναδικοί φορείς της μαρξιστικής σκέψης και αναγνωρίζοντας για τον εαυτό τους το… αλάθητο! Έγραψε, τότε, λοιπόν, ότι «μόνο με την παρέμβαση του Κομμουνιστικού Κόμματος, του φορέα της σοσιαλιστικής ιδεολογίας, το αυθόρμητο ανυψώνεται ως το επίπεδο του συνειδητού». Ξεκινώντας μ’ αυτή την προϋπόθεση φυσικό ήταν να θεωρεί όλους τους άλλους σαν «αιρετικούς», «μικροαστούς», «τελευταία προγεφυρώματα της αντίδρασης» και άλλα ηχηρά παρόμοια. Κι εμείς, από τον «Αγωνιστή» γράφαμε ότι, μη διεκδικώντας κανένα αλάθητο, μη αναγνωρίζοντας καμιά μαρξιστική αγία έδρα, αναλύουμε με επιστημονικό τρόπο και σύμφωνα με τις αρχές του διαλεκτικού υλισμού την πνευματική παράδοση των κλασικών και τη μέχρι σήμερα ιστορική εμπειρία για να προχωρήσουμε στη σύνθεση των θέσεών μας που έχουν να λύσουν τα σύγχρονα προβλήματα του κινήματος των εργαζομένων και της μεταβατικής περιόδου. Δεν είχαμε ούτε έχουμε να μοιράσουμε τίποτα με καμιά τάση ή «σχολή» της παραδοσιακής ή της νέας αριστεράς, αλλά αντιμετωπίζουμε κριτικά τις θέσεις και τα συμπεράσματά τους.

Το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα στη συνέχεια είναι ένα άλλο ζήτημα και όχι του παρόντος σημειώματος. Κύριε Γιατρομανωλάκη, το ΠΑΣΟΚ υπήρξε αριστερό κόμμα και θα μπορούσε να είναι και τώρα...

Θα υπάρξει και συνέχεια. Πάνω στα άρθρα του Α. Πανταζόπουλου "Χωρίς ταυτότητα" και του Γ. Βώκου «Το ζήτημα είναι ότι δεν ξέρουμε κατά πού βρίσκεται η Αριστερά. Ίσως να είναι μόνο θέμα προσανατολισμού»

ΕΣΗΕΑ: ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

[Ας βγάλουν οι εκδότες εφημερίδες εκείνη την ημέρα - ΠΡΕΠΕΙ όμως να είναι ΛΕΥΚΕΣ! ]

Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ καλεί όλους τους δημοσιογράφους που εργάζονται στις εφημερίδες, τους ραδιοφωνικούς σταθμούς, ιδιωτικούς και δημοτικούς, το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδας, την ΕΡΤ και τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, την τηλεόραση της Βουλής, τα Γραφεία Τύπου, το Δημόσιο, το ΑΠΕ και το ΜΠΕ, να συμμετάσχουν μαζικά και μαχητικά στην 24ωρη απεργία της Τρίτης 27 Νοεμβρίου 2007.
Καλούμε όλους τους συναδέλφους, μέλη και μη μέλη των Ενώσεων Συντακτών και όλους τους εργαζόμενους στον Τύπο και τα ΜΜΕ, να πάρουν μέρος μαζικά στη συγκέντρωση, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2007, στις 11 π.μ., έξω από τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας και Βουκουρεστίου). Ολοι μαζί θα διαμαρτυρηθούμε για τις αποφάσεις της κυβέρνησης, που στρέφονται εναντίον των Ταμείων του Τύπου.

Κατά τη διάρκεια της απεργίας:

  • Δε θα μεταδοθεί κανένα δελτίο ειδήσεων και καμία δημοσιογραφική και ενημερωτική εκπομπή από το εσωτερικό ή το εξωτερικό. Το ίδιο ισχύει και για τις ενημερωτικές εκπομπές, που είναι εξωτερικές παραγωγές της ΕΡΤ και των ιδιωτικών ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών, καθώς και για τους συναδέλφους που απασχολούνται σε αυτές.
  • Δε θα εκδοθεί κανένα Δελτίο Τύπου και οι συντάκτες δεν θα παραστούν σε καμία συνάντηση, συνέντευξη ή briefing.
  • Την Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου δε θα κυκλοφορήσει καμία εφημερίδα, πρωινή, απογευματινή, πολιτική, οικονομική, αθλητική ή free press.
Τα ρεπό των συναδέλφων, που έχουν προγραμματιστεί για τις 27/11/2007, θα πραγματοποιηθούν άλλη ημέρα της εβδομάδας, με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων. Το προσωπικό ασφαλείας θα απασχοληθεί μόνο για τη μετάδοση εκτάκτων και ιδιαιτέρως σημαντικών γεγονότων, που ενδιαφέρουν το κοινωνικό σύνολο. Η σπουδαιότητα του γεγονότος θα κρίνεται κάθε φορά από το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Σε κάθε περίπτωση, για την κάθε μετάδοση απαιτείται προηγούμενη άδεια του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και σε ενδεχόμενη μετάδοση θα αναφέρεται ρητά η άδεια (εφόσον δίνεται).
Στην απεργία σύμφωνα με το άρθρο 20 του Ν. 1264/1982 συμμετέχουν και τα μη μέλη της ΕΣΗΕΑ. Το Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ καλεί όλους τους δημοσιογράφους να περιφρουρήσουν την απεργία, ώστε να εξασφαλιστεί η επιτυχία της. Από την απεργία εξαιρούνται μόνο οι δημοσιογράφοι, που θα καλύψουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις.

ΤΣΙΦΛΙΚΙ ΤΗΣ ΝΔ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΗ!

Εκρηξη Πάγκαλου

«Ποτέ άλλοτε δεν είχαμε καταντήσει έτσι. Ήλπιζα ότι η κ. Μπενάκη-Ψαρούδα ήταν ο πάτος, αλλά δυστυχώς δεν ήταν ο πάτος, υπάρχουν και χειρότερα. Χθες ο κ. Νεράντζης, ο διαβόητος πλέον κύριος Νεράντζης, κράτησε τη συνεδρίαση μέχρι τις 7 για να διαρρεύσουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και να μην είναι δυνατόν να γίνει η πρόταση και η ονομαστική ψηφοφορία. Παρόλα αυτά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κάθισαν εκεί επί 9 ώρες στα έδρανα της Βουλής και πέτυχαν τον στόχο τους», είπε ο Θόδωρος Πάγκαλος σε δηλώσεις του στο ραδιοσταθμό Αlpha 989, αναφερόμενος στην προχθεσινή συνεδρίαση της Βουλής.

«Το ΠΑΣΟΚ -σημείωσε ο Θ. Πάγκαλος- πέτυχε κάτι που κανείς δεν σχολιάζει. Μια σπανιότατη κοινή στάση Συνασπισμού και ΠΑΣΟΚ, κοινή πρόταση ψηφοφορίας επί της σκανδαλώδους διάταξης με την οποία ο κ. Αλογοσκούφης επιδοτεί την Alpha Bank για λόγους που κανείς δεν γνωρίζει με 1 δισ. ευρώ και αυτή η κοινή ψηφοφορία θα γίνει την Τρίτη, γιατί χθες η ΝΔ δεν είχε πλειοψηφία στη Βουλή και επαίσχυντα, με τα βρακιά κάτω, σηκώθηκαν και έφυγαν από τη Βουλή και διέκοψαν τη συνεδρίαση για να κάνουν την ψηφοφορία την Τρίτη. Αυτό το πέτυχε το ΠΑΣΟΚ μαζί με τον Συνασπισμό με μια πρόταση που είχαμε υπογράψει από κοινού».

Αλλά ο Πάγκαλος αναφέρθηκε και στη στάση μερίδας του Τύπου που κάνει συνά λόγο για απουσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τη «μάχη» του Ασφαλιστικού. Κι έτσι στο στόχαστρο του Πάγκαλου βρέθηκε η εφημερίδα «Το Βήμα», την οποία κατηγόρησε για απόπειρα ανάμειξης στα εσωτερικά ενός κόμματος με τρόπο πρωτοφανή για την ελληνική δημοσιογραφία.

«Βεβαίως μια εφημερίδα έχει πολιτικές απόψεις... και οι δημοσιογράφοι έχουν πολιτικές απόψεις, αλλά τέτοιου είδους ανάμειξη στα εσωτερικά ενός κόμματος και προσπάθεια δημιουργίας πραξικοπήματος για την επιβολή ηγεσίας, ποτέ δεν έχει σημειωθεί στα ελληνικά πολιτικά πράγματα. Η παρέμβαση των συγκροτημάτων αυτών στα εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, θυμίζει ’65 και το ΄89»...
Είναι φανερό ότι ο Πάγκαλος έθιξε το τεράστιο ζήτημα του "πολέμου" που γίνεται προς το ΠΑΣΟΚ από ορισμένες εφημερίδες, όχι αντιπολιτευτικές, αλλά υποτίθεται της... συμπολίτευσης! Επ' αυτού τι έχουν να πουν οι διάφοροι πρετεντέρηδες που ακούνε μονάχα τη δική τους φωνή ή τη φωνή του κυρίου τους; Η προσπάθειά τους να μηδενίσουν την καθημερινή πολιτική πρακτική των μελών της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί παρά να στιγματιστεί. Όπως πρέπει να στιγματιστεί η μικροπολιτική τακτική της Νέας Δημοκρατίας να περάσει τα σχέδιά της χωρίς κοινοβουλευτικές μάχες και με διάφορες αλχημείες. ΟΜΩΣ δε νομίζω ότι θα καταφέρει και πολλά πράγματα. Πόσο θα μπορεί να συνεχίζεται αυτή η τακτική της;

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2007

Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Τα απειλητικά σύννεφα τα βλέπουμε - δεν χρειάζεται να μας τα δείχνει κανείς!. Εμείς θέλουμε το ΠΑΣΟΚ να διώξει τα σύννεφα...

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Η πορεία της ελληνικής οικονομίας δεν είναι καθόλου καλή. Απόδειξη, ο τέταρτος συνεχόμενος προϋπολογισμός της κυβέρνησης Καραμανλή, ένας προϋπολογισμός, για τον οποίο, όχι για να είναι ισοσκελισμένος στο τέλος του 2008, αλλά για να κλείσει με ένα έλλειμμα που θα ξεπερνάει το 3% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος, η κυβέρνηση θα πρέπει να αντλήσει από τους Έλληνες φορολογούμενους πάνω από 6 δισεκατομμύρια ευρώ σε φόρους και, μάλιστα, κυρίως έμμεσους φόρους. Και για να μην ξεχνούμε, 6 δισεκατομμύρια ευρώ ισοδυναμούν με πάνω από 2 τρισεκατομμύρια, πάλαι ποτέ, δραχμές.

Β. ΠΕΤΟΥΡΗ: Να σας κάνω μία ερώτηση που αφορά τις αλλαγές που σχεδιάζει η κυβέρνηση στο ασφαλιστικό και ειδικότερα στο Ταμείο της Ένωσης Συντακτών, των Δημοσιογράφων και για τις οποίες η Ένωση ήδη έχει αντιδράσει προκηρύσσοντας κατ’ αρχάς δύο 24ωρες απεργίες. Τη θέση σας!

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Κυρία Πετούρη, για το ΠΑΣΟΚ, πρόκειται για μία νοσηρή και απαράδεκτη προσέγγιση, από την οποία προκύπτει ότι, η κυβέρνηση, όχι μόνο μετατρέπει εκ των πραγμάτων σε ελλειμματικά, Ταμεία, τα οποία αυτή τη στιγμή παρουσιάζουν μία οικονομική ευρωστία, αλλά το κυριότερο είναι η πραγματική της πρόθεση, η οποία αποκαλύφθηκε, να μειώσει τις συντάξεις και να αυξήσει τα όρια ηλικίας, σε αντίθεση με τα όσα έλεγε, πράγμα το οποίο, πρωτίστως βεβαίως, αφορά στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα της χώρας, στους Έλληνες εργαζόμενους.

Γ. ΤΣΑΚΙΡΗΣ: Ποια είναι η πρόταση του ΠΑΣΟΚ απέναντι σε αυτές τις κινήσεις της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό;

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Κύριε Τσακίρη, το ΠΑΣΟΚ έχει τη δυνατότητα και, αυτό δεν είναι υπερβολή, πραγματικά να υποστηρίζει, ότι έχει καταθέσει και, μάλιστα έγκαιρα, προεκλογικά δηλαδή, στον ελληνικό λαό, το πλέον ολοκληρωμένο και το πλέον εμπεριστατωμένο Πρόγραμμα για την επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος. Ένα πρόβλημα, το οποίο είναι μείζον για όλους τους Έλληνες και όλες τις Ελληνίδες και, κυρίως, για τις μελλοντικές γενιές. Ένα Πρόγραμμα, το οποίο έχει κατ’ επανάληψη αναλυθεί, και μέσα στη Βουλή, όταν κατατέθηκε, από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο, τον κ. Πάγκαλο, και στο οποίο περιγράφονται αναλυτικά όλα τα βήματα που, το ΠΑΣΟΚ, μέσα σε ένα κλίμα συναίνεσης –και το τονίζω αυτό– είχε σκοπό να πραγματοποιήσει, για την επίλυση του ασφαλιστικού προβλήματος της χώρας μας.

ΑΓΓ. ΜΟΣΧΟΒΑΣ: Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπανδρέου, θα τοποθετηθεί; Θα επαναφέρει τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή τις επόμενες ημέρες προς την κυβέρνηση; Και γιατί κορυφαία στελέχη σας δε βλέπουμε να βγαίνουν προς τα έξω και να υποστηρίζουν τις απόψεις του ΠΑΣΟΚ ή να επιτίθενται κατά της κυβέρνησης είτε για το ασφαλιστικό είτε για τον προϋπολογισμό;

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, κ. Μόσχοβα, και τα κορυφαία, όπως λέτε, στελέχη του Κινήματος, κατ’ επανάληψη, έχουν αναπτύξει τις θέσεις του Κινήματος, και για το ασφαλιστικό, αλλά και για πολλά από τα θέματα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας και, προφανώς, αυτό θα κάνουν και το προσεχές διάστημα.

Γ. ΠΙΤΤΑΡΑΣ: Θέλω να ρωτήσω, πότε να αναμένουμε αυτές τις ανακοινώσεις-αποφάσεις του κ. Παπανδρέου για τα πρόσωπα που θα στελεχώσουν τα δύο όργανα που εκκρεμούν για την καθημερινή λειτουργία του κόμματος; Και το λέω αυτό, με αφορμή και διάφορα δημοσιεύματα αλλά και συζητήσεις όχι τόσο δημοσίως που γίνονται, ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μπει πάλι σε έναν οργανωτισμό και δεν κάνει αντιπολίτευση.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Θα μου επιτρέψετε να μη συμμεριστώ αυτά που, όπως είπατε, λέγονται, όχι δημοσίως. Το ΠΑΣΟΚ είναι και θα βρίσκεται κάθε μέρα στην πρώτη γραμμή, και της κοινοβουλευτικής, αλλά και της κοινωνικής αντιπολίτευσης. Όσον αφορά το πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας, η απάντηση είναι ότι, τις προσεχείς ημέρες, θα έχετε και θα έχουμε τις αποφάσεις του Προέδρου.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Κύριε εκπρόσωπε, γιατί βρίσκεται εν αδίκω η κυβέρνηση όταν λέει ότι βαδίζει στα χνάρια του Νόμου Ρέππα, ο οποίος είχε προβλέψει ενοποίηση των Ταμείων;

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Γιατί ένας γνώστης, αλλά και ένας απλός αναγνώστης του Νόμου 3029, του Νόμου Ρέππα, όπως λέτε, θα έβγαζε πολύ εύκολα το συμπέρασμα ότι, αυτά τα οποία, είτε ήδη δρομολογεί η κυβέρνηση, είτε πολύ περισσότερο, αποκαλύπτεται, ότι έχει σκοπό να δρομολογήσει, δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τις ρυθμίσεις ενός νόμου, ο οποίος - σας θυμίζω - ήταν προϊόν συναίνεσης εκείνη την εποχή, μεταξύ και των Συνδικάτων, και των εργοδοτών, και βεβαίως, του ίδιου του Υπουργείου και ο οποίος δρομολογούσε εντελώς σε διαφορετική κατεύθυνση τα πράγματα, από αυτήν στην οποία επιχειρεί σήμερα η κυβέρνηση επιχειρεί να τα δρομολογήσει.

ΑΝΔΡ. ΜΑΡΑΘΙΑΣ: Αληθεύει η πληροφορία ότι η κα Κατσέλη θα είναι εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό;

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Ναι, νομίζω ναι. Αλλά δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα, κάντε λίγη υπομονή.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Νομίζω ο κ. Πιτταράς, ρώτησε για τα όργανα του ΠΑΣΟΚ πότε θα ανακοινωθούν...

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: ...τις προσεχείς ημέρες θα ανακοινωθούν.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Δεν ρωτάω αυτό, αυτή η δυστοκία δεν σας αποκόβει από τη δυνατότητα να κάνετε δυναμική αντιπολίτευση;

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Για να απαντήσω στην ερώτησή σας, θα πρέπει να αποδεχθώ το περιεχόμενο του ερωτήματός σας.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Ναι, βέβαια.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Δεν το αποδέχομαι, δεν το αποδεχόμαστε, δεν πρόκειται για καμία δυστοκία, σε καμία απολύτως περίπτωση. Απόδειξη γι’ αυτό θα έχει τις επόμενες ημέρες.

ΑΓΓ. ΜΟΣΧΟΒΑΣ: Όλες αυτές τις μέρες έχουμε ένα μπαράζ ανακοινώσεων από την κυβέρνηση, είτε αφορούν την κατάθεση του προϋπολογισμού, είτε αφορούν τα ασφαλιστικά, είτε αφορούν τον εκλογικό νόμο. Εσείς δε διαπιστώνετε ως εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος, είναι ιδέα μας μόνο, ότι το ΠΑΣΟΚ απουσιάζει από όλη αυτή τη διαδικασία; Ξαναλέω, είτε δια των κορυφαίων του στελεχών, είτε δια του Προέδρου του.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Με καλείτε ξανά, κ. Μόσχοβα, εμμέσως πλην σαφώς, να αποδεχθώ κάτι που, κατά τη γνώμη μας, δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα. Ασφαλιστικό. Μιλάτε και αποδέχεστε ότι η κυβέρνηση κάνει ανακοινώσεις, κι εμείς, ακόμη ψάχνουμε να βρούμε, ποιες είναι οι πραγματικές θέσεις και οι πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης επί του συνόλου του ασφαλιστικού. Τη μία, αποκαλύπτεται ένα κομμάτι από μία συνομιλία που είχε ο υπουργός, ο κ. Μαγγίνας, με κάποιους εκπροσώπους συνδικαλιστών, την άλλη, με μισόλογα στη Βουλή, προσπαθούμε να βγάλουμε με το τσιγκέλι σχεδόν, τι περίπου θέλει να πει. Επί του ασφαλιστικού, μακάρι να υπήρχαν κι άλλα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, που να είχαν καταθέσει θέσεις και ολοκληρωμένες απόψεις, σε ένα ολοκληρωμένο Πρόγραμμα, για την επίλυσή του. Το ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, στο ασφαλιστικό, είναι παρών εδώ και μήνες και, μάλιστα, με τον πιο, θα έλεγε κανείς, υπεύθυνο τρόπο, διότι όλα αυτά, τα έθεσε υπόψη του ελληνικού λαού προεκλογικά, και όχι μετεκλογικά. Για τον εκλογικό νόμο. Έχουμε κατ’ επανάληψη πει, ο Πρόεδρος του Κινήματος, εγώ, με δικές μου ανακοινώσεις, αλλά και άλλα στελέχη του Κινήματος, την άποψη του κόμματός μας. Πιστεύουμε ότι, αυτό που επιχειρεί η κυβέρνηση, αυτή τη στιγμή, ως γνήσιος εκφραστής αυτού του πολιτικού συστήματος, το οποίο όμως έχει πια αποκτήσει απολύτως παρωχημένα, πελατειακά και εξαρτημένα χαρακτηριστικά, είναι η διατήρηση αυτού του συστήματος. Εμείς έχουμε προτάξει αντί αυτού τη δική μας πολιτική άποψη, για την επίτευξη της αυτονομίας της πολιτικής, που είναι η ανάγκη να πάμε σε ένα νέο εκλογικό σύστημα, το οποίο είναι η δημιουργική προσαρμογή του λεγόμενου - που δεν μας αρέσει πια να το αποκαλούμε έτσι, αλλά τέτοιο είναι σε κάθε περίπτωση - γερμανικού μοντέλου. Όσον αφορά τον προϋπολογισμό, έχουμε κατ' επανάληψη τοποθετηθεί στη Βουλή, στη διάρκεια της συζήτησης του προσχεδίου του προϋπολογισμού στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή κι έχουμε αναπτύξει το σύνολο των απόψεών μας, οι οποίες, πραγματικά, δεν νομίζω ότι αφήνουν σε κανέναν το περιθώριο να αισθάνεται ότι, το ΠΑΣΟΚ, δεν έχει τοποθετηθεί επαρκέστατα και επί του σχεδίου του προϋπολογισμού. Άρα, επί όλων των θεμάτων, ακόμη και για την συνταγματική αναθεώρηση, θα προσέθετα, που μπορεί να είναι ένα ζήτημα, το ΠΑΣΟΚ, έχει κατ’ επανάληψη πει τη γνώμη του, η οποία είναι ότι, αυτή η συνταγματική αναθεώρηση, έχει οριστικά και αμετάκλητα τελειώσει.

Γ. ΣΙΔΕΡΗΣ: Εγώ δε θα μακρηγορήσω, απλά επειδή μου κάνει εντύπωση, ακόμη κι αν είναι έτσι όπως τα λέτε, το γεγονός ότι εμείς όντας επαγγελματίες δεν βλέπουμε την παρουσία του ΠΑΣΟΚ, σας προβληματίζει;

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Εγώ δεν θέλω και δεν νομίζω ότι είναι σωστό κανείς να αποδεχθεί αυτό το οποίο ξαφνικά λέτε, ότι δεν βλέπετε την παρουσία του ΠΑΣΟΚ. Και, μάλιστα, όταν η ελληνική κοινωνία έχει πραγματικά «χορτάσει» από πάρα πολύ ΠΑΣΟΚ, το τελευταίο διάστημα. Η πραγματικότητα είναι ότι, το ΠΑΣΟΚ, όχι μόνο βρίσκεται εδώ, αλλά βρίσκεται εδώ υπεύθυνα, με τις δικές του απόψεις και τις δικές του εντελώς διαφορετικές, αλλά ολοκληρωμένες, τεκμηριωμένες και εμπεριστατωμένες προτάσεις, απέναντι σε όλες τις πτυχές της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

ΑΓΓ. ΜΟΣΧΟΒΑΣ: Εγώ επ’ αυτού είδα χθες τον αρμόδιο του ΚΤΕ Οικονομίας, τον κ. Μαγκριώτη, είδα το τετρασέλιδο ενημερωτικό σημείωμα και τη δήλωσή του για τον προϋπολογισμό. Διάβασα μόνο διαπιστώσεις. Επ’ αυτών εγώ δεν είδα κάποια πρόταση. Θα μου πείτε το ΠΑΣΟΚ δεν είναι κυβέρνηση, είναι αντιπολίτευση...

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Το συμπέρασμά σας είναι αυτό.

ΑΓΓ. ΜΟΣΧΟΒΑΣ: Υπήρχε εναλλακτική πρόταση ότι εμείς.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Δηλαδή, όταν λέτε εναλλακτική πρόταση, εννοείτε να καταθέσει το ΠΑΣΟΚ έναν άλλο προϋπολογισμό;

ΑΓΓ. ΜΟΣΧΟΒΑΣ: Εννοώ ότι θα μπορούσε να βρει αυτούς τους πόρους, τα 6,2 δισ. που είπατε κι εσείς στην αρχή, από δω, από δω, κι από δω. Δεν είδα κάποια πρόταση, μόνο διαπιστωτικά και εύκολη κριτική, να το πω έτσι.

Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗΣ: Κύριε Μόσχοβα, σας παραπέμπω στο κυβερνητικό Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, το οποίο διαπνέεται από συγκεκριμένη φιλοσοφία, αλλά και συγκεκριμένη οπτική στα πράγματα, η οποία ουδεμία απολύτως σχέση έχει, με αυτόν τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης Καραμανλή και τη φιλοσοφία του. Και νομίζω ότι δεν υπάρχει καμία αμφιβολία σε κανέναν, για το τι πραγματικά ήθελε και θα μπορούσε να έχει κάνει το ΠΑΣΟΚ, και τι γίνεται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, από την κυβέρνηση Καραμανλή. Όταν δε μιλάτε για τον προϋπολογισμό, είναι προφανές ότι δεν ζητάει κανείς από την αντιπολίτευση να καταθέσει προϋπολογισμό, ούτε ποτέ υπήρξε, σε καμία φάση της ιστορίας της χώρας μας αντιπολίτευση, η οποία να κατέθετε έναν δικό της προϋπολογισμό.

ΣΧΟΛΙΑ: Παρέθεσα για τεχνικούς λόγους τη "συνομιλία" των δημοσιογράφων με τον εκπρόσωπο του ΠΑΣΟΚ, Γιάννη Ραγκούση. Διαπιστώνω ότι οι δημοσιογράφοι κάνουν καλά τη δουλειά τους. Όπως επίσης και ο Γ. Ραγκούσης τη δική του. Το ζήτημα ΟΜΩΣ τίθεται πλέον καθημερινά κι έχει σχέση με τα αντανακλαστικά του ΠΑΣΟΚ. Άλλοι προηγούνται και ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ. Εγώ θέλω ένα ΠΑΣΟΚ μπροστά, δυναμικό, άμεσο, ταχύτατο στις αντιδράσεις του, να μην αφήνει τίποτε αναπάντητο, κι αν τα έχει πει, να τα ξαναπεί, γιατί ο πολίτης έχει ΞΕΧΑΣΕΙ με τέτοια φορμπηχτική καταιγίδα, με τέτοια ακρίβεια, με το φόβο για την αυριανή μέρα κ.λπ. Φίλτατε Ραγκούση (που σ' εκτιμώ, άλλο αν εσύ μερικές φορές πιάνεσαι για κάποιες παραλείψεις...), δεν χρειάζεται να παραπέμπετε πουθενά, δεν χρειάζεται να υπενθυμίζετε τίποτε, και αφού ξεκινάτε από ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ που τις κάνουμε όλοι καθημερινά, εσείς θα πρέπει να έχετε απαντήσεις που να ανοίγουν ορίζοντες. Ο Ρουσσόπουλος είναι το χειρότερο παράδειγμα "εκπροσώπου". Οι ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ που θίγονται (όπως κι άλλες επαγγελματικές τάξεις) από τις αναγγελθείσες αλλαγές στο ασφαλιστικό, πρόκειται να κινητοποιηθούν - στάσεις εργασίας, απεργίες κ.λπ. Το ΠΑΣΟΚ επ' αυτού τι έχει να πει; Θα ακολουθεί τελευταίο και καταϊδρωμένο;

Κι όταν απουσιάζει εκτός Ελλάδος ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε πότε θα γυρίσει για να κινηθεί η μηχανή. Αν χρειαστεί, να κάνει δηλώσεις και από εκεί όπου βρίσκεται. ΠΡΕΠΕΙ να είναι ΠΑΡΩΝ συνεχώς και αδιαλείπτως.
Τώρα, αν θα διαβάσει ο Γ. Ραγκούσης τα "σχόλια" αυτά, δεν είμαι καθόλου βέβαιος. Το πιθανότερο είναι να αδιαφορήσει. Σε λίγο θα του τα γράφω κι από το "Δίκτυο", οπότε θα το έχει στο γραφείο του και θα τα διαβάζει, θέλει δεν θέλει...

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2007

ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΤΑ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ

"Ο κύκλος της Μεταπολίτευσης, που άνοιξε με την εξέγερση του Πολυτεχνείου έχει κλείσει. Ωστόσο, τα ιδεολογικά και πολιτικά προτάγματα του αντιδικτατορικού αγώνα εξακολουθούν να παραμένουν και θα παραμείνουν επίκαιρα, έχοντας προσλάβει ήδη νέο περιεχόμενο", αναφέρει στο μήνυμά του για την 34η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το ΠΑΣΟΚ. Παρουσιάζοντας τα νέα ζητήματα της εποχής, αναφέρει: "Μία νέα Εθνική Στρατηγική, που ενισχύει τον ρόλο της Ελλάδας στην Ευρώπη, την Νοτιοανατολική Μεσόγειο, τα Βαλκάνια και προασπίζει αποτελεσματικά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα απέναντι σε κάθε επιβουλή. Ένα νέο μοντέλο βιώσιμης ανάπτυξης, που σέβεται και αναδεικνύει ως συγκριτικό πλεονέκτημα το περιβάλλον και επενδύει στον άνθρωπο, στην γνώση και την καινοτομία. Δημόσια δωρεάν ποιοτική παιδεία για όλους τους Έλληνες και κατάκτηση των νέων τεχνολογιών.
Ένα νέο σύγχρονο κοινωνικό κράτος, που εξασφαλίζει τη στήριξη και υποστήριξη των αδυνάτων και την ουσιαστική αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών. Ενίσχυση και διεύρυνση των θεσμών της συμμετοχικής δημοκρατίας με συμμετοχή του πολίτη στις αποφάσεις και κοινωνικό έλεγχο. Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης, που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας. Κυρίως όμως, απαιτούν την καθημερινή μάχη για την κατάκτηση της αυτονομίας της πολιτικής και των πολιτικών απέναντι σε εξωθεσμικά κέντρα, οικονομικά συμφέροντα και στην μιντιοκρατία".

"Αυτόν τον αγώνα το ΠΑΣΟΚ, είναι αποφασισμένο να δώσει για να προστατέψει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του Ελληνικού λαού, απέναντι στην προσπάθεια της κυβέρνησης της Ν.Δ., με τις αντιλαϊκές της πολιτικές, να απαξιώσει τους κοινωνικούς αγώνες και να ευνοήσει τους λίγους έναντι των πολλών".

Με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου έκανε την παρακάτω δήλωση: Τιμούμε σήμερα τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου. Το πνεύμα της εξέγερσης, το πνεύμα της ανατροπής, είναι πάντα επίκαιρο. Ο αγώνας για τη δημοκρατία, την εμβάθυνση της δημοκρατίας, είναι πάντα επίκαιρος. Και σήμερα, για την ανατροπή, την αλλαγή, ενός πολιτικού συστήματος που δεν εκφράζει γνήσια τις ανάγκες του Ελληνικού λαού.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2007

ΘΕΩΡΙΕΣ... ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ!


Βασίλης Μουλόπουλος
Είναι υποχρεωτικό να αγαπάει κανείς τη ΝΔ, το ΠαΣοΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, τον ΛΑΟΣ; Είναι υποχρεωτικό να συμφωνεί με τον κ. Καραμανλή, τον κ. Παπανδρέου, τον κ. Αλαβάνο, τον κ. Καρατζαφέρη; Η ερώτηση φαντάζει ρητορική, αλλά δεν είναι. Το αντίθετο. Και η απάντηση είναι αυτή που, σε τελευταία ανάλυση, αποτελεί τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ δημοκρατίας και αυταρχισμού. Είναι η ειδοποιός διαφορά μεταξύ κράτους δικαίου και καθεστώτος. Και πολύ φοβάμαι ότι το πολιτικό σύστημα, από την άκρα Δεξιά ως την άκρα Αριστερά, ισορροπεί με δυσκολία πάνω σε αυτή τη διαχωριστική γραμμή: ημέρα με την ημέρα μεταβάλλεται όλο και περισσότερο σε καθεστώς. Τελευταίο κρούσμα αυτής της πορείας η ψυχωτική φοβία (ενδεικτικό σύμπτωμα των αυταρχικών καθεστώτων) που έχει καταλάβει την ηγεσία του ΠαΣοΚ για τον Τύπο που «συνωμοτεί εναντίον της». Η «συνωμοσία των μίντια» είναι το αποκλειστικό θέμα που συζητείται πλέον στη Χαριλάου Τρικούπη, ενώ όλοι οι άνθρωποι του Προέδρου, ακόμη και αυτοί που επί σειρά ετών ήταν τα αγαπημένα παιδιά των ΜΜΕ, με μια εκπληκτική μονομανία σε κάθε ευκαιρία εκφράζουν το παράπονο ότι «οι δημοσιογράφοι δεν τους αγαπούν πια»...

Μια απλοϊκή επιχειρηματολογία που είναι φορτισμένη από μια μηχανιστική ορθολογικότητα. Όπως λέμε, ο άνθρωπος ανέβηκε στο φεγγάρι και το φεγγάρι κατέβηκε στη γη! Η "αλήθεια" ή η "αποκαλυπτικότητα" ενός κειμένου είναι υφασμένη από μικρές "αυτονόητες" αλήθειες, με υπόβαθρο που χορηγεί η σοφιστεία. Το πανάρχαιο δέος του ανθρώπου απέναντι στο άγνωστο έχει γίνει πλέον απλή περιέργεια για το ακόμα μη γνωστό. Γι' αυτό έχουμε και την παρακμή της φιλοσοφίας στην εποχή μας. Η φιλοσοφία παύει να γίνεται η καταφυγή του ανθρώπου και τη θέση της έχει πάρει η "επιστήμη" της σοφιστείας, που πορεύεται με τα δεκανίκια του δήθεν ορθολογισμού. Ωστόσο, η εποχή μας δεν ανέχεται να φαλκιδεύονται οι έννοιες είτε πολιτικές είτε ηθικές.
Οι αναγνώστες άρθρων σαν αυτό του Μουλόπουλου ή του Πρετεντέρη και άλλων δημοσιογράφων-αναλυτών του "Βήματος", ίσως να διασκεδάζουν με τις σαρκαστικές ευστοχίες τους, αλλά το πράγμα έχει και τη δραματική του πλευρά. Η εννοιολογική νόθευση είναι καθαρά έργο της πολιτικής. Εννοώ, της οποιασδήποτε πολιτικής που ασκείται όχι αποκλειστικά από τα κόμματα στη Βουλή αλλά και από επιχειρήσεις και εκδοτικά ή εργολαβικά συμφέροντα, που αναζητούν ένα πεδίο απρόσκοπτης εφαρμογής των προγραμματισμένων δραστηριοτήτων τους. Δεν μπορώ να είμαι βέβαιος για τις ιστορικές γνώσεις των ανωτέρω αρθρογράφων, δηλαδή αδυνατώ να πιστοποιήσω εάν έχουν νιώσει στο πετσί τους τη νεότερη ιστορία του κοινωνικού και πολιτικού μας βίου ή εάν την "άκουσαν" ή απλώς τη "διάβασαν" σε κάποια άρθρα.
Λοιπόν, όταν στο λόγο του ο Παπανδρέου κάνει κάποιους συνειρμούς με άλλες εποχές, δεν τους κάνει χάριν ρητορικής αποτελεσματικότητας, αλλά γιατί το παρελθόν διδάσκει. Η ζεστή ύλη της βιωμένης πραγματικότητας περνάει μέσα από τα δάχτυλά μας... Η επιχειρηματολογία των αρθρογράφων όμως, που περιβάλλεται με το "κύρος" της σοφιστείας συμβάλλει συνειδητά στη μετατόπιση κριτηρίων από την πλευρά του αναγνώστη, από τον οποίο ζητούν είτε την ιδεολογική προσχώρηση κι έχουμε πλέον τον λεγόμενο προσυλητισμό είτε την κρίση, δηλαδή τον ιδεολογικό διάλογο σε κάποιο άλλο πεδίο.
Δεν θέλω να μπω ξανά στο είδος αυτής της δημοσιογραφίας. Γιατί η "ελευθερία" ενός αναλυτή καθορίζεται από τις συντεταγμένες που έχει βάλει η εργοδοσία. Δεν μπορείς να γράψεις ό,τι θέλεις, διότι απλούστατα θα σου δείξει την πόρτα εξόδου!
Θα επαναφέρω ως εικονογράφηση του κειμένου μου το πρωτοσέλιδο του "Βήματος" που αποτέλεσε την πιο καθαρή απόδειξη ανάμιξης των επιχειρηματικών συμφερόντων στην πολιτική ζωή και την κατάλυση της "αυτονομίας" των κομμάτων. Πάνω σ' αυτό τι έχουν να πουν οι Μουλόπουλος, Πρετεντέρης, Καρακούσης, Σωμερίτης και Ψυχογιός, που αποτελούν τις επιθετικές αιχμές του συγκροτήματος, στον "αγώνα" τους εναντίον της πολιτικής του Παπανδρέου, ο οποίος διακηρύσει ότι πρέπει επιτέλους να απαλλαγεί η πολιτική ζωή από τα δεσμά εκείνων που θέλουν να ποδηγετούν την πολιτική ζωή του τόπου. Το "Παραιτηθείτε κύριε Πρόεδρε!" είναι η καλύτερη και πιο απτή απόδειξη. Μην εθελοτυφλούν!
Κανείς δεν μπορεί ν' αρνηθεί ότι οι μόνιμοι συνεργάτες ενός εντύπου είναι υπεραμύντορες της γραμμής του, και διασυνδέονται "με κοινά συμφέροντα και συνενοχές κάθε είδους" Pierre Bourdieu). Θα ξεχάσουμε το ρόλο των εφημερίδων την περίοδο του "βρόμικου '89"; Τι έκανε τότε ο φίλος Μουλόπουλος; Μας είχε πιάσει μονομανία τότε όλους στο ΠΑΣΟΚ ότι τάχα μου μας κυνηγάει ο Τύπος; Ή όπως αποδείχτηκε και εκ των υστέρων ήταν μια καλοστημένη επιχείρηση εξόντωσης του Ανδρέα Παπανδρέου και διάλυσης του ΠΑΣΟΚ; Και τώρα περίπου το ίδιο πήγε να γίνει.
Η απλοποίηση μερικές φορές είναι χρήσιμη, αλλά τις περισσότερες φορές με το ένδυμα της σοφιστείας επιχειρείται η θεσμοθέτηση ενός "δαρβινικού κόσμου" για να σπρώξουμε τους αναγνώστες ή τους τηλεθεατές και ακροατές, τους πολίτες, σ' ένα κλίμα ανασφάλειας, ώστε να γίνουν εύκολη λεία στις ορέξεις εκείνων οι οποίοι προκαλούν άγχη και δομική βία.

ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ;


Έτσι λέγαμε, μας άρεσε, το εντάξαμε πάντοτε μέσα στο πλαίσιο μιας ευρύτερης Κεντροαριστεράς, παρατηρούσαμε ότι οι διαφορές μας είναι ελάχιστες έως ανύπαρκτες και θεωρούσαμε ότι, σε τελευταία ανάλυση, δεν έχουμε και πολλά να χωρίσουμε με τον Συνασπισμό. Κανείς ποτέ όμως δεν διευκρίνισε το είδος της συνεργασίας κι όλοι πιθανολογούσαν ότι αφού θ' αρχίσει ο διάλογος θα βρεθεί και ο κοινός τόπος. Όλοι μιλάνε για Κεντροαριστερά, ας πούμε, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς την εννοεί!
Μετά τις τελευταίες εκλογές είμαι πεπεισμένος ότι ο πρόεδρος του Συνασπισμού, Αλέκος Αλαβάνος, το παίζει "αλεπού". Το μόνο ενδιαφέρον που έχει, είναι ν' ανοίξουν οι πόρτες, με οποιονδήποτε τρόπο, στο μεγάλο γήπεδο του ΠΑΣΟΚ και να μπει κι αυτός μέσα, ν' αρπάξει το μικρόφωνο κι ενώπιον ενός πολυπληθούς πλέον ακροατηρίου να κερδίσει οπαδούς. Είναι μέσα στο μυαλό του. Ούτε μια στο εκατομμύριο δεν θέλει ο Αλαβάνος να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ.
Τ' άλλα είναι απλώς για να κάνουμε αναλύσεις και να σκοτώνουμε τον καιρό μας ή να βαυκαλιζόμαστε ότι μπορούμε όλοι μαζί να ανατρέψουμε τη Δεξιά. Ναι, μπορούμε όλοι μαζί, αλλά δίχως το σεχταρισμό του Συνασπισμού (των κομουνιστών του σαλονιού όπως έχουν καταντήσει τα στελέχη του ΚΚΕεσωτ., ΕΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ κ.λπ.). Τα περί κοινωνικών ευαισθησιών του ΣΥΝ είναι κουραφέξαλα. Αυτό το μονοπώλιο πρέπει να πάρει ένα τέλος. Κι εμείς είμαστε συναισθηματικοί, αγαπάμε το περιβάλλον, δεν είμαστε ρατσιστές, συμμεριζόμαστε τις μειονότητες και, προπαντός, παλεύομε για τα συμφέροντα του λαού.
Είπε προσφάτως ό Αλαβάνος «ότι δεν μπορεί η δημόσια ζωή της χώρας να ασχολείται επί δύο μήνες για το ποιος θα είναι ηγέτης στο κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τώρα επί άλλους δύο μήνες για το εάν θα υπάρξουν «ρεύματα» ή όχι στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης»! Το μόνο που πρέπει να του πει κανείς είναι ότι δεν μπορούμε να τον ακολουθήσουμε στις καθημερινές ασκήσεις πολιτικής γυμναστικής. Αυτά... Οι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ δεν είναι πρόβατα. Ας ψάξει για ακροατήριο προβάτων σε άλλο μαντρί.
[Κατά τ' άλλα, δεν μας είπε τι δώρο του χάρισε ο νομάρχης Θεσσαλονίκης Παν. Ψωμιάδης!]